Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organy transportowe właściwie oceniły materiał dowodowy i prawidłowo nałożyły karę administracyjną wobec uchybienia obowiązku terminowego pobierania danych z karty kierowcy oraz braku badań technicznych pojazdu.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną wniesioną przez Zarząd Powiatu K., uznając ją za bezzasadną, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za prawidłowy.

Odmowa przyznania dotacji przez organ lokalny dla placówki niepublicznej niezależnej w strukturze od DWD jest bezskuteczna, z uwagi na odrębną możliwość otrzymania dotacji przez szkołę, pod warunkiem istnienia spełnienia statutowych zadań placówki oraz zgodności z przyjętą wykładnią przepisów prawa.

NSA oddalając skargę kasacyjną potwierdza, że przepisy miejscowego planu nie mogą ustanawiać zakazów, które de facto wykluczają lokalizację inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej na danym obszarze, a władztwo planistyczne gminy jest ograniczone ustawowymi wymogami przestrzennymi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zastosowanie art. 154 k.p.a. do uchylenia decyzji ostatecznej jest niedopuszczalne, gdy decyzja ta podlega już powadze rzeczy osądzonej, a zmiana interpretacji prawa materialnego nie jest wystarczającą przesłanką do weryfikacji tej decyzji w trybie nadzwyczajnym.

W postępowaniu egzekucyjnym organ administracyjny postępował zgodnie z prawem, a zarzuty dotyczące zasadności naliczenia opłat i formalnej zgodności czynności egzekucyjnych uznaje się za niezasadne, co prowadzi do oddalenia skargi kasacyjnej.

Brak opinii związków zawodowych oraz stowarzyszeń przy odwołaniu dyrektora instytucji kultury stanowi istotne naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności zarządzenia organu gminy, z uwagi na obowiązek zasięgania opinii przy powołaniu i odwołaniu, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Działania Konsula RP nie stanową aktów administracyjnych podlegających kontroli sądów administracyjnych. Właściwość skarg względem takich działań określa Kodeks postępowania administracyjnego.

Regulamin pracy jednostki organizacyjnej stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p., gdyż dotyczy organizacji pracy i może być udostępniony zgodnie z prawidłowo zastosowanymi normami prawnymi w zakresie jawności informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uchylenie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa własności nieruchomości pod drogę publiczną, z uwagi na niekompletny materiał dowodowy, jest zgodne z prawem. Weryfikacja przesłanek nabycia własności wymaga rzetelnego postępowania wyjaśniającego w pierwszej instancji.

Uchwała Rady Gminy Prażmów nie jest zgodna z ustawą o systemie oświaty z powodu braku uprzedniego programu wspierania edukacji uzdolnionych dzieci, co skutkuje jej nieważnością.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza rażące naruszenie prawa przez Prezesa UODO w postaci bezczynności w rozpatrywaniu skargi, co uzasadnia przyznanie zadośćuczynienia pieniężnego zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a., podtrzymując wyrok WSA w tym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wskazując na konieczność ponownej oceny prawnej interesu skarżącej w świetle przepisów art. 61a i 158 § 3 k.p.a., uwzględniając obowiązującą nowelizację Kodeksu postępowania administracyjnego z 2021 roku.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT musi być oparte na dobrze udokumentowanych przesłankach, a organy podatkowe nie mogą opierać się na ogólnych przypuszczeniach dotyczących działalności kontrahentów podatnika bez przedstawienia konkretnych dowodów.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodu braku zasadneści zarzutów naruszenia procedury administracyjnej w zakresie umorzenia postępowania wobec przyznania ochrony międzynarodowej w innym państwie, co czyni postępowanie bezprzedmiotowym.

Decyzja odmawiająca umorzenia zaległości z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego jest poprawna, gdy sytuacja dochodowa i rodzinna dłużnika nie wykazuje wyjątkowości wymaganej prawem. Sąd administracyjny nie stwierdził istotnych naruszeń postępowania administracyjnego.

Stowarzyszenie prowadzące działalność gospodarczą może być uznane za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, co uzasadnia obciążenie podwyższoną stawką podatku od nieruchomości, pomimo przeznaczania przychodów na cele statutowe.

Opinia prawna sporządzona na potrzeby Komisji ds. Reprywatyzacji, dotycząca wykonywania zadań publicznych, stanowi informację publiczną i jej nieudostępnienie w odpowiedzi na wniosek powoduje bezczynność organu w zakresie u.d.i.p.

Na podstawie art. 31 pkt 2 u.o.p. samo popełnienie przez cudzoziemca wykroczeń drogowych nie jest wystarczające do uznania zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, jeśli opinie służb bezpieczeństwa wykazały brak takiego zagrożenia oraz po zatarciu wykroczeń. Organy muszą ocenić całokształt okoliczności sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny, w orzeczeniu oddalającym skargę kasacyjną, potwierdził, że kwalifikowane wydatki w ramach dotacji oświatowej muszą bezpośrednio dotyczyć realizacji zadań szkoły zgodnie z obowiązującym brzmieniem przepisów w momencie wydatkowania.

Nieruchomości należące do stowarzyszenia prowadzącego działalność gospodarczą mogą podlegać wyższej stawce podatku od nieruchomości, jeśli są faktycznie lub potencjalnie wykorzystywane gospodarczo. Organ podatkowy ma obowiązek przeprowadzenia szczegółowych ustaleń.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje dotyczące uwłaszczenia gruntu i urządzeń na rzecz PKP były obarczone błędami proceduralnymi, co spowodowało ich uchylenie. Decyzja musi zawierać szczegółowe określenie przedmiotu nabycia prawa rzeczowego.

Projekt budowlany, zatwierdzony decyzją, zawierający rażące naruszenie prawa budowlanego poprzez zlokalizowanie wiaty samochodowej zbyt blisko granicy działki, nie traci ważności wskutek późniejszego sprostowania projektanta; wiata pozostanie podlegająca normie lokalizacyjnej zgodnie z przepisem § 19 ust. 2 pkt 1 r.w.t.

Doręczenie przesyłki zawierającej akty administracyjne na adres zagraniczny podlega reżimowi prawa międzynarodowego oraz lokalnym przepisom pocztowym kraju odbiorcy, a skuteczność doręczenia nie może być kwestionowana na podstawie formalnych zarzutów, gdy spełniono obowiązujące normy prawne.