W przypadku wniosku o przywrócenie terminu, konieczne jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu. Niedochowanie obowiązku zabezpieczenia możliwości złożenia wniosku, poprzez alternatywne metody, wyklucza możliwość pozytywnego rozpatrzenia takiego wniosku.

Zmiana terminu wykonania robót budowlanych nałożonych decyzją na podstawie art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego jest niedopuszczalna, jeżeli zagraża to interesowi społecznemu, nawet jeśli wynika z trudności finansowych i organizacyjnych strony.

Wystawienie faktur przez podmiot nieprowadzący rzeczywistej działalności gospodarczej, a stwarzający pozory obrotu, uniemożliwia skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u., bez względu na świadomość podatnika o fikcyjnej naturze transakcji.

Kara nałożona za przejazd pojazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej jest zasadna, gdy właściciel pojazdu nie przedstawił dowodów na użyczenie pojazdu innej osobie oraz nie wyposażył pojazdu w wymagane urządzenie viaBox.

Skarga kasacyjna jest oddalona, gdy zarzuty nie wskazują na uchybienia w zakresie przepisów prawa materialnego lub procesowego, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonego aktu administracyjnego.

Doręczenie decyzji administracyjnej Skarżącemu poprzez dorosłego domownika było skuteczne. Skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, co uniemożliwia przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż w sytuacji, gdy strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu zgodnie z art. 58 k.p.a., brak jest podstaw do stosowania art. 15zzzzzn2 ustawy covidowej, a zatem uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

Podstawą opodatkowania budowli w podatku od nieruchomości, w braku odpisów amortyzacyjnych, jest wartość rynkowa. Ocena operatu szacunkowego, będąca kluczowym dowodem, polega na formalnym badaniu jego kompletności, a nie na merytorycznej analizie przez sąd administracyjny.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak naruszenia procedur dowodowych oraz prawidłową klasyfikację budynków jako niemieszkalnych przez organy podatkowe; brak podstaw do uchylenia decyzji ze względu na proceduralne uchybienia bez istotnego wpływu na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał operat szacunkowy za prawidłowy dowód określający wartość opodatkowania nieruchomości przy braku danych z ewidencji środków trwałych. Skarga kasacyjna została oddalona, a ustalenia pierwszej instancji zaakceptowane.

Zmiana lasu na cele rolnicze wymaga wskazania szczególnych potrzeb właściciela, które przeważają nad interesem publicznym ochrony środowiska. Brak dowodów na istnienie takowych potrzeb uzasadnia odmowę zgody na zmianę przeznaczenia nieruchomości leśnej.

Decyzja administracyjna o przejściu nieruchomości na Skarb Państwa musi precyzyjnie określać nieruchomość zgodnie z aktualnymi ewidencjami, wymagając od organu należytej identyfikacji, a stroną takiego postępowania jest jedynie organ reprezentujący Skarb Państwa.

Skoro profile aluminiowe pozostawały niezmontowane i stanowiły jedynie kształtowniki, ich klasyfikacja pod kod TARIC 7610 90 90 10 była zgodna z ogólnymi regułami klasyfikacji taryfowej i zasadnie obłożona cłem antydumpingowym na poziomie 22,1%.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Prezes NFZ był uprawniony do merytorycznego rozpatrzenia odwołania w konkursie ofert, a odwołanie skarżącej, uzasadnione naruszeniem zasad konkursowych, nie wpłynęło na końcowy wynik postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że importowane przez "S." S.A. profile aluminiowe nie stanowią konstrukcji, ani ich części, wykluczając ich zakwalifikowanie do kodu TARIC 7610 909090. Skarga kasacyjna została oddalona, a kwalifikacja celna 7610 909010, wraz z określeniem należności celnych i podatku, ze stawką cła 22,1%, została uznana za prawidłową.

Sąd uznał, że klasyfikacja taryfowa towarów przygotowanych z aluminium według wskazań organu skarbowego do kodu TARIC 7604 29 90 90 była prawidłowa, a zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów materialnych i proceduralnych były niezasadne.

Umarza się postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, wszczęte po upływie 30 lat od jej doręczenia lub ogłoszenia, z mocy ustawy nowelizującej k.p.a. z dnia 11 sierpnia 2021 r. wobec braku przesłanek do merytorycznego rozpoznania.

Odmówienie legitymacji skargowej S.K. uznano za przedwczesne z uwagi na niewłaściwą ocenę wpływu robót budowlanych na działkę skarżącego. Należy wnikliwie zbadać relację przestrzenną i prawne normy dotyczące bocznic kolejowych, mogące uzasadniać interes prawny użytkownika nieruchomości sąsiedniej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organ odwoławczy nie wykazał przesłanek do zastosowania art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, przez co decyzja o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia była nieuzasadniona. Sąd administracyjny uznał, że braki dowodowe mogły być usunięte w ramach postępowania odwoławczego.

Podmiot zlecający prace ziemne odpowiada za wydobycie kopaliny bez wymaganej koncesji, a brak koncesji uzasadnia nałożenie opłaty podwyższonej zgodnie z Prawem geologicznym i górniczym, niezależnie od stopnia zawinienia.

Dla skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania, zawiadomienie w trybie art. 70c o.p. musi być doręczone pełnomocnikowi podatnika. Doręczenie zawiadomienia bezpośrednio podatnikowi z pominięciem pełnomocnika jest niewystarczające i nie prowadzi do zawieszenia biegu tego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną dotyczącą odmowy odliczenia podatku naliczonego, uznając brak dowodów na związek zakwestionowanych wydatków z działalnością opodatkowaną Skarżącego, co uzasadnia stanowisko organu podatkowego i sądów administracyjnych.

Nieuiszczenie opłaty elektronicznej za przejazd pojazdu po drodze krajowej skutkuje odpowiedzialnością, niezależnie od twierdzeń o użyczeniu pojazdu innym osobom, gdy brak dowodów na poparcie tych twierdzeń.

Spółka uczestnicząca w oszustwie karuzelowym, wiedząc o fikcyjności transakcji, nie może skutecznie powoływać się na dobrą wiarę. Udział w tego rodzaju procederze uniemożliwia korzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz rodzi obowiązek zapłaty podatku jako podatku niezgodnego z rzeczywistymi zdarzeniami gospodarczymi.