Skarga kasacyjna podlegała oddaleniu, gdyż zarzuty podnoszone w skardze nie wykazały naruszenia prawa przez sąd I instancji. Ocena merytoryczna rozwiązań w rozporządzeniu Rady Ministrów nie była przedmiotem kontroli sądów administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny, prowadząc postępowanie kasacyjne, związany jest wskazanymi przez stronę granicami zaskarżenia i nie jest uprawniony do samodzielnej konkretności zarzutów; skarga kasacyjna podlega oddaleniu, gdy zarzuty nie odnoszą się do właściwych przepisów prawa materialnego.

Ewidencja czasu pracy osoby na stanowisku publicznym, tak jak Naczelnik Urzędu Celno-Skarbowego, stanowi informację publiczną. Organ administracji publicznej, nie udostępniając tej informacji na wniosek, dopuścił się bezczynności w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Decyzja administracyjna o obowiązku pokrycia kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu powinna uwzględniać prawomocne ustalenia co do własności pojazdu i nie może obciążać wcześniejszego właściciela kosztami wynikającymi z bezczynności organów.

NSA utrzymał w mocy wyrok WSA, uznając, że przy wydawaniu decyzji o pozwoleniu na budowę nie doszło do rażącego naruszenia prawa, a uchybienia formalne nie stanowią podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji.

Uchwała Rady Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu Służewca Wschodniego nie stanowiła niedopuszczalnej ingerencji w prawo własności i nie naruszyła zasady proporcjonalności w rozumieniu Konstytucji RP.

Przepisy Działu IVa k.p.a. wyłączone są w sprawie nakładania administracyjnych kar pieniężnych, których wysokość jest ściśle określona przepisami szczególnymi. Miarkowanie kary nie jest możliwe, gdy przepisy szczególne przewidują sztywną sankcję.

Odmowa poddania dziecka obowiązkowemu szczepieniu ochronnemu, bez uzasadnionego przeciwwskazania medycznego, uprawnia organy do skutecznego stosowania środków egzekucyjnych w celu realizacji wymagalnego obowiązku prawnego.

Skierowanie na badania lekarskie może być wydane, gdy są wiarygodne przesłanki o przeciwwskazaniach zdrowotnych do prowadzenia pojazdów, bez potrzeby udowania, że zastrzeżenia te rzeczywiście istnieją.

Osoba będąca dysponentem pojazdu w chwili jego usunięcia na podstawie dyspozycji organu jest solidarnie odpowiedzialna za pokrycie kosztów usunięcia i przechowywania pojazdu, nawet jeśli formalnie nie jest właścicielem tego pojazdu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do kwestionowania decyzji unieważniającej przerwanie egzaminu praktycznego na prawo jazdy; manewry egzaminowanego nie zagrażały bezpośrednio bezpieczeństwu ruchu drogowego.

Syryjskie krajowe prawo jazdy nie spełnia wymogów Konwencji wiedeńskiej; jego wymiana na polski dokument wymaga zdania egzaminu teoretycznego. NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość wcześniejszych decyzji administracji.

Zarządy dróg publicznych mogą wykonywać tylko zadania im przypisane w ustawie, a rozszerzenie ich zadań na drogi wewnętrzne jako mienie komunalne stanowi przekroczenie uprawnień przysługujących organom stanowiącym gminy.

Osoba nieuznana za stronę w postępowaniu głównym nie ma prawa żądać udostępnienia akt sprawy administracyjnej, a decyzje organów o odmowie ich udostępnienia, podjęte zgodnie z k.p.a., są prawidłowe.

Organizacji społecznej nie przysługuje prawo żądania wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, jeżeli jej cele statutowe nie pozostają w merytorycznym związku z przedmiotem decyzji, a żądanie to nie jest uzasadnione interesem społecznym.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylając wyrok WSA we Wrocławiu podkreślił konieczność precyzyjnego określania daty wydania decyzji administracyjnej oraz jasności uzasadnienia wyroku, umożliwiającego skuteczną kontrolę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, że w sprawach dotyczących decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ odwoławczy może odmówić wstrzymania natychmiastowego wykonania decyzji, jeżeli interes publiczny związany z realizacją inwestycji celu publicznego przeważa nad przedstawionymi obawami skarżących.

Warunki minimalnej powierzchni działki budowlanej określone w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego są wiążące dla oceny projektów budowlanych, a ich niespełnienie wyklucza możliwość uzyskania pozwolenia na budowę.

Regulacje wprowadzone przez uchwałę Rady Miasta Krakowa, dotyczące ograniczeń w działalności gastronomicznej na terenie parku kulturowego, mieszczą się w granicach delegacji ustawowej i służą ochronie krajobrazu kulturowego, a zatem są zgodne z prawem.

Dla uznania działki za część zwartego kompleksu leśnego wystarczające jest spełnienie wymagań powierzchniowych przewidzianych przez ustawę o lasach, niezależnie od przeznaczenia wynikającego z planu miejscowego. Brak jest wpływu odległości od parków krajobrazowych na kwalifikację działki jako leśnej.

Skarga kasacyjna Wojewody Małopolskiego dotycząca decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości, oddalona. Uchybienia proceduralne i brak uzasadnionego związku z materialnym prawem sprawcy uchybienia nie wykazane.

Brak związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad niepełnosprawną osobą wyklucza przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Zasadnicze znaczenie mają charakter i zakres sprawowanej opieki.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, gdy rezygnacja z zatrudnienia nie wynika z konieczności ciągłej opieki nad osobą niepełnosprawną. Sąd podkreślił konieczność wykazania związku przyczynowego między opieką a niepodjęciem zatrudnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, iż wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego złożony został po terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a., co skutkowało jego niezasadnością.