Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną z uwagi na błędne jej skonstruowanie oraz brak wykazania naruszenia przepisów proceduralnych przez sąd pierwszej instancji.

Brak zgłoszenia zmiany w licencji przewozowej działań taksówkowych w wymaganym terminie uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, mimo twierdzeń o zaprzestaniu użytkowania pojazdu, o ile nie jest to poparte dowodami.

Oczywistość i rażące naruszenie prawa stanowią konieczne przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. Brak uzyskania pozwolenia wodnoprawnego przed wydaniem decyzji budowlanej, późniejsze jego uzyskanie oraz zgodność zabudowy z planem miejscowym wyłączają rażące naruszenia prawa.

Uznaje się za dopuszczalne przedłużenie zawieszenia funkcjonariusza Służby Więziennej w czynnościach służbowych na mocy art. 94 ust. 5 ustawy o Służbie Więziennej w związku z postępowaniem dyscyplinarnym, o ile spełnia wymogi uznania administracyjnego i opiera się na szczególnie uzasadnionym przypadku.

W sprawie dotyczącej WIS, gdy spór dotyczy klasyfikacji usługi kompleksowej według PKWiU, wojewódzki sąd administracyjny nie może poprzestać na ogólnym stwierdzeniu o braku związku świadczenia z robotami budowlanymi. Jest obowiązany przeprowadzić subsumpcję szczegółowo opisanego świadczenia pod konkretne grupowania PKWiU oraz wyjaśnić przyczyny odrzucenia klasyfikacji wskazywanej przez stronę; brak

Odmowa prawa do odliczenia VAT z faktury nierzetelnej podmiotowo, przy rzeczywistym nabyciu towaru, wymaga wykazania przez organ obiektywnych okoliczności świadczących o tym, że podatnik wiedział albo powinien był wiedzieć o oszustwie. Niski kapitał zakładowy, wirtualna siedziba lub rozbieżność między PKD a faktyczną działalnością kontrahenta nie przesądzają samodzielnie o braku należytej staranności

Świadomy udział spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w oszustwie VAT, wynikający z wiedzy jej prezesa zarządu o fikcyjnym charakterze fakturowanych transakcji, uzasadnia ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100% na podstawie art. 112c ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Brak wiedzy innego członka zarządu ani późniejsze skorygowanie rozliczeń po wszczęciu kontroli nie wyłączają zastosowania

Ustalenie dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 100% na podstawie art. 112c ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT nie może następować automatycznie wyłącznie dlatego, że faktura dokumentuje czynność niedokonaną. Zastosowanie tej sankcji wymaga uwzględnienia zasady proporcjonalności i ustalenia świadomego, celowego udziału podatnika w oszustwie VAT; sama świadomość nieprawidłowości akcyzowych nie stanowi

Cofnięcie skargi kasacyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, pod warunkiem skuteczności i dopuszczalności, prowadzi do umorzenia postępowania oraz zwrotu uiszczonego wpisu sądowego.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. oddalona; stwierdzono brak przesłanek procesowych dotyczących stanu epidemii COVID-19 oraz uznano za niezasadne zarzuty proceduralne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. Sp. z o.o., potwierdzając legalność decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego za naruszenie przepisów transportu drogowego.

Oddalenie skargi kasacyjnej T.C. i M.C. z uwagi na brak naruszenia przez sąd ani organy administracyjne przepisów postępowania oraz prawidłowość decyzji o wstrzymaniu samowolnych robót budowlanych zgodnie z Prawem budowlanym.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., stwierdza, iż K.P. nabył obywatelstwo polskie na mocy art. 4 pkt 1 w zw. z art. 5 ustawy o obywatelstwie Państwa Polskiego z 1920 r., co czyni skargę kasacyjną J.P. bezzasadną.

Art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje stosowania zasady kosztu historycznego przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów, a kluczowe jest uwzględnianie bieżącej wartości ekonomicznej składnika majątkowego w momencie uzyskania przychodu.

Nieprawidłowe doręczenie decyzji jedynej stronie postępowania administracyjnego uniemożliwia jej uznanie za ostateczną, co wyklucza wznowienie postępowania. Skargę kasacyjną oddalono.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając nieuzasadnione zarzuty wniesione przez skarżącego, oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że dokumentacja i argumenty organu podatkowego były niewystarczające do podważenia wcześniejszych orzeczeń.

Organ administracyjny nie posiada uprawnień do zmiany bezterminowych uprawnień do kierowania pojazdami poprzez wpisywanie określonego terminu ważności w dokumentach prawa jazdy. Tego rodzaju zmiana nie znajduje podstaw w polskim systemie prawnym.

Uchybienie terminu zgłoszenia faktu nabycia pojazdu nie może być przywrócone w oparciu o przepisy ustawy covidowej, jeśli strona nie uprawdopodobni braku swej winy. Przepisy te nie zakładają automatycznego przywrócenia terminu, lecz jedynie możliwość jego rozważenia przez organ.

Decyzja GITD o nałożeniu kary pieniężnej na skarżącą za naruszenie przepisów o transporcie drogowym jest prawidłowa. Przewóz okazjonalny realizowany przez skarżącą nie spełniał wymogów formalnych, co uzasadnia nałożenie sankcji.

W przypadku nieusuniętych wątpliwości co do daty doręczenia decyzji administracyjnej, wątpliwości te powinny być rozstrzygane na korzyść strony, co jest zgodne z zasadą zaufania do władzy publicznej oraz zasadami wywodzącymi się z art. 8 § 1 k.p.a.

Organ administracyjny ma prawo skierować osobę na badania lekarskie w celu weryfikacji przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami na podstawie wiarygodnych zastrzeżeń, wynikających z dostępnych materiałów dowodowych, bez konieczności powoływania biegłego.

Brak wykazania należnego związku zarzutów skargi kasacyjnej z odpowiednimi przepisami postępowania oraz niewystarczające uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi uniemożliwiają przywrócenie terminu administracyjnego.

Czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji polegająca na odmowie usunięcia punktów karnych z ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego była zgodna z prawem, a jej techniczny charakter nie wymaga od organu weryfikacji prawidłowości ani podstaw prawnych wpisów.

Organ administracyjny, badając termin doręczenia decyzji, nie może pominąć rozbieżnych danych, a w razie niepewności zasadne jest przyznanie korzystniejszej wersji adresatowi (art. 81a k.p.a.). Wątpliwości co do doręczenia obligują organ do pełnego wyjaśnienia okoliczności i są rozstrzygane na korzyść strony.