Sąd Najwyższy stwierdził, iż sąd pierwszej instancji rażąco naruszył przepisy prawa materialnego, orzekając przepadek pojazdu, który nie był własnością skazanego, co skutkuje koniecznością orzeczenia przepadku równowartości pojazdu.

Postanowienia umowne określające zasady indeksacji kredytu do CHF, uznane za abuzywne, nie wiążą konsumenta, a ich eliminacja z umowy kredytowej uniemożliwia jej dalsze wykonywanie, co prowadzi do jej nieważności.

Warunkowe umorzenie postępowania karnego jest niedopuszczalne, gdy kara przewidziana za zarzucany czyn przekracza 5 lat pozbawienia wolności, co skutkuje uchyleniem wyroku dokonującego takiego umorzenia.

Skarga dotycząca naruszenia niezawisłości sądu przez nienależytą jego obsadę, zgodnie z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., jest zasadna i skutkuje uchyleniem wyroku sądu odwoławczego oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

1. Warunkiem uznania świadczenia za nienależnie pobrane na podstawie art. 138 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych jest uprzednie pouczenie ubezpieczonego o okolicznościach powodujących ustanie lub zawieszenie prawa do świadczeń; pouczenie to może mieć formę przytoczenia właściwych przepisów, lecz musi być sformułowane w sposób na

Uchwała Sądu Najwyższego stwierdza, że umorzenie postępowania na podstawie znikomej szkodliwości społecznej czynu z art. 17 § 1 pkt 3 k.p.k. jest niedopuszczalne bez rzetelnej analizy wszystkich okoliczności decydujących o kwantyfikacji tej szkodliwości, zwłaszcza gdy czyn jest kwalifikowany jako przestępstwo skutkowe.

Rozpoznanie apelacji przez sąd drugiej instancji w składzie jednego sędziego na podstawie art. 3671 § 1-3 k.p.c. (obowiązującego od 28 września 2023 r.) nie stanowi naruszenia prawa do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) ani nieważności postępowania (art. 379 pkt 4 k.p.c.). Uchwała SN z 26 kwietnia 2023 r. (III PZP 6/22) dotycząca składu jednoosobowego z ustawy covidowej nie ma zastosowania do systemowej

Wydanie nakazu zapłaty na podstawie weksla bez zbadania abuzywności umowy pożyczki zagraża zasadom demokratycznego państwa prawnego oraz ochronie konsumentów. Sąd Najwyższy uchyla orzeczenie Sądu Rejonowego, podkreślając obowiązek badania z urzędu treści umowy konsumenckiej dla zapewnienia sprawiedliwości społecznej i zgodności z art. 2 oraz art. 45 Konstytucji RP.

Nienależyta obsada sądu, wynikająca z powołań sędziów na wniosek KRS ukształtowanej ustawą z 2017 r., prowadzi do uchylenia wyroków i przekazania spraw do ponownego rozpoznania. Zasada niezawisłości sędziowskiej musi być zachowana.

Pozorność umowy o pracę w rozumieniu art. 83 § 1 k.c. w związku z art. 300 k.p. zachodzi wyłącznie wówczas, gdy mimo zawarcia umowy praca nie jest w ogóle świadczona, gdy okoliczności faktyczne jej wykonywania nie wypełniają cech stosunku pracy określonych w art. 22 § 1 k.p., albo gdy praca jest świadczona na innej podstawie prawnej. Ocena pozorności umowy o pracę nie może być oparta wyłącznie na okolicznościach

1. Zastosowanie art. 12 ust. 1 rozporządzenia nr 883/2004 i uznanie pracownika za osobę delegowaną podlegającą nadal ustawodawstwu państwa wysyłającego wymaga łącznego spełnienia co najmniej dwóch przesłanek: pracodawca musi normalnie prowadzić działalność na terytorium państwa członkowskiego, z którego deleguje pracownika, a pracownik nie może być wysłany w celu zastąpienia innej delegowanej osoby

Nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. zachodzi, gdy w składzie sądu uczestniczy osoba powołana na urząd sędziego przy udziale Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej na podstawie ustawy z 8 grudnia 2017 r., naruszającej standardy niezależności i bezstronności sądów.

Wyrok nakazowy może być wydany jedynie przy pełnym i jednoznacznym materiale dowodowym; każde wątpliwości co do faktów lub kwalifikacji prawnej wymagają przeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego na rozprawie.

Bezwzględna przyczyna odwoławcza dotycząca rozbieżności w treści wyroku powinna skutkować uchyleniem orzeczenia tylko w zakresie objętym uchybieniem, pozostawiając niepodważone części wyroku w mocy. Sąd odwoławczy uchylił wyrok w całości bezzasadnie, co wymagało interwencji sądu kasacyjnego.

Oczywiście zasadność kasacji uzasadnia przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w celu rozwiania wątpliwości dotyczących winy obwinionego za wykroczenie z art. 94 § 1 k.w., uprzednio bezpodstawnie przypisane wyrokiem nakazowym.

1. Obniżenie renty rodzinnej na podstawie art. 24a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji i ich rodzin nie jest zgodne z art. 64 ust. 1 i 2, art. 67 ust. 1, art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji RP, gdy ingerencja ustawodawcy dotyka uprawnionego do renty rodzinnej, któremu nie można przypisać „niesłusznego nabycia" prawa do świadczenia z uwagi na własne

Udział sędziów powołanych po 2017 r. przez nową KRS może stanowić naruszenie standardów niezależności sądu, co uzasadnia uchylenie wyroków i ponowne rozpoznanie sprawy (art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.).

Utrzymanie w mocy zasądzenia kosztów zastępstwa prawnego na rzecz osób, które przestały być pokrzywdzonymi, bez dokonania stosownych zmian orzeczenia, stanowi rażące naruszenie prawa procesowego w rozumieniu art. 433 § 1 k.p.k. w zw. z art. 440 k.p.k.

Wartość przedmiotu czynności wykonawczej decyduje o kwalifikacji czynu jako wykroczenia lub przestępstwa przywłaszczenia; dla wartości do 800 zł mamy do czynienia z wykroczeniem zgodnie z art. 119 § 1 k.w., co skutkuje kwalifikacją prawną oraz umorzeniem postępowania w przypadku przedawnienia.

Nieważne wskazanie okresu zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych z art. 28 § 1 pkt 1 k.w. skutkuje rażącym naruszeniem prawa materialnego, wymagającym uchylenia wyroku i ponownego rozpoznania sprawy.

Uchylenie wyroku nakazowego z powodu naruszenia procedury karnej poprzez niewłaściwe zastosowanie środka karnego przepadku równowartości pojazdu przy braku wystarczających dowodów oraz konieczność rozpoznania sprawy na zasadach ogólnych.

1. Pojęcie „służby na rzecz totalitarnego państwa" w rozumieniu art. 13b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (i innych służb) stanowi definicję legalną, której przesłankami są wyłącznie ramy czasowe i formalna przynależność do wymienionych w tym przepisie jednostek; definicja ta tworzy domniemanie ustawowe, które funkcjonariusz może obalić wyłącznie

1. Podstawą powstania obowiązku ubezpieczenia społecznego z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych jest faktyczne wykonywanie pozarolniczej działalności gospodarczej, rozumiane jako rzeczywiste podjęcie i prowadzenie działalności zarobkowej w sposób zorganizowany i ciągły; sam wpis do ewidencji działalności gospodarczej ma charakter deklaratoryjny

Wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie uchylono ze względu na nienależyte zbadanie kwalifikacji prawnej czynu, który powinien być uznany za wykroczenie, a nie przestępstwo. Sprawę przekazano do ponownego rozpoznania.