Skarżąca Z. sp. z o.o., nie dochowując należytej staranności w transakcjach zakupu paliwa, świadomie brała udział w oszustwie podatkowym, co skutkowało błędnym brakiem opodatkowania usług transportowych krajowych. Skarga kasacyjna została oddalona, podtrzymując stanowisko odrzucenia prawa do odliczenia VAT związanego z transakcjami paliwowymi.

Nadanie decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności jest uzasadnione, gdy brak jest majątku pozwalającego na skuteczne zabezpieczenie podatkowe oraz istnieje uprawdopodobniona obawa niewykonania zobowiązania podatkowego.

Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ograniczający zabudowę wzdłuż cieku wodnego, jest zgodny z zasadami ochrony środowiska i interesu publicznego, a ograniczenia te są uzasadnione oraz nie naruszają prawa własności.

Dla zastosowania ulgi abolicyjnej kluczowe jest potencjalne opodatkowanie dochodów w Polsce i Norwegii wynikające z wewnętrznych regulacji, bez konieczności faktycznego opodatkowania w Norwegii (II FSK 785/22).

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organ podatkowy naruszył art. 121 O.p., błędnie formułując pouczenie o uzupełnieniu braków formalnych; nienależycie wyjaśniając wymagania formalne podpisania dokumentu elektronicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą zasadności zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, podtrzymując decyzje organów administracyjnych i Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Przychody z obrotu nieruchomościami, generowane przez podatnika w sposób zorganizowany, ciągły i zarobkowy, pochodziły z pozarolniczej działalności gospodarczej. Aktywność ta nie wchodziła w zakres zarządu majątkiem osobistym, co wykluczało zakwalifikowanie jej jako odpłatnego zbycia nieruchomości.

Koszt uzyskania przychodu z dobrowolnego umorzenia akcji objętych w wyniku przekształcenia spółki z o.o. w spółkę akcyjną stanowi wartość bilansowa majątku przekształcanej spółki z o.o. na dzień przekształcenia, a nie wydatki poniesione na pierwotne objęcie udziałów.

Członek zarządu spółki, którego egzekucja zaległości podatkowych okazała się bezskuteczna, odpowiada za te zaległości, jeśli nie wykazał, że zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie lub, że niemożność zgłoszenia wynikała z przyczyn niezależnych.

Grunty zamkniętego składowiska odpadów, mimo zakończenia rekultywacji, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, ponieważ są związane z działalnością gospodarczą, obejmującą fazę poeksploatacyjną, w tym monitoring i nadzór.

Skarga kasacyjna na decyzję oddalającą przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami została oddalona. Wystarczające uzasadnienie implikuje prawidłowość działań administracyjnych i sądowych, uwzględniając wiążące wcześniej wydane oceny prawne sądu.

Sąd stwierdził, że przyznanie płatności dla obszarów z ograniczeniami jest niezasadne, gdyż gospodarstwa rolników stworzyły sztuczne warunki w celu uzyskania nienależnych korzyści finansowych. Oddalenie skargi kasacyjnej nastąpiło z powodu braku skutecznego podważenia ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie.

Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe spółki zachodzi, gdy nie zgłosi on wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie, a egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, zgodnie z art. 116 o.p.

Wartość nakładów poczynionych przez partnera prywatnego, przekazanych nieodpłatnie spółce po rozwiązaniu umowy PPP, stanowi przychód podatkowy dla spółki, jeśli na moment przekazania spółka nie ma statusu podmiotu publicznego lub spółki z większościowym udziałem podmiotu publicznego.

Obsługa urządzeń medycznych, takich jak komora hiperbaryczna, może być kwalifikowana jako zawód medyczny w kontekście art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy o VAT, co umożliwia uzyskanie zwolnienia z VAT. Organ podatkowy nie może unikać odpowiedzi na pytania dotyczące wykładni prawa podatkowego.

Nie są przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tekst jedn.: Dz. U. z 2021 r., poz. 1993 ze zm.), ponoszone przez najemcę koszty mediów związanych z korzystaniem z wynajmowanych lokali, jak np. energii, wody, kanalizacji, gazu i wywozu

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że prawomocny wyrok oddalający skargę na decyzję nie stanowi przeszkody do stwierdzenia jej nieważności, jeżeli we wniosku powołano nowe okoliczności nie objęte wcześniejszym orzeczeniem sądu administracyjnego.

Przepisy art. 545 ust. 3d Prawa wodnego stanowią normę intertemporalną, wyznaczającą termin przedawnienia dla decyzji administracyjnej kary pieniężnej, wykluczającą jednocześnie zastosowanie Ordynacji podatkowej i ogólnych zasad z KPA.

W sprawie uchylenia decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości, Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że decyzja uchylająca na podstawie art. 162 § 2 k.p.a. jest zgodna z prawem, gdyż sąd oraz organ odwoławczy prawidłowo ograniczyły kontrolę do weryfikacji niewykonania zastrzeżonych czynności.

NSA uznaje brak podstaw do wykluczenia podmiotów z pomocy z FGŚP, jeśli spełniają warunki działalności gospodarczej, niezależnie od wpisu w REGON. Przepis art. 15gga ustawy Covid-19 nie ogranicza pomocy jednokrotnie dla beneficjentów korzystających z innych przepisów ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna nie spełnia formalnych wymogów prawa i odrzucił ją. Orzeczono, iż brak udowodnienia faktycznego władania nieruchomością po dniu 5 kwietnia 1958 r. wyklucza możliwość przyznania odszkodowania.

Wyjaśnienie treści decyzji administracyjnej w trybie art. 113 § 2 k.p.a. ma na celu usunięcie niejasności w jej rozumieniu, a nie weryfikację legalności czy merytorycznej poprawności decyzji. Skarga kasacyjna z powodu niewłaściwego wyjaśnienia oddalona.

NSA podtrzymał stanowisko WSA, uznając prawidłowość zawieszenia postępowania administracyjnego przez Ministra Rolnictwa do czasu rozstrzygnięcia kwestii prawidłowości przyznania wsparcia, zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że umorzenie postępowania dotyczącego izolacji zwierzęcia podejrzanego o wściekliznę jest niezasadne, gdy istnieje prawomocny wyrok wskazujący na konieczność wydania decyzji w tej sprawie.