Doręczenie zastępcze decyzji podatkowej, w trybie art. 150 O.p., musi spełniać wymóg jednoznacznego dowodu zawiadomienia adresata, inaczej doręczenie jest nieskuteczne, co uniemożliwia zamknięcie drogi do zaskarżania.

NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że WSA prawidłowo uchylił postanowienie organu administracyjnego z powodu wadliwego zastosowania przesłanek umorzenia kosztów egzekucyjnych oraz błędnej interpretacji interesu publicznego w kontekście egzekucji administracyjnej.

W przypadku decyzji administracyjnych dotyczących zwrotu bonifikaty w związku z przekształceniem prawa użytkowania wieczystego, przepisy nowej ustawy obejmują sprawy wszczęte przed jej wejściem w życie, pod warunkiem że nie były zakończone decyzją ostateczną, a zobowiązanie do zwrotu bonifikaty jest zgodne z konstytucyjnymi zasadami praworządności i ochrony własności.

W polskim porządku prawnym istnieją normy prawne, które przyznają Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych kompetencje do kontroli stosowania przepisów o właściwym oznakowaniu produktów oraz do wydawania decyzji zgodnie z art. 138 rozporządzenia UE 2017/625, co potwierdza zgodność działań z prawem unijnym.

Zasadna ocena decyzji administracyjnej w sprawie stwierdzenia choroby zawodowej może być dokonana tylko przez organy uprawnione do orzecznictwa w zakresie medycyny pracy, zaś Sąd I instancji prawidłowo uznał związanie orzeczeniem lekarskim co do chorób zawodowych. Skarga kasacyjna M. Sp. z o.o. w T. była bezzasadna.

Wolno stojący budynek mieszkalny jednorodzinny jednolokalowy nie spełnia przesłanek do uznania go za samodzielny lokal mieszkalny w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali.

W przypadku dobrowolnego umorzenia udziałów w spółce z o.o., powstałej w wyniku przekształcenia, kosztem uzyskania przychodu jest wartość bilansowa majątku spółki przekształcanej przypadająca na wspólnika na dzień przekształcenia, a nie historyczny koszt ich nabycia.

Właściwe opodatkowanie nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą wymaga m.in. posiadania przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą oraz braku formalnego wyłączenia z użytkowania przez decyzję organu nadzoru budowlanego, niezależnie od złego stanu technicznego budynku.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną D.P. za nieusprawiedliwioną, potwierdził legalność decyzji o wymeldowaniu, wskazując na trwały i dobrowolny charakter opuszczenia lokalu oraz poprawność przeprowadzonego postępowania dowodowego.

Działalność wspierająca irlandzką spółkę przez pracowników działa zdalnie w Polsce nie tworzy zakładu podatkowego w rozumieniu międzynarodowej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, jeśli nie posiada cech zasadniczej działalności przedsiębiorstwa.

Decyzja SKO uchylająca decyzję Burmistrza była zasadna, mimo błędów proceduralnych, które nie wpływały istotnie na prawidłowość końcowego rozstrzygnięcia uchylającego rozpatrywaną decyzję.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i decyzję, uznając, że decyzje administracyjne były przedwczesne bez umożliwienia inwestorowi uzyskania zgody współwłaścicieli drogą sądową. Organy nadzoru miały obowiązek pełnego zbadania możliwości doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem.

Plan miejscowy nie może poprzez wprowadzenie zakazów i ograniczeń uniemożliwiać realizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej w sposób, który przekracza granice dozwolone przez art. 46 ust. 1 u.w.r.u.s.t.

Osoba zarządzająca transportem jest odpowiedzialna za wyposażenie kierowcy w wypis z licencji wymaganej do przewozu drogowego, niezależnie od formy prawnej zatrudnienia kierowcy.

Okresowe ograniczenia ruchu pojazdów o dmc powyżej 12 ton, wynikające z przepisów rozporządzenia Ministra Transportu, obowiązują także w przypadku zakończenia przewozu drogowego na terenie Polski, wykluczając dalsze wyłączenia przewozu po dostarczeniu ładunku do odbiorcy w kraju.

Skarga kasacyjna skarżącej D.M. od wyroku WSA dot. kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportu drogowego jest bezzasadna; przewóz miał charakter okazjonalny, wymagający licencji. NSA podtrzymuje decyzję WSA i organów administracyjnych.

Transakcja pomiędzy stronami polega na dostawie towarów oraz świadczeniu usługi najmu, podlegając opodatkowaniu VAT bez zastosowania zwolnienia dla usług finansowych; obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury.

Uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminu wymaga wykazania okoliczności niezależnych od strony, udokumentowanych w sposób co najmniej uprawdopodabniający, przy czym ciężar udowodnienia spoczywa na stronie.

NSA uchyla wyrok WSA i decyzję o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznając, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego miało charakter instrumentalny, jedynie w celu zawieszenia biegu przedawnienia.

Skarga kasacyjna dotycząca wykonania zastępczego nakazu rozbiórki samowolnej budowy nie znajduje uzasadnienia, a wysokość zaliczki na wykonanie zastępcze jest zgodna z przedstawionymi kosztami. Oddalenie skargi potwierdza prawidłowość postępowania egzekucyjnego.

W przypadku rozbieżności wykładni normy prawnej w orzecznictwie administracyjnym, działanie organu podatkowego zgodnie z jedną z przyjętych interpretacji nie spełnia przesłanki rażącego naruszenia prawa, nawet jeżeli sądy administracyjne prezentują alternatywne stanowiska.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarżący uprawdopodobnił brak winy przy uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, co uzasadnia przywrócenie terminu. Skarga kasacyjna Wojewody Zachodniopomorskiego zostaje oddalona, podtrzymując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

NSA uznaje, że spełniając ustawowe wymogi i w oparciu o rzetelne orzeczenia lekarskie, uznano alergiczne zapalenie skóry za chorobę zawodową, wystarczając na wykazaniu zawodowych warunków narażenia pracownika.

Skarżącemu A.D. nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę z 2009 r., gdyż inwestycja nie ograniczała jego praw do zabudowy ani zagospodarowania nieruchomości. Decyzja o umorzeniu postępowania została podjęta prawidłowo.