Zmiana decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na podstawie art. 83a ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych jest możliwa wyłącznie z urzędu. Odmowa wszczęcia postępowania zmiany decyzji na wniosek strony nie narusza zasady równości konstytucyjnej.

Organ administracyjny jest uprawniony do pozostawienia podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. w przypadku nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym czasie. Odmowa zawieszenia postępowania na wniosek strony jest uzależniona od oceny organu, która musi uwzględniać interes społeczny.

Brak uzupełnienia braków formalnych wniosku o pozwolenie wodnoprawne w terminie skutkuje jego pozostawieniem bez rozpoznania, a decyzja o zawieszeniu postępowania leży w uznaniu organu i nie może służyć do przedłużania procedury.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji, uznając, że niewykonanie wyroku WSA, mające miejsce z rażącym naruszeniem prawa, jest podstawą wymierzenia grzywny na rzecz skarżącego J. M.

Pozostawienie bez rozpoznania wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego z powodu nieusunięcia braków formalnych w terminie nie jest bezczynnością organu, a brak ten uniemożliwia wszczęcie postępowania administracyjnego (art. 64 § 2 k.p.a.).

Przepisy RODO mają pełne zastosowanie do czynności przetwarzania danych osobowych, które rozpoczęły się przed wejściem w życie tych regulacji, ale trwały również po tej dacie, wymagając kompleksowej oceny według nowych przepisów.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając decyzję o odmowie pomocy mieszkaniowej za zgodną z uchwałą. Przekroczenie kryterium dochodowego oraz odpowiednie warunki mieszkaniowe uzasadniają odmowę.

Dokumenty przekazane między Głównym Inspektorem Farmaceutycznym a Mazowieckim Inspektorem stanowią informację publiczną, podlegającą udostępnieniu. Bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia wniosku stanowiła naruszenie u.d.i.p., obligując do jego rozpoznania w trybie ustawowym.

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające skargę kasacyjną Rady Gminy potwierdza nieważność uchwały dotyczącej ekwiwalentu dla strażaków OSP z uwagi na niezgodność z ustawą o ochotniczych strażach pożarnych oraz nieuprawnioną próbę uchylenia nieobowiązujących uchwał.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego ustala się przy uwzględnieniu spełnienia przesłanki rezygnacji z zatrudnienia, zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu obowiązującym do końca 2023 r. od daty ostatniej przesłanki uprawniającej, a nie od daty złożenia wniosku.

Decyzje w przedmiocie umorzenia składek na ubezpieczenia społeczne wydaje Zakład Ubezpieczeń Społecznych, a nie Prezes ZUS. Brak majątku do egzekucji nie stanowi samodzielnej przesłanki do umorzenia takich składek.

Brak podstaw do uznania bezczynności Wojewody Mazowieckiego po stronie odszkodowania za przejęcie nieruchomości; właściwym organem do prowadzenia postępowania odszkodowawczego był starosta.

Silosy cementowe, jako obiekty spełniające przesłanki budowli ze względu na ich charakterystykę techniczną, powinny być opodatkowane jako budowle, a nie budynki, niezależnie od ich klasyfikacji w ewidencji gruntów i budynków.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2 i ust. 1d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2587 ze zm.), podatnik, o którym stanowi art. 4a pkt 10 tej ustawy, traci w całości prawo do stosowania stawki preferencyjnej w wysokości 9% w rozliczeniu za rok podatkowy, w którym przekroczył limit przychodu określony w art. 19 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, bez

NSA orzekł, że art. 100d ust. 1-4 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy jest niezgodny z Konstytucją RP w kontekście cudzoziemców innych niż wskazani w ustawie, a przedłużenie jego stosowania po 30 czerwca 2024 r. jest pozbawione podstaw prawnych.

Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy dotyczą wszystkich cudzoziemców, a ich zastosowanie po 30 czerwca 2024 r. jest z wyłączeniem niekonstytucyjne. Stwierdzona bezczynność organu wobec wniosku obywatela Kirgistanu była niezgodna z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, że prawidłowa wykładnia przepisów materialnych, w kontekście regulacji unijnego rozporządzenia nr 651/2014, wyklucza uznanie o naruszeniu prawa przez organ w zakresie ustalania dofinansowania dla pracowników niepełnosprawnych.

Brak bezczynności i przewlekłości Wojewody Mazowieckiego; wniosek Z. sp. z o.o. nie dotyczył kwestii odszkodowania. Skarga kasacyjna oddalona.

Odmowa przyznania zasiłku celowego z uwagi na odmowę współdziałania z organami w przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego jest uzasadniona i zgodna z art. 107 ust. 4a ustawy o pomocy społecznej. Wywiad środowiskowy stanowi niezbędne źródło informacji dla decyzji o przyznaniu świadczenia.

Nieruchomość pozostająca w faktycznym władaniu przedsiębiorstwa państwowego PKP bez odpowiedniego tytułu prawnego (zarządu) należy uznać za należącą do organów administracji państwowej, co uzasadnia przyznanie jej gminie z mocy prawa na podstawie ustawy komunalizacyjnej.

Decyzja Wojewody z czerwca 2007 r. rażąco naruszała prawo w kontekście ustawy o komercjalizacji z 2000 r., jako że nieruchomości nie były własnością Skarbu Państwa. Stwierdzenie nieważności decyzji było niemożliwe, z uwagi na upływ 10-letniego terminu, co skutkuje jej pozostaniem w obrocie prawnym.

Dyrektor Aresztu Śledczego, posiadając dostęp do zewnętrznych baz danych, w rozumieniu art. 4 ust. 3 u.d.i.p., znajduje się w posiadaniu informacji. Bezczynność organu nie naruszyła prawa rażąco, ale niewłaściwie oceniono zakres obowiązku informacyjnego.

Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jeżeli poprzez dostęp do cyfrowych zasobów znajduje się w posiadaniu żądanych danych, a bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

NSA stwierdził, że wydatki bieżące na składki PPK mogą być pokryte z dotacji oświatowej, wymagają oceny powiązania opłat za opiekę nad dowozem z zadaniami szkoły. Decyzja SKO i wyrok WSA zostały uchylone.