Skarga kasacyjna, jako formalny środek zaskarżenia, musi być precyzyjnie uzasadniona; brak takiego uzasadnienia prowadzi do jej oddalenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie może przekroczyć granic skargi, a skuteczne zarzuty muszą odnosić się do błędnej interpretacji lub zastosowania przepisów prawa materialnego i postępowania.

Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych art. 174 i 176 PPSA, a zarzuty naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych są nieuzasadnione; decyzja o odmowie płatności obszarowych utrzymana przez WSA jest prawidłowa, z uwagi na niewystarczające przygotowanie działki do rolniczego wykorzystania.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA wskutek istnienia nieważności postępowania spowodowanej brakiem zdolności procesowej po śmierci jednej ze stron, co wykluczało merytoryczne rozpoznanie kwestii kasacyjnych.

Dla zmiany wpisu w ewidencji gruntów konieczne jest wykazanie jednoznacznego stanu prawnego na podstawie ostatecznych decyzji, a w przypadku sporu -- rozstrzygnięcie w postępowaniu cywilnym. Ewidencja gruntów ma charakter wtórny wobec ustalonego w innym trybie stanu prawnego.

Uchwała określająca pojęcie "wydatków bieżących" przekracza delegację ustawową, gdyż nieuprawnione i nieobowiązujące działania lokalnego prawodawcy wprowadziły zmianę zasad obliczania dotacji oświatowej, co skutkuje jej nieważnością.

Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, gdyż nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Decyzja o naliczeniu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi była zgodna z prawem, a zarzuty naruszenia konstytucyjnej zasady równego traktowania oraz przepisów proceduralnych nie znalazły potwierdzenia w materiale dowodowym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę jest zgodny z art. 156 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a zarzuty kasacyjne dotyczące niewłaściwej wyceny i naruszenia procedur postępowania administracyjnego są bezzasadne.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za jej zobowiązania pozostaje uzależniona od zachowania należytej staranności w prowadzeniu spraw spółki, w tym aktualizacji adresu doręczeń. Błędne uznanie doręczeń na adres zameldowania, przy braku zmiany meldunku, nie skutkuje uchyleniem decyzji."

Odwołanie w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest niezasadne, gdy wykonywane czynności opiekuńcze nad osobą niepełnosprawną pozwalają ubiegającemu się o świadczenie na podjęcie przynajmniej częściowej aktywności zawodowej.

Umorzenie zaległych składek na ubezpieczenie społeczne jest wyjątkiem zarezerwowanym dla sytuacji nadzwyczajnych; NSA, potwierdzając prawidłowość postępowania ZUS, oddalił skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek uzasadniających takie umorzenie.

W przypadku umorzenia postępowania administracyjnego na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. z powodu nieistnienia zaległości, organ nie narusza prawa, z założeniem że przewlekłość nie wpływa na treść rozstrzygnięcia.

Świadczenie rezerwowego zasilania gazem ziemnym stanowi kompleksową usługę na gruncie VAT. Elementem dominującym jest zapewnienie ciągłości zasilania, a dostawa gazu, jako świadczenie pomocnicze, nie posiada samoistnego charakteru. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania tej usługi.

Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając uchybienia proceduralne związane z doręczeniem decyzji oraz tytułów wykonawczych, uznał konieczność ich uchylenia oraz dokonania ponownej oceny prawidłowości działań egzekucyjnych wobec skarżącego.

W postępowaniu sądowoadministracyjnym umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne wymaga wykazania braku możliwości ich spłaty przez skarżącego. Organ rentowy nie jest obarczony obowiązkiem dowodzenia przesłanek do umorzenia, które winny być wykazane przez wnioskodawcę.

Dla celów podatku akcyzowego zasadnicze przeznaczenie pojazdu decyduje o jego klasyfikacji. Zasługuje na uwzględnienie, jeśli przewóz towarów jest główną funkcją pojazdu, ten kwalifikuje się do CN 8704.

Wyrok TSUE z dnia 16 października 2019 r. nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, ponieważ jego wykładnia jest już ugruntowana i nie zmienia zasadniczo interpretacji norm unijnych wobec prawa krajowego, naruszając stabilność decyzji ostatecznej.

Przesłanki stwierdzenia rażącego naruszenia prawa muszą obejmować ewidentność uchybienia, jednoznaczność przepisu oraz skutki społeczno-gospodarcze powodujące nieakceptowalność decyzji. Przy braku jednej z przesłanek, nie można mówić o kwalifikowanym naruszeniu prawa uzasadniającym stwierdzenie nieważności decyzji.

Pozbawienie strony możliwości obrony swoich praw przed sądem z powodów proceduralnych, w tym możliwości osoby będącej stroną w sprawie na rozpoznanie jej stanowiska, sankcjonuje nieważność postępowania sądowego.

Decyzja rejestracyjna pojazdu wydana bez wymaganej homologacji narusza art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz rozporządzenie 167/2013. WSA i NSA zgodnie uznały naruszenie za oczywiste i rażące, podtrzymując uchylenie decyzji SKO.

Brak dokumentu homologacyjnego przy rejestracji pojazdu sprowadzonego spoza UE stanowi uchybienie oczywiste, jednak nie rażące, o ile nie wywołuje nieakceptowalnych skutków społeczno-gospodarczych. W przypadku decyzji rejestracyjnych brak rażącego naruszenia uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Stwierdzenie utraty dobrej reputacji przewoźnika drogowego, w świetle proporcjonalności oraz w kontekście ochrony bezpieczeństwa transportu publicznego, jest uzasadnione niezależnie od działań naprawczych podjętych przez przedsiębiorcę, które okazały się niewystarczające.

NSA jest uprawniony do cofnięcia koncesji bez odszkodowania, gdy przedsiębiorca nie usunie naruszeń zagrażających środowisku naturalnemu, zgodnie z art. 37 ust. 2 pkt 1 Prawa geologicznego i górniczego.

Faktury wystawione za usługi doradcze, nie poparte wystarczającymi dowodami rzeczywistego wykonania, nie uprawniają do odliczenia VAT, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT.

Umorzenie postępowania w sprawie legalności gazociągu było zasadne ze względu na bezprzedmiotowość, gdyż brak podstaw do orzeczenia o samowoli budowlanej oraz do nakazu rozbiórki w świetle zebranych dokumentów i obowiązujących przepisów.