Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że bezczynność Ministra Sprawiedliwości nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Brak odpowiedzi na część wniosku informacyjnego uznano za wynik błędnej interpretacji prawnej.

W przypadku służby przygotowawczej nie ma podstaw do przyznania rekompensaty utraconego wynagrodzenia, ponieważ osoby pełniące tę służbę nie spełniają przesłanek bycia żołnierzami rezerwy z przydziałem kryzysowym, co wyłącza zastosowanie art. 119a ustawy o powszechnym obowiązku obrony RP.

Uchwała Komisji Egzaminacyjnej II stopnia o negatywnym wyniku egzaminu notarialnego Z.A. była zgodna z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, uznając, że błędy zdającego uzasadniały ocenę negatywną, a postępowanie Komisji było należyte.

W przypadku stwierdzenia niedoboru finansowego wynoszącego ponad 15 000 zł, wskutek wydatkowania środków na działalność niezgodną z ich przeznaczeniem, istnieją podstawy do obligatoryjnego odwołania komornika sądowego bez względu na umyślność działań.

Czynność organu dotującego w przedmiocie wyrażenia zgody na udzielenie dotacji podlega sądowoadministracyjnej kontroli legalności, a skargi kasacyjne nieuwzględniające tej zasady nie mają uzasadnionych podstaw.

Termin dla podmiotów publicznych do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy biegnie od momentu wpływu korespondencji na adres elektronicznej skrzynki podawczej, co wyklucza późniejsze jego rozpoczęcie przez faktyczne odebranie.

Samowola budowlana polegająca na budowie budynku gospodarczego niezgodnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uzasadnia wydanie nakazu jego rozbiórki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, niezależnie od wcześniejszego zgłoszenia budowy.

Organ publiczny, udzielając odpowiedzi na wniosek o informację publiczną, nie może być uznany za bezczynny, jeżeli szczegółowo odniesie się do każdego pytania we wniosku, nawet gdy niektóre odpowiedzi stanowią odmowę udzielenia informacji spoza zakresu ustawowego obowiązku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż prawidłowo uchylono decyzję nakładającą administracyjną karę pieniężną z uwagi na brak rozpatrzenia możliwości odstąpienia od jej wymierzenia. Sprzeciw skarżącego wniesiony został zgodnie z przepisami, a jego podstawa nie zasługiwała na uwzględnienie.

Wytyczne Zespołu doradczego, stosowane przez Ministra do oceny wniosków stypendialnych, nie mogą naruszać lub uzupełniać szczegółowych kryteriów przyznawania stypendiów, przewidzianych przez rozporządzenie Ministra Edukacji i Nauki.

Uchwała, która pozostawia wniosek bez rozpoznania z powodu braków formalnych, nie stanowi decyzji administracyjnej podlegającej zaskarżeniu w drodze odwołania. Prawidłowym środkiem prawnym w przypadku zaniechania jest skarga na bezczynność organu.

Organ administracyjny, odmawiając udostępnienia informacji publicznej z powodu rzekomej nieprecyzyjności wniosku, zobowiązany jest wezwać wnioskodawcę do jego doprecyzowania. Bezczynność organu w takich przypadkach, bez podjęcia próby wyjaśnienia, narusza prawo dostępu do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak szczegółowości w dokumentacji naboru, stanowiący naruszenie zasad otwartości i konkurencyjności procedury, uzasadnia uchylenie decyzji starosty w zakresie naboru na stanowisko urzędnicze.

Informacje przetworzone, które wymagają znaczącego nakładu pracy organizacyjnej i szczególnej ostrożności przy anonimizacji, mogą być udostępniane tylko w przypadku wykazania szczególnej istotności dla interesu publicznego.

Organ odwoławczy, przy braku pełnej analizy urbanistycznej, nie może wydać decyzji reformatoryjnej, a jedynie kasatoryjną, co wynika z przyjętych w sprawie przesłanek procesowych, w tym zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Sąd uznał, że wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia, złożony z uchybieniem regulaminowego terminu i niewłaściwie adresowany, zostaje prawidłowo pozostawiony bez rozpatrzenia, co jest zgodne z art. 14lze ust. 4 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Nieruchomości stanowiące własność podatnika, znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, które wchodzą w skład jego przedsiębiorstwa, są związane z działalnością gospodarczą i podlegają opodatkowaniu stawką dla działalności gospodarczej, nawet jeśli ewidencyjnie sklasyfikowane są inaczej.

Informacje dotyczące indywidualnych spraw podmiotu prywatnego, zawarte w aktach postępowania administracyjnego, nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej (Uchwała NSA z 11 marca 2026 r.).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że ochrona tajemnicy przedsiębiorstwa zgodnie z art. 11 ust. 2 u.z.n.k. i art. 35 u.f.p. jest zasadna w przypadku informacji o kosztach wynajmu przez organ sektora finansów publicznych, nawet pomimo ogólnej zasady jawności takich informacji.

W postępowaniu dotyczącym egzaminu notarialnego, negatywny wynik egzaminu jest prawidłowy, jeśli praca egzaminacyjna wykazuje braki merytoryczne uniemożliwiające samodzielne wykonywanie zawodu notariusza, a postępowanie odwoławcze przed Komisją Egzaminacyjną II stopnia uwzględnia zasady prawa. Skarga kasacyjna bezpodstawna, jeśli nie wykazano naruszenia proceduralnego ani materialnego prawa.

Fakt, że Skarb Państwa jest jedynym wierzycielem spółki, nie zwalnia członka zarządu z obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie ani nie wyłącza jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, które według ewidencji gruntów i budynków są sklasyfikowane jako niemieszkalne, mogą być objęte stawką podatku od nieruchomości właściwą dla działalności gospodarczej, nawet jeśli faktycznie są wykorzystywane na cele mieszkalne.

Pismo informujące o braku możliwości odwołania od zwolnienia z zajęć służbowych nie jest decyzją administracyjną podlegającą kognicji sądów administracyjnych, lecz aktem wewnętrznym wynikającym z podległości służbowej.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA potwierdza niezgodność z prawem uchwały odmawiającej pomocy mieszkaniowej, wskazując na konieczność kompleksowego rozważenia przesłanek niepełnosprawności i zasad istnienia naruszenia praw skarżącej.