Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o zapobieganiu szkodom w środowisku, organ ochrony środowiska prawidłowo zawiesza postępowanie w sprawie szkody w środowisku, gdy odpady pozostają na miejscu. Postępowanie wpadkowe dotyczy wyłącznie przesłanek proceduralnych, bez oceny zasadności wszczęcia głównego postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że w przypadku formalnie kompletnego wniosku o przyznanie pomocy, organ administracyjny nie posiada normatywnego obowiązku pouczania o brakach w okresie możliwym do dokonania zmiany wniosku; zmiany wniosku dokonane po upływie tego terminu są nieskuteczne.

Dla uzyskania zezwolenia na pobyt stały z tytułu polskiego pochodzenia nie wystarcza udowodnienie polskiej narodowości przodków. Cudzoziemiec powinien samodzielnie wykazać autentyczny, trwały i uzewnętrzniony związek z polskością, wyrażający się w świadomym kultywowaniu języka, kultury, tradycji lub tożsamości narodowej; wiedza nabyta wskutek edukacji i pobytu w Polsce nie zastępuje tej przesłanki.

Ocena, czy wykonanie robót budowlanych stanowi samowolę uzasadniającą zastosowanie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego, wymaga zastosowania przepisów obowiązujących w dacie ich realizacji. Błędne przyjęcie aktualnego rodzaju wymaganej zgody budowlanej nie uzasadnia uchylenia postanowienia o wstrzymaniu budowy, jeżeli roboty w świetle prawa obowiązującego w chwili ich wykonania wymagały co najmniej pozwolenia

Decyzja kasatoryjna na podstawie art. 138 § 2 Kpa. jest uzasadniona, jeżeli organ pierwszej instancji nie wyjaśnił istotnych dla legalizacji obiektu okoliczności dotyczących bezpieczeństwa pożarowego, a ich ustalenie wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części. W kontroli sprzeciwu z art. 64e p.p.s.a. sąd może ocenić materialnoprawne znaczenie niewyjaśnionych faktów dla istnienia

Zwolnienie z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę i zgłoszenia dla obiektu przeznaczonego do czasowego użytkowania w trakcie robót budowlanych ma zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy obiekt pozostaje w ścisłym, bezpośrednim i czasowym związku funkcjonalnym z obsługą konkretnych robót. Obiekt faktycznie pełniący funkcję mieszkalną nie korzysta z tego zwolnienia, niezależnie od deklaracji inwestora

Decyzja kasacyjna z art. 138 § 2 k.p.a. jest niedopuszczalna, jeżeli dostrzeżone przez organ odwoławczy braki materiału dowodowego mogą zostać usunięte w ramach uzupełniającego postępowania dowodowego z art. 136 § 1 k.p.a. Organ nie może przekazać sprawy do ponownego rozpoznania wyłącznie dla zweryfikowania okoliczności, których ustalenie nie wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargi kasacyjne, podtrzymując decyzję Sądu I instancji o uchyleniu decyzji organów budowlanych; zasady interpretacji art. 51 Prawa budowlanego wymagają oceny istotności odstępstw projektu mimo wygaśnięcia pozwolenia na budowę.

Decyzja organu nakazująca przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania parkingu po jego samowolnym zajęciu na plac składowy jest zgodna z prawem. Nie stwierdzono przesłanek do uznania nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 K.p.a, a nakazy były możliwe do wykonania zgodnie z przepisami prawa budowlanego.

Zasady wydawania pozwoleń wodnoprawnych muszą spełniać wymogi miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz przewidziane przepisy Prawa Wodnego. NSA potwierdził, że wydane pozwolenie było zgodne z obowiązującymi normami prawnymi i miejscowym planem, a zaskarżenie było niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał decyzję Wojewody Małopolskiego za nieważną w zakresie zwrotu nieruchomości, w której uprawnienia E. Ł. wygasły na mocy art. 136 ust. 7 u.g.n., z uwagi na złożenie wniosku po terminie.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy przyznania odszkodowania za nieruchomość została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organy administracyjne i sąd pierwszej instancji prawidłowo oceniły materiał dowodowy, stwierdzając, że utrata władania nieruchomością miała miejsce przed 5 kwietnia 1958 r.

Bezpodstawne jest kwestionowanie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, gdy decyzja organu znajduje umocowanie w prawidłowej wykładni przepisów materialnoprawnych i brakuje wskazania konkretnych naruszeń prawa przez organy i sądy administracyjne.

Brak współdziałania z pracownikiem socjalnym, skutkujący nieprzeprowadzeniem rodzinnego wywiadu środowiskowego, stanowi podstawę odmowy przyznania świadczeń z pomocy społecznej zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej.

Jedynie posiadanie świadomości przez pracodawcę o niepełnosprawności pracownika w chwili zatrudnienia, bez konieczności fizycznego przedstawienia orzeczenia o niepełnosprawności, wystarcza do uznania, że zatrudnienie miało miejsce w warunkach efektu zachęty.

Sąd administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając brak podstaw kasacyjnych do podważenia decyzji o zwrocie niewykorzystanej na cele publiczne nieruchomości wywłaszczonej, w ramach nieodmiennych uwarunkowań urbanistycznych i prawnych z czasu wywłaszczenia.

Brak istotnego wpływu na wynik sprawy proceduralnych uchybień w doręczeniach pism oraz wezwań do uzupełnienia dokumentacji uzasadnia oddalenie skargi i uchylenie wyroku WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego wobec Skarżącego nie miało charakteru instrumentalnego i skutecznie zawiesiło bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania przez sąd I instancji.

NSA oddalił skargę kasacyjną z powodu formalnych wad skargi, uznając prawidłowość umorzenia postępowania na mocy art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA, mimo wadliwości doręczenia decyzji.

Na podstawie art. 9 ust. 4a u.p.o.u.a. dochód uzyskany przez członka rodziny może zostać uwzględniony przy ustalaniu lub weryfikacji prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego tylko wtedy, gdy po jego uzyskaniu jest nadal osiągany w okresie świadczeniowym, z tego samego źródła i w odpowiedniej wysokości. Jednorazowe uzyskanie dochodu, bez wykazania jego kontynuacji, nie uzasadnia doliczenia go do

W przypadku decyzji uznaniowych, niepełne uzasadnienie dotyczące podwyższenia dodatku funkcyjnego w ramach rozkazu personalnego nie stanowi rażącego naruszenia prawa, o ile decyzja mieści się w granicach przepisów prawa materialnego, a postępowanie nieważnościowe nie może być wykorzystywane dla merytorycznej oceny decyzji administracyjnej.

Dla uznania gruntu za las w rozumieniu ustawy o lasach konieczne jest łączne spełnienie kryteriów przyrodniczego, przestrzennego i przeznaczenia. Brak tych ustaleń skutkuje nieprawidłowościami w nałożeniu sankcji finansowych z tytułu niezgodnego z prawem zarządzania gruntami leśnymi.

Przetwarzanie danych osobowych poprzez ustne ogłoszenie wyników egzaminu w obecności studentów jest objęte RODO, gdyż stanowią one część zbioru danych osobowych prowadzonego przez uczelnię. Decyzja o braku zastosowania RODO była błędna. NSA uchyla wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

Adwokat pełni funkcje publiczne w zakresie wykonywania zawodu zaufania publicznego; określone informacje związane z jego działalnością stanowią informację publiczną i podlegają udostępnieniu.