Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną B. Sp. z o.o. podtrzymując decyzję o zwrocie nienależnego dofinansowania, z uwagi na ustalenia dotyczące braku spełnienia warunków zatrudnienia wymaganych dla tego dofinansowania oraz nieuiszczenia składek na ubezpieczenia z tytułu zatrudnienia.

Zawarcie umowy o rozłożeniu na raty składek ZUS modyfikuje terminy wymagalności tych składek, eliminując ich zaległość, co wyłącza przesłanki uniemożliwiające uzyskanie dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych.

Przetwarzanie danych osobowych w trybie art. 65 § 1 k.p.a. jest zwolnione z obowiązku informacyjnego z art. 14 RODO, gdy przetwarzanie wynika z przepisów prawa państwowego, które przewidują mechanizmy zapewniające ochronę interesów osoby, której dane dotyczą.

W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej o wywłaszczeniu, brak interesu prawnego następcy prawnego skutkuje umorzeniem postępowania. Interes prawny wynika z posiadania przymiotu strony, co odnosi się do pierwotnego statusu własnościowego.

Termin zapłaty ryczałtu od zaliczek na poczet dywidendy powinien być liczony od roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano wypłaty, zgodnie z zasadą in dubio pro tributario.

Członek zarządu nie odpowiada za zaległości podatkowe spółki, jeśli zgłoszono wniosek o upadłość w "właściwym czasie", bądź jeśli brak zgłoszenia wniosku jest niezawiniony. NSA uchyla wyrok WSA z uwagi na błędne ustalenia dotyczące właściwego czasu zgłoszenia upadłości.

Sąd administracyjny uznaje, że grunty pokryte śródlądowymi wodami mogą być oddane w użytkowanie wieczyste na potrzeby infrastruktury transportowej, co nie jest sprzeczne z Prawem wodnym. Uchyla decyzję odmowną wobec PKP.

Strefa ochrony krajobrazowej, oddzielona od rejestru zabytków, podlega odrębnej ochronie; błędne uznanie jej za integralną część wpisu narusza przepisy o ochronie wartości historycznych oraz zabytków, co skutkuje uchyleniem decyzji w sprawie rozbiórki budynku.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że ustalenie obszaru oddziaływania obiektu jest kluczowe dla określenia stron postępowania o pozwolenie na budowę; wojewoda zasadnie wymagał uzupełnienia materiału dowodowego. Przesłanką wznowienia była prawidłowa identyfikacja stron w kontekście ograniczeń w zabudowie.

Sankcja pieniężna za nieterminowe złożenie rocznego sprawozdania o odpadach komunalnych jest zgodna z przepisami prawa, o ile organ prawidłowo ocenił stan faktyczny i nie wystąpiły okoliczności uzasadniające jej uniknięcie.

Na wnioskodawcy ustalającemu korzyści od osób trzecich ciąży obowiązek dostarczenia dowodów. W przypadku ich braku, organ odmówi nałożenia obowiązków świadczeń z art. 454 ust. 1 Prawa wodnego wobec osób odnoszących korzyści.

Na podstawie art. 188 p.p.s.a., NSA uchylił wyrok WSA oraz zaskarżoną decyzję, stwierdzając, że art. 37at ust. 8 u.p.f. nie znajduje zastosowania poza postępowaniami kontrolnymi, co eliminuje podstawy do nałożenia kary pieniężnej.

Brak współdziałania z organami pomocy społecznej w rozwiązywaniu trudnej sytuacji życiowej, polegający na odmowie podjęcia proponowanego zatrudnienia, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku okresowego zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej.

Aktualny wspólnik spółki jawnej ponosi odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki, niezależnie od tego, że powstały one przed przystąpieniem wspólnika do spółki. (art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej)

Grunty, które mogą być potencjalnie wykorzystane w działalności gospodarczej, mogą być objęte wyższą stawką podatku od nieruchomości. O związku z działalnością gospodarczą nie przesądza samo posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, w tym ujęte w ewidencji środków trwałych, mogą być opodatkowane najwyższą stawką, jeśli istnieje możliwość ich potencjalnego wykorzystania w działalności gospodarczej, niezależnie od faktycznego użytkowania.

Dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania wymaga wykazania konkretnego interesu społecznego oraz merytorycznego wkładu, który może wpłynąć na decyzję w sprawie. Ogólne stwierdzenia nie spełniają wymagań uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym.

Pismo Wojewody Dolnośląskiego z dnia 8 maja 2019 r. stanowiło pierwszą czynność w postępowaniu komunalizacyjnym, skutkującą jego wszczęciem. Postępowanie wszczęte na podstawie art. 17a ust. 3 ustawy komunalizacyjnej przed jego uchyleniem, prowadzi się według przepisów dotychczasowych.

Pozbawienie prawa do obrony w postępowaniu sądowo-administracyjnym stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności postępowania, co uzasadnia uchylenie wydanego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez sąd I instancji.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość uchylenia decyzji umarzającej postępowanie z powodu istotnych braków wyjaśniających, podkreślając istnienie interesu prawnego właścicielki sąsiedniej nieruchomości w sprawie.

Podmiot będący dłużnikiem rzeczowym w egzekucji administracyjnej skierowanej do nieruchomości obciążonej hipoteką przymusową nie jest uprawniony do wniesienia zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a jedynie do złożenia sprzeciwu dotyczącego egzekucji z przedmiotu jego własności (art. 27j u.p.e.a.).

Uchwała rady miasta, zakazująca indywidualnych rozwiązań w zakresie gromadzenia ścieków, pozostaje zgodna z władztwem planistycznym gminy i nie narusza istoty prawa własności, spełniając cele ochrony środowiska i zdrowia publicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny, mając na względzie zgromadzone dowody i stosowanie przepisów o odpadach, stwierdził, że nałożenie administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie warunków zezwolenia w zakresie przetwarzania odpadów było zasadne i zgodne z prawem materialnym oraz procesowym.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarżąca naruszyła przepisy ustawy o odpadach, nie prowadząc wizyjnego systemu kontroli zgodnie z wymaganiami art. 25 ust. 6a, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej; skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.