Skarga kasacyjna nie zawierająca uzasadnionych podstaw, z uwagi na brak przedawnienia środka kompensacyjnego, podlega oddaleniu. Sąd I instancji prawidłowo zastosował przepisy dotyczące przedawnienia kary i przepadku.

Decyzję administracyjną uważa się za skutecznie doręczoną z upływem 14-dniowego okresu awizacji, o ile wszystkie czynności procedury awizacyjnej opisane w art. 44 k.p.a. zostały dopełnione; brak wykazania przez stronę braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania uniemożliwia przywrócenie tego terminu.

Skarżący K.K. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu o nakazanie likwidacji uczelni niepublicznej, gdyż przepisy p.s.w.n. nie przewidują inicjatywy zewnętrznej w postępowaniu tego rodzaju, które wszczynane jest z urzędu przez Ministra.

Oddalenie skargi kasacyjnej; Burmistrz nie pozostawał w bezczynności, gdyż na dzień wniesienia skargi nie minął termin wskazany przez SKO. Skomplikowanie sprawy uzasadniało czas jej rozpatrywania.

W postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej organ inspekcji sanitarnej oraz sąd administracyjny są związani orzeczeniem właściwej jednostki orzeczniczej w zakresie specjalistycznych ustaleń medycznych, jeżeli orzeczenie zostało wydane zgodnie z wymaganiami formalnymi i należycie uzasadnione. Rozbieżności w opisie stanu klinicznego nie wymagają dalszego postępowania, jeżeli nie podważają zgodnego

W skardze kasacyjnej zarzut naruszenia przepisów k.p.a. nie może skutecznie podważać wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli nie został powiązany z naruszeniem przepisów postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada racjonalnego wykorzystania mieszkaniowego zasobu gminy uzasadnia zakwalifikowanie jednoosobowego gospodarstwa, objętego prawomocnym wyrokiem eksmisyjnym z uprawnieniem do lokalu

Okresy studiów zaliczone przed wejściem w życie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce wliczają się do 12-semestralnego limitu uprawniającego do środków stypendialnych, co uzasadnia odmowę przyznania stypendium B.P.

Kwalifikacja informacji jako przetworzonej wymaga szczegółowego uzasadnienia w decyzji odmawiającej ich udostępnienia, wykazania zaangażowania dodatkowych zasobów i analizy dokumentów. Sam fakt czasochłonności nie determinuje przetworzenia.

Decyzja wymierzająca opłatę podwyższoną za korzystanie ze środowiska, w tym za składowanie odpadów w miejscu do tego nieprzeznaczonym, ma charakter deklaratoryjny, gdyż obowiązek zapłaty powstaje z mocy prawa i podlega zasadzie samonaliczenia. Do przedawnienia tego zobowiązania stosuje się art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, natomiast art. 285 ust. 2 Prawa ochrony środowiska nie modyfikuje ani nie przedłuża

Bezczynność organu administracji publicznej występuje, gdy mimo obowiązku prawnego organ nie załatwia sprawy w przewidzianym terminie. Wyznaczenie dodatkowego terminu przez organ odwoławczy nie sanowi wcześniejszej bezczynności.

Pracownicy urzędów, pełniący funkcje pomocnicze lub techniczne, nie są uznawani za osoby pełniące funkcje publiczne, a zatem ich dane osobowe dotyczące wynagrodzeń nie podlegają udostępnieniu w ramach prawa do informacji publicznej, podlegając ochronie prywatności.

Przy ocenie zdolności do służby w PSP, komisja lekarska może orzekać o niezdolności na podstawie zgromadzonej dokumentacji medycznej i opinii lekarzy specjalistów, a sąd administracyjny nie może weryfikować diagnoz medycznych.

Podmiot, który sprowadził na terytorium kraju pojazd w stanie uszkodzonym, jest odbiorcą odpadów, a brak zgłoszenia oraz wymaganej zgody właściwych organów wypełnia znamiona nielegalnego międzynarodowego przemieszczenia odpadów, co uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.

Dopuszczalne jest oddalenie skargi kasacyjnej, gdy organy administracyjne i sądy niższych instancji prawidłowo ustalą brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, a skarżący nie przedstawi kontrdowodów uzasadniających zarzuty.

Decyzja wymierzająca opłatę podwyższoną za korzystanie ze środowiska ma charakter deklaratywny. Przedawnienie zobowiązania na gruncie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej następuje z upływem 5 lat. Artykuł 15zzr ust. 1 pkt 3 ustawy COVID-19 nie wpływa na terminy przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Przy ustalaniu wysokości administracyjnej kary pieniężnej przewidzianej w art. 129e ust. 2 ustawy - Prawo farmaceutyczne nie występuje potrzeba stosowania dodatkowych przesłanek miarkowania kary z art. 189d k.p.a., gdyż regulacja ta jest kompletna i wyłącza potrzebę posiłkowego stosowania przepisów k.p.a.

Zakażenie wirusem SARS-CoV-2 może być uznane za chorobę zawodową, gdy okoliczności wskazują na narażenie zawodowe w środowisku pracy, zgodnie z ustawą i przepisami o chorobach zawodowych.

Sąd uznał, że cofnięcie zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej jest zasadne w przypadku utraty rękojmi prawidłowego prowadzenia apteki wskutek naruszenia przepisów prawa farmaceutycznego dotyczących dystrybucji leków.

Brak tożsamości spraw wyklucza stwierdzenie nieważności decyzji podatkowych, co uzasadnia uchylenie wyroku WSA i ponowne rozpoznanie sprawy (art. 247 § 1 pkt 4 O.p.).

W sporze o bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, ewentualne ograniczenia w dostępie do danych, związane z ochroną prywatności, muszą zostać formalnie potwierdzone odpowiednią decyzją administracyjną. Odpowiedź organu administracyjnego musi spełniać wymogi szczegółowego udostępnienia informacji publicznej, by nie być uznaną za bezczynność.

Rejestr umów prowadzony przez spółkę prawa handlowego wykonującą zadania gospodarki komunalnej stanowi informację publiczną, zatem podlega udostępnieniu na mocy ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Dane rzeczoznawców budowlanych, określone w art. 8c ust. 2 ustawy o samorządach zawodowych, podlegają udostępnieniu jako informacje publiczne, niezależnie od ograniczeń wynikających z ochrony danych osobowych, jeżeli ich udostępnienie regulują przepisy innych ustaw (NSA, wyrok z dnia 30 czerwca 2026 r.).

NSA orzekł, że brak zidentyfikowanych istotnych zmian w stanie nieruchomości uzasadnia odmowę przeprowadzenia dodatkowego opisu i szacowania w postępowaniu egzekucyjnym; dotychczasowe oszacowanie zostało wykonane przez uprawnionego rzeczoznawcę zgodnie z przepisami.

Kara pieniężna za niewykonanie obowiązku osiągnięcia wymaganego poziomu recyklingu odpadów komunalnych obciąża przedsiębiorcę niezależnie od winy czy okoliczności obiektywnych, na zasadzie odpowiedzialności zindywidualizowanej, zgodnie z art. 9x ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.