Bezpodstawne jest kwestionowanie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, gdy decyzja organu znajduje umocowanie w prawidłowej wykładni przepisów materialnoprawnych i brakuje wskazania konkretnych naruszeń prawa przez organy i sądy administracyjne.

W przypadku decyzji uznaniowych, niepełne uzasadnienie dotyczące podwyższenia dodatku funkcyjnego w ramach rozkazu personalnego nie stanowi rażącego naruszenia prawa, o ile decyzja mieści się w granicach przepisów prawa materialnego, a postępowanie nieważnościowe nie może być wykorzystywane dla merytorycznej oceny decyzji administracyjnej.

NSA oddalił skargę kasacyjną z powodu formalnych wad skargi, uznając prawidłowość umorzenia postępowania na mocy art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA, mimo wadliwości doręczenia decyzji.

Dla uznania gruntu za las w rozumieniu ustawy o lasach konieczne jest łączne spełnienie kryteriów przyrodniczego, przestrzennego i przeznaczenia. Brak tych ustaleń skutkuje nieprawidłowościami w nałożeniu sankcji finansowych z tytułu niezgodnego z prawem zarządzania gruntami leśnymi.

Przetwarzanie danych osobowych poprzez ustne ogłoszenie wyników egzaminu w obecności studentów jest objęte RODO, gdyż stanowią one część zbioru danych osobowych prowadzonego przez uczelnię. Decyzja o braku zastosowania RODO była błędna. NSA uchyla wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

Adwokat pełni funkcje publiczne w zakresie wykonywania zawodu zaufania publicznego; określone informacje związane z jego działalnością stanowią informację publiczną i podlegają udostępnieniu.

Marynarz wykonujący pracę na pokładzie statku morskiego eksploatowanego w celach innych niż transport międzynarodowy nie jest uprawniony do ulgi abolicyjnej wynikającej z art. 27g u.p.d.o.f., co wyklucza ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy.

Dla zastosowania ulgi abolicyjnej marynarze muszą wykonywać pracę na statkach eksploatowanych w transporcie międzynarodowym. Brak spełnienia przesłanki transportu międzynarodowego wyklucza zastosowanie wskazanej ulgi.

Art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, należy wykładać w sposób prokonstytucyjny, uwzględniając wyrok TK z dnia 30 października 2018 r., co oznacza ustalanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop według zasad obowiązujących przed dniem 6 listopada 2018 r., pomijając niekonstytucyjny współczynnik 1/30.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop za okres przed 6 listopada 2018 r. winien być obliczany według nowych zasad ustalonych wyrokiem TK, co obejmuje współczynnik ukształtowany ustawą zmieniającą i nieuwzględniające niekonstytucyjnego przelicznika 1/30.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność uchylenia decyzji organów Policji, które błędnie stosowały niekonstytucyjny współczynnik 1/30 przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, wskazując na konieczność stosowania zasad wynikających z orzecznictwa TK w zakresie zgodnym z Konstytucją RP.

W przypadku odmowy zakwalifikowania do pomocy mieszkaniowej organ administracyjny oraz sąd badają zgodność decyzji z prawem, a skarżący zobowiązany jest wykazać nieprzystawalność dotychczasowych warunków mieszkaniowych do jego rzeczywistych potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak skutecznych powiadomień uczniów i niepodjęcie procedur przekształcenia lokalizacji wpływało negatywnie na decyzję o likwidacji szkoły. Zachowanie wymogów formalnych jest warunkiem zapewnienia legalności procesu likwidacyjnego.

Doręczenie decyzji administracyjnej na "zwykły" adres e-mail, mimo żądania strony, nie wypełnia wymogów doręczeń wynikających z k.p.a. oraz ustawy o doręczeniach elektronicznych i nie rozpoczyna biegu terminu do wniesienia skargi.

Ulga abolicyjna z art. 27g u.p.d.o.f. nie przysługuje marynarzowi pracującemu na statku badawczym, gdyż praca taka nie odpowiada definicji transportu międzynarodowego w rozumieniu art. 14 ust. 3 Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Brak legitymacji skarżącego uniemożliwia mu skuteczne domaganie się wszczęcia postępowania w sprawie nienależnie pobranego dodatku węglowego, przyznanego sąsiadowi. Skarga kasacyjna oddalona.

Spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku od zaliczek na poczet zysku wypłacanych komplementariuszom w trakcie roku podatkowego; obowiązek poboru powstaje po obliczeniu rocznego zysku.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania celem precyzyjnego wyjaśnienia sposobu ustalenia wskaźnika społecznego dla dzielnicy T., oraz weryfikacji zasadności zaliczenia jej jako obszaru zdegradowanego.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA, dotycząca wypłaty wyrównania ekwiwalentu za niewykorzystany urlop funkcjonariuszy zwolnionych przed 6 listopada 2018 r., jest bezzasadna. Przepisy art. 115a ustawy o Policji muszą być interpretowane zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego, przyjmując prokonstytucyjną wykładnię art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż odmowa przetworzenia wniosku o informację publiczną bez decyzji administracyjnej stanowi bezczynność organu zobowiązanego do udzielenia informacji zgodnie z u.d.i.p., co obliguje do jej merytorycznego rozpatrzenia.

Doręczenie decyzji podatkowej pełnomocnikowi za pośrednictwem operatora pocztowego jest prawidłowe i zgodne z zasadami ochrony prawnej, nawet przy braku elektronicznego adresu doręczeń, o ile taki obowiązek nie był jeszcze skutecznie wprowadzony.

Orzeczenie dekretowe z 31 maja 1951 r. nie stanowiło rażącego naruszenia prawa mimo zastosowania nieobowiązującego planu urbanistycznego, gdyż było zgodne z celami Planu nr 47 i nie wpływało na treść orzeczenia w sposób istotny.

NSA stwierdził, że brak zakwestionowania art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej uprawnia do uznania skargi kasacyjnej za niezasadną oraz podtrzymania decyzji organów podatkowych o odmowie ograniczenia poboru zaliczek.

Wygaśnięcie mandatu radnego wskutek naruszenia zakazu antykorupcyjnego wynikającego z art. 24d ustawy o samorządzie gminnym i art. 383 Kodeksu wyborczego następuje, gdy radny nie zaprzestaje w wyznaczonym terminie działalności na podstawie umowy cywilnoprawnej z gminą.