Wojewoda nie dopuścił się rażącej bezczynności administracyjnej w sprawie pobytowej cudzoziemca, jednakże przekroczył dopuszczalne terminy po zakończeniu okresu zawieszenia procedur związanych z konfliktem na Ukrainie.

Dochody z odpłatnego zbycia w drodze zamiany, aby skorzystać ze zwolnienia podatkowego, muszą być wydatkowane zgodnie z zamkniętym katalogiem celów mieszkaniowych przewidzianym w art. 21 ust. 25 pkt 3 lit. c u.p.d.o.f.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak szczególnie uzasadnionego przypadku uzasadniającego odstępstwo od zasady powoduje prawidłowość odmowy zezwolenia na zajęcie pasa drogowego na cele handlowe, z uwagi na ryzyko dla bezpieczeństwa ruchu i brak precyzji w ustaleniach wnioskodawcy.

NSA postanowił, że organy podatkowe naruszyły zasady postępowania podatkowego poprzez niedostateczną ocenę materiału dowodowego, uzasadniając tym odmowę zwrotu PCC, a brak ziszczenia się warunku zawieszającego powinien prowadzić do zwrotu podatku.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i decyzje organów inspekcji sanitarnej, uznając, że obowiązek szczepienia ochronnego jest wymagalny, a zarzuty skargi kasacyjnej nie zasługują na uwzględnienie z uwagi na brak przeciwwskazań zdrowotnych i prawne uzasadnienie obowiązku.

Wspólnik spółki jawnej podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej, niezależnie od faktycznego wykonywania działalności i osiągania przychodów, wynikającego z posiadania statusu wspólnika spółki zarejestrowanej w KRS.

Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie dotyczącej decyzji nakazującej rozbiórkę części pokrycia dachowego, orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej. Sąd stwierdził, że obowiązek zmiany kolorystyki pokrycia dachowego został prawomocnie ustalony i jego niewykonanie uzasadniało rozbiórkę zgodnie z art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego.

Pismo z dnia 4 kwietnia 2022 r., informujące o umorzeniu postępowania administracyjnego z mocy prawa, nie stanowi decyzji administracyjnej i nie przysługuje od niego odwołanie. Rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwalifikujące to pismo jako „ułomną decyzję administracyjną”, było błędne.

Manipulacja informacjami na rynku finansowym, wprowadzająca w błąd inwestorów, podlega odpowiedzialności administracyjnej zgodnie z przepisami krajowymi nawet po wejściu w życie nowych regulacji unijnych. Skarga kasacyjna zostaje oddalona, a kara pieniężna utrzymana.

Sąd kasacyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając że zarzuty proceduralne i materialne nie mają podstaw faktycznych ani prawnych, a powołanie sędziów na mocy aktu Prezydenta jest niewzruszalne sądowo.

Posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę nie stanowi samo przez się podstawy do zastosowania wyższej stawki podatku od nieruchomości, jeżeli nie jest ona faktycznie lub potencjalnie związana z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Przewlekłość w prowadzeniu postępowania przez organ administracyjny, w tym jego rażący charakter, uzasadnia przyznanie kompensacji finansowej, choć nie solidarnie, lecz proporcjonalnie. NSA podzielił pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o bezczynności Starosty Kieleckiego.

Przekazanie nieruchomości gminie może nastąpić pod warunkiem, że mienie jest związane z realizacją zadań gminy, co obejmuje szeroko pojęte zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych wspólnoty. Ustalenie uznaniowości decyzji wymaga spełnienia takich przesłanek.

Okres długotrwałej nieobecności bezrobotnego uniemożliwiający realizację programu stażu uzasadnia decyzję o utracie prawa do stypendium, niezależnie od przyczyny nieobecności, przy braku obowiązku wysłuchania w przypadku przewidywanej długoterminowej absencji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna K. M. była nieuzasadniona, a oddalenie skargi kasacyjnej było słuszne. Czynności Skarżącego jako członka komitetu audytu nie spełniały ustawowych standardów monitorowania, co uzasadniało nałożenie kary pieniężnej.

Decyzja o rejestracji pojazdu rolniczego, wydana bez wymaganego świadectwa zgodności lub homologacji typu UE, podlega stwierdzeniu nieważności jako decyzja obarczona rażącym naruszeniem prawa, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Decyzja o rejestracji pojazdu, dokonana bez wymaganego świadectwa homologacji pojazdu nowych zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz art. 38 rozporządzenia nr 167/2013, jest dotknięta rażącym naruszeniem prawa i podlega stwierdzeniu nieważności.

Decyzja rejestracyjna pojazdu została słusznie unieważniona z uwagi na rażące naruszenie przepisów prawa dotyczących wymogów homologacyjnych pojazdów nowo wprowadzanych na rynek Unii Europejskiej. Nie przedstawiono wymaganej dokumentacji zgodności typu, co skutkowało oczywistym naruszeniem ustanowionych reguł.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak jest podstaw dla uznania choroby zawodowej u skarżącego J.W., co w świetle przeprowadzonych dowodów i orzeczeń lekarskich wskazuje na pozazawodowy charakter schorzenia.

Decyzja Starosty Sokólskiego o rejestracji pojazdu bez przedstawienia wymaganych dokumentów homologacyjnych była wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia jej stwierdzenie nieważności.

W przedmiotowej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając, że decyzje administracyjne w sprawie opłat za odpady komunalne były zasadne, a obowiązek ponoszenia opłat przez właściciela zamieszkałej nieruchomości wynikał z przepisów prawa.

Planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego nie można interpretować wbrew jego dosłownemu brzmieniu. Budynek mieszkalny wielorodzinny nie wyklucza się z definicji zabudowy mieszkaniowej, chyba że plan miejscowy stanowi inaczej. Właściwa kwalifikacja budynku musi wynikać z analizy jego rzeczywistych cech technicznych i funkcjonalnych.

Decyzja o rejestracji pojazdu, jakkolwiek wydana z naruszeniem prawa unijnego, nie prowadzi do nieodwracalnych skutków prawnych, uzasadniających uchylenie decyzji o stwierdzeniu jej nieważności. Podmiot wprowadzający pojazd na rynek UE musi spełnić obowiązki homologacyjne nałożone na producenta.

Organ podatkowy w postępowaniu ponownym jest zobligowany do prawidłowego rozpatrzenia zebranego materiału dowodowego, z uwzględnieniem zasad pogłębiania zaufania do działań organów oraz zasady oparcia na materiale dowodowym z rzeczywistej transakcji gospodarczej.