Przesłanka z art. 7 ust. 2 dekretu warszawskiego nie jest spełniona, gdy podstawowe przeznaczenie gruntu w miejscowym planie jako ogólnodostępnego placu miejskiego i przestrzeni publicznej wyłącza właściwe użytkowaniu wieczystemu wyłączne korzystanie przez uprawnionego. Uzupełniające przeznaczenie terenu na publiczny parking podziemny nie niweczy tej oceny, jeżeli pozostaje funkcjonalnie podporządkowane

Po upływie trzyletniego terminu przechowywania broni zgodnie z art. 19 ust. 1a ustawy o broni i amunicji następuje wygaśnięcie podstawy prawnej dalszego zatrzymania, co obliguje organ do zwrotu odebranej broni, chyba że istnieją inne konkretne przesłanki prawne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargi kasacyjne jako nieuzasadnione, podtrzymując, że art. 64b Prawa wodnego z 2001 r. nie wymaga całkowitego odtworzenia zlikwidowanego urządzenia, a wcześniejsze wyroki WSA wiążą organy administracyjne w tej sprawie.

Utrzymanie decyzji organów administracyjnych w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym jest uzasadnione, gdy ustalone fakty wskazują na przewóz wykonywany w imieniu skarżącego, a przeprowadzone dowody są wystarczające do przypisania mu odpowiedzialności.

Przetwarzanie danych osobowych przez administratora w celu zabezpieczenia przed potencjalnymi przyszłymi roszczeniami, bez umowy z osobą, której dane dotyczą, nie jest uzasadnionym interesem zgodnie z art. 6 ust. 1 lit. f RODO.

Wspólnik spółki jawnej podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu posiadania statusu wspólnika, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej i osiągania przychodów, o ile spółka nie dokonała prawnie skutecznego zawieszenia działalności.

Decyzja rejestracyjna Prezydenta Miasta Łodzi z 31 marca 2015 r. nie została wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż wnioskodawca złożył wszystkie wymagane dokumenty, tym samym faktura VAT była wystarczającym dowodem własności, uzasadniającym rejestrację pojazdu.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA, dotycząca zaskarżenia decyzji o lokalizacji zjazdu, została oddalona. NSA uznał, iż postępowanie organu administracyjnego naruszyło zasady procedury wymagające pełnego wyjaśnienia i oceny stanu faktycznego.

1. Art. 15h ust. 5 ustawy z dnia 21 maja 1999r. o broni i amunicji (tj. Dz.U. z 2020r., poz. 955 ze zm.) nie stanowi przeszkody, aby badanie w trybie odwołania przeprowadzić w terminie późniejszym niż 30 dni od dnia przekazania odwołania, zaś orzeczenie lekarskie wydane po tym terminie, zachowuje walor orzeczenia ostatecznego. 2. W sytuacji niewydania przez organ orzeczenia lekarskiego w trybie odwołania

Decyzja administracyjna o przedłużeniu zatrzymania prawa jazdy na 6 miesięcy na podstawie art. 102 ust. 1d u.k.p. jest legalna nawet w braku wyraźnej decyzji o inicjalnym zatrzymaniu, a wytyczne wyroku TK z dnia 13 grudnia 2022 r. dotyczą inne okoliczności prawne.

NSA orzekł, że dyrektorzy departamentów i biur Ministerstwa Finansów są osobami pełniącymi funkcje publiczne, zatem informacje o ich wynagrodzeniach brutto z lat 2020-2022 są informacjami publicznymi, podlegającymi udostępnieniu. Skarga kasacyjna Ministra Finansów została oddalona.

Do materialnoprawnego terminu trzydziestu dni na złożenie wniosku o rejestrację pojazdu, określonego w art. 73aa ust. 1 pkt 1 Prawa o ruchu drogowym, stosuje się regułę, według której koniec terminu przypadający na dzień wolny od pracy ulega przesunięciu na najbliższy dzień roboczy. Złożenie wniosku w tym dniu wyłącza podstawę do wymierzenia kary pieniężnej z art. 140mb ust. 1 tej ustawy.

Zwolnienie dywidendowe z art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. przysługuje wyłącznie podmiotowi, który na podstawie tytułu własności posiada bezpośrednio wymagany udział w kapitale spółki wypłacającej dywidendę. Status rzeczywistego beneficjenta oraz zastosowanie koncepcji look-through approach nie eliminują tej przesłanki ani nie pozwalają uznać udziału pośredniego za bezpośredni. Cesja prawa do dywidendy nie

Przepisy o u.p.d.o.p. nie wymagają prowadzenia odrębnej ewidencji dla działalności zwolnionej z podatku dochodowego na podstawie zezwoleń i decyzji o wsparciu. Pomoc publiczna może być rozliczana według chronologii udzielonych zezwoleń bez konieczności przypisywania jej do poszczególnych inwestycji.

Nieusunięte wątpliwości co do daty doręczenia decyzji administracyjnej powinny być interpretowane na korzyść strony, której doręczono tę decyzję. Organ odwoławczy zobowiązany jest do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a zaniedbanie w tym zakresie skutkuje uchyleniem jego postanowienia (IV SA/Wa 916/23).

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2026 r. uznał, że ustalenia faktyczne uzasadniały nałożenie na skarżącą kary administracyjnej za przewóz osób bez wymaganych badań, potwierdzając prawidłowość działania organów i oddalając skargę kasacyjną.

NSA oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzje o nałożeniu kary za przewóz osób bez wymagalnych licencji i badań, uznając, że ustalenia organów były wystarczające, a zarzuty naruszeń proceduralnych bez wpływu na wynik.

Sąd administracyjny uznał, że organ administracyjny prawidłowo odpowiadał na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w granicach swoich kompetencji, co wykluczało obciążenie go zarzutem bezczynności.

Skarga kasacyjna zarzucająca bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej, które wykraczają poza jej definicję, jest niezasadna. Odpowiedzi udzielone przez organ w ustawowym terminie były wystarczające i uwalniały od zarzutu bezczynności.

Skarga kasacyjna przeciwko decyzji o ustaleniu wysokości kosztów usuwania pojazdu jest niezasadna; organy prawidłowo zastosowały przepisy art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym, a ustalenia faktyczne były zgodne z prawem.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku o naliczeniu kosztów związanych z pojazdem marki BMW została utrzymana w mocy prawnej, jako zgodna z postanowieniem o przepadku pojazdu potwierdzającym jego właściciela na dzień usunięcia.

Organizacja społeczna nie może zostać dopuszczona na podstawie art. 31 k.p.a. do postępowania o pozwolenie na budowę, jeżeli postępowanie to nie wymaga udziału społeczeństwa w rozumieniu art. 28 ust. 4 Prawa budowlanego. Prawomocny wyrok wydany w sprawie dotyczącej tej samej inwestycji wiąże inne sądy i organy co do rozstrzygniętych w nim ocen prawnych i ustaleń objętych jego mocą wiążącą.

W razie ponownego uchylenia decyzji wydanej po wcześniejszym wyroku kasatoryjnym sąd administracyjny nie może poprzestać na ogólnym stwierdzeniu niewykonania wskazań z art. 153 p.p.s.a. Powinien skonfrontować te wskazania z czynnościami i ustaleniami podjętymi przez organ oraz sformułować własne, jednoznaczne i wykonalne zalecenia, pozwalające na zgodne z prawem ponowne załatwienie sprawy.

Przeznaczenie nieruchomości w planie miejscowym na publiczny plac miejski, komunikację pieszą i organizację imprez masowych co do zasady wyklucza pogodzenie z nim wyłącznego korzystania przez przyszłego użytkownika wieczystego w rozumieniu art. 7 ust. 2 dekretu warszawskiego; funkcja uzupełniająca ogólnodostępnego parkingu podziemnego nie niweluje tej przeszkody. Sam sposób ukształtowania KRS nie uzasadnia