Oznakowanie produktów spożywczych sugerujące wyjątkowość właściwości, jakie produkty te nie mogą posiadać, stanowi wprowadzenie konsumentów w błąd, co uzasadnia nałożenie sankcji administracyjnej za naruszenie jakości handlowej.

Jeżeli podatnik świadomie uczestniczy w oszustwie podatkowym, powoływanie się przez niego na działanie w dobrej wierze i dochowanie należytej staranności nie może prowadzić do zachowania prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Zamieszczenie w uzasadnieniu decyzji administracyjnej ocen działań strony nie stanowi samoistnej podstawy do ingerencji sądu, jeśli pozostają one w bezpośrednim związku z przedmiotem postępowania administracyjnego.

Stosowanie nazwy "mleko modyfikowane" dla produktów zawierających składniki nie pochodzące wyłącznie z mleka oraz oznaczanie ich bez zgodności z definicją prawną powoduje naruszenie regulacji dotyczących jakości handlowej i może wprowadzać konsumentów w błąd co do charakteru produktu. Takie oznakowanie nie uzyskuje statusu zwyczajowej nazwy uzasadniającej jego użycie.

Skarga kasacyjna Ministra Klimatu i Środowiska na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalona z uwagi na brak naruszeń prawa materialnego i procesowego z winy skarżących. Uchybienia w zakwestionowanej decyzji uniemożliwiały jej prawidłową kontrolę sądową.

Działalność wydobywcza prowadzona z naruszeniem granic koncesji stanowi rażące naruszenie jej warunków, co uzasadnia nałożenie dodatkowej opłaty administracyjnej, nawet jeśli przekroczenie warunków nastąpiło z powodów ekonomicznych.

Złożone zgodnie z art. 127a § 1 k.p.a. oświadczenie o zrzeczeniu się prawa do wniesienia odwołania skutkuje ostatecznością decyzji. Strona nie może cofnąć tego oświadczenia, nawet w przypadku złożenia pod przymusem, jeśli nie wykaże istotnych naruszeń praw procesowych.

Transkrypcja zagranicznego dokumentu stanu cywilnego potwierdzającego zawarcie małżeństwa osób tej samej płci nie jest sprzeczna z podstawowymi zasadami porządku prawnego RP, uwzględniając międzynarodowe zobowiązania z zakresu praw człowieka.

Transkrypcja zagranicznego dokumentu stanu cywilnego osób tej samej płci na teren RP nie narusza podstawowych zasad porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej, gdyż zgodnie z art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności zalecane jest prawo do poszanowania życia prywatnego i rodzinnego.

Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad dopuścił się rażącej bezczynności w rozpoznaniu wniosku o informację publiczną na skutek nieprawidłowego odbioru korespondencji elektronicznej. Organ ponosi konsekwencje nieodebrania wniosku wysłanego na upubliczniony adres mailowy, co stanowi domniemanie doręczenia.

Gmina M., realizując projekt z dofinansowaniem publicznym, nie prowadzi działalności gospodarczej, a dotacja nie stanowi podstawy opodatkowania VAT. Interpretacja indywidualna została uchylona w całości w celu zgodnego z prawem unijnym rozstrzygnięcia w ponownym postępowaniu.

Organy administracji publicznej, bez względu na brak regulacji przepisu szczególnego, są zobowiązane do stosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. w przypadkach potencjalnej możliwości zastosowania odstąpienia od kary administracyjnej.

Transkrypcja zagranicznego dokumentu stanu cywilnego potwierdzającego zawarcie małżeństwa przez osoby tej samej płci nie narusza podstawowych zasad porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej. W rezultacie odmowa transkrypcji na tej podstawie nie jest zasadne.

W odniesieniu do obliczania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy dla funkcjonariuszy Policji stosuje się współczynnik 1/21 części miesięcznego wynagrodzenia zgodnie z nowelizacją ustawy o Policji, co jest zgodne z wyrokiem TK z dnia 30 października 2018 r. i chroni konstytucyjne prawo do równowartościowego ekwiwalentu.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy przed 6.11.2018 r. ustala się zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów w brzmieniu ukształtowanym wyrokiem TK, wyłączając niekonstytucyjny przelicznik 1/30; stosuje się współczynnik 1/21.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy przed dniem 6 listopada 2018 r. należy ustalać na zasadach obowiązujących przed ogłoszeniem niekonstytucyjności art. 115a ustawy o Policji, przy czym wykładnia art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie obejmuje metod obliczania, lecz zasady ich ustalania.

Postępowanie karnoskarbowe mające na celu ustalenie faktu przestępstwa podatkowego, wszczęte przed upływem terminu przedawnienia, nie było instrumentalne, a faktury nie dokumentujące rzeczywistych usług nie mogą podstawą do obniżenia podatku naliczonego.

Zdaniem NSA brak wdrożenia odpowiednich środków ochrony danych osobowych przez A. Sp. z o.o., w wyniku czego doszło do poważnego naruszenia poufności, uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej przez Prezesa UODO i oddalenie skargi kasacyjnej.

W przypadku realizacji obiektu budowlanego na skutek zgłoszenia, lecz o parametrach wykraczających poza jego zakres, organ nadzoru budowlanego powinien zastosować procedurę naprawczą, a nie legalizacyjną. Zastosowanie art. 48 p.b. jest uzasadnione jedynie przy braku zgłoszenia lub pozwolenia na budowę.

Organizacja społeczna nie spełniająca szczegółowych statutowych celów działania nie może żądać wszczęcia postępowania na podstawie art. 31 § 1 k.p.a. w przypadku braku wykazania interesu społecznego oraz konkretnego związku sprawy z jej celami.

Wprowadzenie na rynek produktów oznaczonych jako "mleko modyfikowane" narusza prawo wspólnotowe i krajowe, wprowadza konsumentów w błąd, o ile produkty zawierają składniki pochodzące z innych źródeł niż mleko. Zastosowanie takiej nazwy jest niedopuszczalne pod zakresem regulacji dotyczących jakości handlowej i rozporządzenia Unii Europejskiej.

Podobieństwo wizualne i fonetyczne znaku "SÓL" do znaków "Sol" i "SOL BY MELiÃ" uzasadnia odmowę ochrony; ryzyko wprowadzenia w błąd odbiorcy usług z klasy 43 (wynajmowanie sal na zebrania) zachodzi.

Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. jako podmiot, w którym Skarb Państwa ma pozycję dominującą, zobowiązana jest do udostępnienia informacji publicznej, a odmowa ich udostępnienia wymaga wydania decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że organ administracji publicznej winien jest udostępnieniu informacji publicznej w terminie, a przekroczenie tego terminu może skutkować uznaniem bezczynności jako rażącego naruszenia prawa, uzasadniającego nałożenie sankcji.