Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że zarządzenie pokontrolne nakazujące likwidację ogrodzenia przylegającego do jeziora, naruszającego art. 232 ust. 1 Prawa wodnego, było wydane prawidłowo, niezależnie od daty jego posadowienia.

Nieprawidłowa adnotacja na kopercie powoduje, że przesyłka nie może być uznana za doręczoną w trybie zastępczym na podstawie art. 44 k.p.a., co wyklucza zastosowanie fikcji doręczenia i uzasadnia przywrócenie terminu do złożenia odwołania.

Prezes Sądu Okręgowego nie wykazał się bezczynnością w zakresie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, stosując odpowiednio tryb postępowania karnego zgodnie z art. 156 k.p.k., co wyłącza stosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej wobec rozpoznawanego wniosku.

Nieusprawiedliwiona skarga kasacyjna dotycząca doręczenia decyzji w trybie art. 44 k.p.a. i odmowy przywrócenia terminu do odwołania podlega oddaleniu, gdy brak jest dowodów na faktyczne naruszenie procedur doręczenia.

Skarga kasacyjna na decyzję Wojewody Śląskiego oraz wyrok WSA w przedmiocie pozwolenia na budowę została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny, z uwagi na brak uzasadnionych podstaw prawnych oraz wadliwą konstrukcję zarzutów kasacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja administracyjna Burmistrza Gminy stanowi informację publiczną podlegającą udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a bezczynność organu gminy w tym zakresie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Powierzenie obowiązków dyrektora szkoły wicedyrektorowi nie wymaga jego zgody, a tylko w braku wicedyrektora może być powierzone nauczycielowi tej szkoły.

Bezczynność organu administracyjnego, mimo formalnego przekroczenia terminu załatwienia sprawy, nie ma charakteru rażącego, jeżeli organ działał w błędnym przekonaniu o skuteczności legislacyjnych przepisów zawieszających terminy postępowania.

Orzeczenie o bezczynności wojewody jest zgodne z prawem; przedłużanie zawieszenia terminów nie spełnia przesłanek konstytucyjnych. Przepisy ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają uniwersalne zastosowanie.

Działalność przewozowa skarżącego stanowiła przewóz okazjonalny, nie spełniający wymogów transportu taksówkowego. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak istotnego wpływu zarzucanych naruszeń przepisów na rozstrzygnięcie.

Skarga kasacyjna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej została oddalona, gdyż organ podatkowy był zobowiązany do wydania interpretacji indywidualnej na podstawie przedstawionego przez Skarżącego opisu stanu faktycznego, nawet jeśli nie precyzował on kwalifikacji prawnej umowy.

Nałożenie obowiązku sporządzenia przeglądu ekologicznego na zarządcę drogi jest zasadne, jeżeli istnieją okoliczności świadczące o możliwości negatywnego oddziaływania na środowisko, zgodnie z art. 237 Prawa ochrony środowiska. Wystarczająca przesłanka to stwierdzenie przekroczonych norm hałasu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że brak jest obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji budowlanej, gdy karta informacyjna przedsięwzięcia oraz opinie wyspecjalizowanych organów nie wskazują na jej potrzebę.

Od 1 lipca 2024 r., stosowanie art. 100d u.o.p. w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, w zakresie przedłużającym zawieszenie terminów administracyjnych, narusza konstytucyjne prawo do sądu, co uzasadnia stwierdzenie bezczynności organu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzja rozbiórkowa uniemożliwia wszczęcie uproszczonego postępowania legalizacyjnego, nawet w przypadku budynków wybudowanych ponad 20 lat wcześniej, z uwagi na przepis art. 32 ustawy zmieniającej Prawo budowlane.

Przedłużenie stosowania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. było nieuzasadnione w kontekście nadzwyczajnych okoliczności, ale bezczynność Wojewody nie miała rażącego charakteru, uwzględniając obciążenie organu.

NSA, uznając zasadność skargi kasacyjnej Dyrektora KIS, uchylił wyrok WSA ze względu na niewłaściwe uzasadnienie oraz niezasadne nieuwzględnienie zarzutów procesowych, a sprawę skierował do ponownego rozpoznania przez WSA.

Zwolnienie z opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nie równoważy zwolnieniu z opłaty przekształceniowej. Pomimo naruszeń przepisów materialnych, brak podstaw do uchylenia decyzji, gdyż nie doszło do naruszenia zasad postępowania mogącego znacząco wpłynąć na wynik sprawy.

Nieprzestrzeganie wytycznych prawnych zawartych w wcześniejszych orzeczeniach sądu I instancji prowadzi do oddalenia skargi kasacyjnej organu administracyjnego w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów, jeśli organy nie wyjaśnią wszystkich istotnych okoliczności faktycznych.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję organów podatkowych, stwierdzając, że faktury nie odzwierciedlały rzeczywistych transakcji gospodarczych i nie uprawniały do odliczenia podatku VAT naliczonego. Działania organów miały rzeczywiste podstawy, a skarżąca nie dochowała należytej staranności w obrocie gospodarczym.

Prawidłowa wykładnia art. 399 ust. 2 Prawa wodnego uzasadnia odmowę wydania nowego pozwolenia wodnoprawnego, gdy zakład nie wywiązał się z obowiązków dotychczasowych pozwoleń, niezależnie od ich wygaśnięcia.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdzające, że nie dokonano właściwej oceny istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego przy rozpatrzeniu wniosku o udzielenie informacji publicznej przetworzonej, co uzasadnia uchylenie wcześniejszych decyzji.

Przedłużenie powierzenia obowiązków służbowych policjantowi po upływie 12 miesięcy należy traktować jako przeniesienie na inne stanowisko, wymagające formy decyzji administracyjnej, co uprawnia do odwołania. Wspomniane działanie nie może odbywać się w ramach art. 37 ustawy o Policji, którego zastosowanie ograniczone jest czasowo do okresu do 12 miesięcy.

Brak bezpośrednich dowodów na wypłatę odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość nie uzasadnia waloryzacji tego odszkodowania, jeśli istnieją dowody pośrednie wskazujące na jego wypłatę; dopuszczalne jest stosowanie domniemania faktycznego.