Operat szacunkowy, jako dokument potwierdzający wartość nieruchomości, musi zawierać klauzulę potwierdzającą jego aktualność w samym operacie, aby mógł być wykorzystany po upływie roku od jego sporządzenia, zgodnie z art. 156 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Informacja publiczna musi być zmaterializowana i pozostawać w posiadaniu organu. Nieosiągnięcie tego stanu i braki w precyzji wniosku skutkują jego nierozpatrzeniem, a organowi nie można przypisać bezczynności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że operat szacunkowy, który nie zawiera klauzuli potwierdzającej jego aktualność w sposób zgodny z art. 156 ust. 4 u.g.n., nie może być podstawą ustalenia odszkodowania, co skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnych opartych na takim operacie.

Klauzula potwierdzająca aktualność operatu szacunkowego musi być umieszczona w samym operacie, jako jego integralna część, celem skutecznego przedłużenia jego ważności powyżej 12 miesięcy zgodnie z art. 156 ust. 4 u.g.n., co warunkuje dopuszczalność wykorzystania operatu jako dowodu przy decyzji odszkodowawczej.

Operat szacunkowy może być dowodem ustalenia wartości nieruchomości tylko po umieszczeniu klauzuli aktualności w samym operacie i dołączeniu analizy aktualności, zgodnie z art. 156 ust. 4 u.g.n.

Operat szacunkowy musi zawierać w sobie klauzulę potwierdzającą jego aktualność oraz analizy zgodne z art. 156 ust. 4 u.g.n. Bez tych elementów nie może stanowić podstawy określenia odszkodowania; literalna wykładnia przepisu jest dominująca.

Umorzenie postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej KPA, z powodu upływu trzydziestu lat od ogłoszenia aktu administracyjnego, nie narusza Konstytucji RP ani Konwencji o ochronie praw człowieka.

Udostępnienie informacji publicznej może być ograniczone, gdy są one przetworzone w rozumieniu u.d.i.p., a ich ujawnienie nie wykazuje szczególnej istotności dla interesu publicznego. Skarżący musi jasno wskazać konkretne, realne korzyści dla interesu publicznego wynikające z ujawnienia żądanych informacji.

Zasiłek celowy na pokrycie kosztów prywatnych zabiegów rehabilitacyjnych jest świadczeniem fakultatywnym i jego przyznanie podlega uznaniu administracyjnemu, nawet jeśli wnioskodawca spełnia ustawowe kryteria dochodowe. Organ nie ma obowiązku przyznania zasiłku w sytuacji dostępności publicznej służby zdrowia.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji, zwolnienie funkcjonariusza z policji jest zasadne w przypadku istnienia ważnego interesu służby, nawet na etapie postawienia zarzutów karnych, jeśli podważa to nieposzlakowaną opinię i autorytet funkcjonariusza.

NSA stwierdził uchybienia Sądu meriti w wykładni i zastosowaniu przepisów oraz uchylił wyrok, polecając ponowne rozpoznanie przez WSA, uwzględniając wykładnię NSA w zakresie stosowania procedur AML.

NSA potwierdza zasadność stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z rażącym naruszeniem przepisów prawa, podkreślając obowiązek uzyskania odpowiednich dokumentów homologacyjnych dla rejestracji nowych pojazdów w Unii Europejskiej.

Wojewoda Pomorski nie pozostawał w rażącej bezczynności, a artykuły 100c i 100d ustawy o pomocy Ukrainie miały zastosowanie do wszystkich cudzoziemców, co wykluczało bezczynność w badanym okresie.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji rejestracji pojazdu pozostała w mocy ze względu na brak podstaw prawnych i dowodowych do jej uchylenia oraz prawidłowość sądu I instancji w aspekcie formalnoprawnym.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności decyzji rejestracyjnej nie naruszała przepisów w sposób uzasadniający jej unieważnienie; skarga kasacyjna pozbawiona była wystarczających podstaw merytorycznych, a wskazane naruszenia prawa nie skutkowały nieodwracalnymi skutkami prawnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie było podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji o rejestracji pojazdu z racji braku oczywistego naruszenia prawa oraz niewystąpienia nieodwracalnych skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić skargę kasacyjną, uznając, że brak doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi skarżącego oraz zarzuty procesu powołania sędziów nie uzasadniają nieważności podjętych czynności ani orzeczeń sądu administracyjnego.

Decyzja o rozpatrzeniu skargi B.G. na posiedzeniu niejawnym naruszyła prawo strony do jawności i sprawiedliwości postępowania, uzasadniając uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny, oceniając legalność decyzji administracyjnych, uznaje brak podstaw dla stwierdzenia nieważności decyzji o zatwierdzeniu przebudowy lokali. Skarga kasacyjna nie wykazała kwalifikowanych naruszeń prawa materialnego bądź proceduralnego, uzasadniających wzruszenie decyzji ostatecznej.

NSA potwierdził zgodność z prawem wstrzymania robót budowlanych przez organy nadzoru budowlanego w sytuacji braku zgłoszenia, wskazując na ograniczenia związane z koniecznością pełnego ustalenia stron. Decyzje organów były prawidłowe.

Wszczęcie postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 O.p., a jego zawieszenie od momentu wszczęcia postępowania nie narusza przepisów prawa.

Samo posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę nie przesądza o stosowaniu podwyższonej stawki podatku od nieruchomości; konieczny jest związek faktyczny lub potencjalny z działalnością gospodarczą.

Nieruchomość wykorzystywana na cele działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawek przewidzianych dla gruntów związanych z tą działalnością, niezależnie od formalnej klasyfikacji gruntów.

Do dochodów wolnych od opodatkowania na mocy art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. przed 2022 r. należą dochody z działalności objętej decyzją o wsparciu, prowadzonej na terenie w niej wskazanym, z zastrzeżeniem obowiązku wykazania dochodu z nowej inwestycji po 2021 r.