Organ podatkowy jest zobowiązany do wykonania zaleceń sądu administracyjnego dotyczących pełnego postępowania wyjaśniającego, w tym przeprowadzenia postępowania dowodowego, nawet przy bierności stron oraz błędne doręczenie skutkować może nieuwzględnieniem materiału dowodowego, co prowadzi do uchylenia decyzji.

W przypadku odpowiedzialności podatkowej członka zarządu wykazanie skuteczności doręczenia oraz bezskuteczności egzekucji jest kluczowe do jej przypisania. Doręczenie postanowienia na adres rejestracyjny uznaje się za prawidłowe przy braku innych danych przez organ podatkowy.

Przy zastosowaniu art. 26 § 5 u.p.e.a. wszczęcie egzekucji administracyjnej może nastąpić poprzez podpisanie protokołu zajęcia przed doręczeniem tytułu wykonawczego, jeśli uprzednie doręczenie odpisu tytułu wykonawczego było zapewnione, a ponowne doręczenie jest nieuzasadnione.

Podmiot zobowiązany do szczepienia ochronnego, który nie wykazał przeciwwskazań lekarskich, podlega środkom egzekucji administracyjnej bez obowiązku dodatkowego doręczenia upomnienia, jeżeli procedury wcześniej nie zostały skutecznie zakwestionowane.

Interpretacja postanowień SIWZ w sposób ograniczający konkurencję narusza przepisy p.z.p. oraz może skutkować koniecznością zwrotu dofinansowania unijnego; zastosowanie korekt finansowych uzasadnione jest stwierdzonym brakiem przejrzystości i jednoznaczności SIWZ.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż bezczynność organu w sprawie o ustalenie warunków zabudowy nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, uchylając zaskarżony wyrok w kwestii grzywny i nakazując rozpatrzenie wniosku.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uzasadnieniem, że wnioskodawczyni nie przedstawiła dowodów na prawidłowe wydatkowanie dotacji, co uzasadniało jej zwrot do budżetu publicznego.

Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, oparta na indywidualnej analizie urbanistycznej uwzględniającej specyfikę intensywnej zabudowy sąsiedztwa, pozostaje w zgodzie z zasadami dobrego sąsiedztwa i ładu przestrzennego, nawet przy zastosowaniu odstępstw od średnich parametrów. Skarga kasacyjna, zarzucająca mechaniczne rozumienie tych zasad, podlega oddaleniu.

W postępowaniu administracyjnym dotyczącym ustalenia opłaty planistycznej, uwzględnienie transakcji sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem wyceny w operacie szacunkowym jest niedopuszczalne. Takie działanie narusza przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz zasady podejścia porównawczego, co skutkuje wadliwością decyzji administracyjnej.

Zarządca autostrady ma prawo, w ramach uznania administracyjnego, odmówić uzgodnienia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli uzna, że odległość projektu od drogi serwisowej nie spełnia wymogów bezpieczeństwa w kontekście art. 43 ust. 1 u.d.p.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż stwierdzenie utraty dobrej reputacji przedsiębiorcy transportowego przez organ administracji publicznej, oparte na poważnych naruszeniach przepisów prawa transportowego, było prawidłowe i zgodne z zasadami proporcjonalności oraz adekwatną reakcją na zaistniałe uchybienia.

90-dniowy okres karencji w pobieraniu zasiłku dla bezrobotnych nie znajduje zastosowania, gdy rozwiązanie stosunku pracy przez pracownika wynikło z ciężkiego naruszenia obowiązków przez pracodawcę. Ustalenie tego wymaga pełnego zbadania okoliczności faktycznych przez organy administracyjne.

Skarga kasacyjna D. sp. z o.o. dotycząca wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę została oddalona. Przerwa w budowie przekroczyła 3 lata, a utrata prawa do nieruchomości uczyniła decyzję bezprzedmiotową.

Uchwała organu gminy może naruszać konstytucyjnie chronione prawo własności, jeżeli wprowadzone ograniczenia są nieproporcjonalne w stosunku do celu publicznego, zaś plan miejscowy powinien być skonstruowany tak, aby nie doprowadzał do faktycznego ograniczenia wykonalności ustalonego przeznaczenia terenu.

Uchybienie obowiązkowi terminowego zgłoszenia nabycia pojazdu nie może być uznane za naruszenie prawa o znikomej wadze według art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., nawet przy problemach interpretacyjnych związanych z innymi przepisami. Narzucenie sankcji w takich okolicznościach jest zasadne.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 2006 roku o stwierdzeniu nieważności orzeczenia z 1954 roku nie była wydana z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość działania Kolegium.

Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie wydania poświadczonej za zgodność kserokopii aktu urodzenia przez Kierownika USC jest uzasadniona brakiem prawnej podstawy w ustawie Prawo o aktach stanu cywilnego.

Sąd utrzymał w mocy wyrok WSA uchylający decyzję odmowną GDDKiA. Organ bezpodstawnie oparł się na argumentacji przewidywanego, a nie rzeczywistego wpływu inwestycji na ruch drogowy, nie dowodząc negatywnych skutków dla bezpieczeństwa już funkcjonującej inwestycji.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia z 1951 r. na skutek upływu terminu przewidzianego w ustawie nowelizującej k.p.a., potwierdzono dopuszczalność domniemania faktycznego w zakresie ustalenia doręczenia orzeczenia.

Koszty postępowania rozgraniczeniowego obciążają strony proporcjonalnie do ich udziału na zasadzie art. 152 k.c., co nie jest sprzeczne z przepisami prawa administracyjnego. Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość wykładni stosowanej przez sądy administracyjne.

NSA uznał, że organ celny niewłaściwie ocenił dowody, naruszając art. 191 o.p., gdyż nie przedstawił rzetelnych podstaw do zakwestionowania zadeklarowanego pochodzenia towaru. Uznano, że weryfikacja zgłoszenia celnego po upływie znacznego czasu wymaga szczególnej ostrożności i oparcia na wiarygodnych dowodach.

Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej w sprawach podatkowych jest zasadne, gdy zachodzą przesłanki z art. 239b § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, takie jak brak majątku odpowiadającego zaległościom i krótki okres do przedawnienia zobowiązań.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na nieprzekonujące zarzuty dotyczące poziomu wynalazczego i ujawnienia wynalazku, przy jednoczesnym stwierdzeniu, że patent spełnia kryteria ochrony prawnej w granicach wniosku niezmienionych po upływie prekluzji.

Skarga kasacyjna, oparta na rzekomej błędnej wykładni art. 5 ust. 1 u.p.o.l. przez WSA w Gliwicach, jest bezzasadna, gdyż Skarżący nie przedstawił wystarczających dowodów na błędne rozstrzygnięcie; stawka podatku od nieruchomości została ustalona prawidłowo.