Podatek od nieruchomości obciąża współwłaścicieli, nawet jeśli nie sprawują faktycznego władania, o ile nie wykażą ujawnionej na zewnątrz woli samoistnego posiadania przez inny podmiot.

Kwalifikacja obiektów jako budowli lub budynków wymaga szczegółowej analizy cech technicznych i trwałego związania z gruntem, istotnych dla ustalenia podstawy opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Należy unikać błędnej klasyfikacji zgodnie z orzecznictwem NSA.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu w związku z brakiem wykazania zasadności zarzutów w zakresie naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym w szczególności w kontekście dowolnej oceny dowodów oraz błędnie zakwalifikowanych transakcji jako kosztów uzyskania przychodów.

Decyzja o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego przyjmuje rygor natychmiastowej wykonalności z mocy prawa, niezależnie od późniejszej ostateczności decyzji, jeśli wymogi formalne zostały spełnione; prawidłowość zastosowania środka zabezpieczającego zależy od jasnego wykazania przesłanek obaw niewykonania zobowiązania.

Przetwarzanie odpadów bez wymaganego zezwolenia uzasadnia nałożenie adekwatnej administracyjnej kary pieniężnej. Nawet bez wykazania bezpośrednich szkód, taki czyn stanowi istotne naruszenie przepisów ustawy o odpadach, mających na celu ochronę zdrowia publicznego oraz środowiska.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że instalacje emitujące dźwięki w miejscach kultu podlegają regulacjom ochrony środowiska, a kościoły mogą być uznane za "zakłady" pod kątem emisji hałasu, co nie narusza swobody kultu religijnego.

Kruszenie kostki brukowej przez przedsiębiorcę bez wymaganego zezwolenia uznaje się za przetwarzanie odpadów, a taki materiał należy kwalifikować jako odpad w rozumieniu ustawy, co skutkuje prawnymi obowiązkami w zakresie gospodarki odpadami.

Podwyższenie kapitału zakładowego przez jednostki gospodarki uspołecznionej na dzień 1 lipca 1984 r. nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych po akcesji do UE, respektując zasadę stand-still oraz zwolnienia historyczne w prawie krajowym.

NSA orzekł, że obiekty takie jak wieże pod maszynami, hale namiotowe oraz stacje transformatorowe wymagają ponownej analizy i kwalifikacji na gruncie przepisów prawa podatkowego w kontekście opodatkowania podatkiem od nieruchomości.

Przy kwalifikacji obiektów jako budowli czy budynków znaczenie ma umiejscowienie, trwałe związanie z gruntem oraz techniczna rola obiektu. Kwalifikacja podatkowa winna być poparta dokładną analizą techniczną każdego obiektu.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok oraz opinię Ministra Zdrowia, uznając, że opinia nie spełniała prawnych wymogów dotyczących uzasadnienia kryteriów oceny inwestycji, co stanowi naruszenie wiążących wytycznych sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna na bezczynność Prezydenta Miasta w zakresie umorzenia zaległości podatkowych została prawidłowo oddalona, gdyż pierwsza instancja nie uchybiła przepisom p.p.s.a. Decyzje związane z postępowaniem były zgodne z prawem.

W przypadku wniesienia wniosku o uzupełnienie decyzji administracyjnej na podstawie art. 111 § 1 K.p.a., termin do wniesienia odwołania ulega przedłużeniu, niezależnie od merytorycznej zasadności wniosku, a naruszenie tego przepisu przez organ skutkuje uchyleniem postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu.

Sprawa dotycząca rekompensaty za stosowanie ulg w transporcie publicznym ma charakter cywilnoprawny, uzależniony od postanowień umowy z organizatorem, co wyklucza merytoryczne rozstrzygnięcie administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że zmiana umowy o dofinansowanie przez Beneficjenta bez uwzględnienia warunków konkurencyjnych oraz powiązania personalne przedsiębiorstw wspierają nałożenie korekty finansowej i modyfikację kwoty dofinansowania.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest dopuszczalne wyłącznie dla decyzji ostatecznych. Wszczęcie postępowania w tym trybie nie jest możliwe, gdy decyzja jest nadal przedmiotem odwołania lub zaskarżenia, co wyklucza jej ostateczność.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, jeżeli nie dochował należytej staranności w weryfikacji kontrahenta, który nie prowadził rzeczywistej działalności gospodarczej, co skutkuje zastosowaniem art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT przez organy podatkowe.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadną decyzję kasatoryjną organu odwoławczego w świetle naruszeń proceduralnych wpływających na całościową ocenę projektu budowlanego zamiennego, co stanowi przesłankę do jej uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.

Uchwała Sejmiku Województwa Mazowieckiego nr 115/20 w zakresie zakazu korzystania z kominków została unieważniona z powodu naruszenia zasad proporcjonalności i równości. Sejmik nie uzasadnił różnicowania względem innych instalacji spalających paliwa stałe.

Decyzja o skreśleniu doktoranta z listy doktorantów musi być dokładnie uzasadniona i oparta na wszechstronnej analizie okoliczności faktycznych, uwzględniając zarówno interes społeczny, jak i indywidualny, bez naruszenia zasady autonomii uczelni.

Odmowa prawa do odliczenia VAT z faktur, które nie odzwierciedlają rzeczywistych transakcji gospodarczych, jest zasadna w przypadku niewykazania przez podatnika staranności w doborze kontrahentów, uzasadniając dodatkowe zobowiązanie podatkowe na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) u.p.t.u.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że decyzja dotycząca uiszczenia należności zgodnie z art. 362 ust. 3 p.o.ś., wydana przed upływem terminu przedawnienia określonego w Ordynacji podatkowej, jest prawidłowa, a skarga kasacyjna, podnosząca zarzut przedawnienia na tej podstawie, jest bezzasadna.

Zagadnienie wstępne w postaci ważności umowy darowizny współwłasności uzasadnia zawieszenie postępowania podatkowego, bowiem jego rozstrzygnięcie przez sąd powszechny jest warunkiem prawidłowego określenia kręgu podatników.

Dla przywrócenia terminu do wniesienia odwołania strona musi dołożyć szczególnej staranności, której brak powoduje oddalenie skargi kasacyjnej. Obowiązek monitorowania korespondencji powiązanej z ePUAP spoczywa na pełnomocniku, co wyklucza przywrócenie terminu przy niedochowaniu tego obowiązku.