Wnuczce osoby wymagającej opieki nie przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, gdy istnieją bliżsi krewni (dzieci), którzy nie spełniają przesłanek wykluczających ich z roli opiekuna, zgodnie z art. 17 ust. 1 i 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania następuje na gruncie obowiązujących przepisów k.p.a. i nie zależy od uznania organu odwoławczego. Powtórne doręczenie decyzji ma jedynie charakter informacyjny i nie otwiera ponownie terminu do wniesienia odwołania.

Zmiana technicznych elementów decyzji administracyjnej, takich jak numer rachunku bankowego, nie wpływa na jej trwałość ani zasadność. Wygaśnięcie decyzji może być uznane za sprzeczne z interesem społecznym.

Skarga kasacyjna wniesiona przez E. O. od wyroku WSA w Szczecinie została oddalona, gdyż nie wykazano błędów proceduralnych ani materialnych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a rozpatrywane postępowanie uznano za zgodne z obowiązującymi przepisami.

Prawo do rekompensaty za nieruchomości pozostawione poza granicami Polski przysługuje także tym, którzy nabyli własność po 1 września 1939 r., jeśli spełniają ustawowe przesłanki. NSA potwierdził zasadność wykładni umożliwiającej szerszą interpretację uprawnień do rekompensaty.

Skarga kasacyjna przeciwko decyzji o nałożeniu obowiązku realizacji robót naprawczych w związku z samowolą budowlaną oddalona. Roboty winny być rozpatrywane jako całość ze względu na ich powiązania funkcjonalne i techniczne, uznając za słuszne zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że umorzenie postępowania dotyczącego robót budowlanych w części jest niedopuszczalne, gdy całość robót jest funkcjonalnie i technicznie powiązana, naruszając zasadę dwuinstancyjności.

Art. 40 ust. 2 ustawy o samorządach zawodowych nie stanowi podstawy do skargi do sądu administracyjnego na uchwały organów Krajowej Izby, o ile nie spełniają one przesłanek p.p.s.a.

Sąd nie stwierdził podstaw do wygaśnięcia decyzji ustalającej opłatę adiacencką, podtrzymując, że zmiana techniczna, taka jak numer rachunku bankowego, nie wpływa na merytoryczne rozstrzygnięcie o ustaleniu tej opłaty.

Odmowa wypłaty dotacji oświatowej dla niepublicznych placówek w związku z niespełnieniem formalnych wymogów określonych w ustawie o finansowaniu zadań oświatowych jest zasadna, gdy placówka nie przekazuje wymaganych informacji w określonym terminie. Samo istnienie placówki nie uprawnia do otrzymania dotacji.

Świadczenie wychowawcze w pełnej wysokości może być przyznane jednemu z rodziców sprawujących opiekę naprzemienną, jeśli zgodnie z ustaleniem obojga rodziców, środki są przeznaczane na potrzeby dziecka. Ograniczenie wypłaty do połowy kwoty na podstawie art. 5 ust. 2a ustawy wymaga starannego rozważenia kontekstu i celu świadczenia.

Skarga kasacyjna Polskich Kolei Państwowych S.A. została oddalona przez NSA z uwagi na nieprecyzyjne i niespełniające wymogów formalnych zarzuty. Brak wykazania naruszenia przez sąd I instancji przepisów proceduralnych skutkował potwierdzeniem prawidłowości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Skarżącym, jako spadkobiercom, nie przysługuje prawo do odszkodowania za wywłaszczenie, gdy prawo własności nieruchomości nie weszło do spadku. Prawo do odszkodowania, mające charakter kompensacyjny, nie przechodzi na spadkobierców, jeśli właściciel własności utracił ją przed śmiercią.

Zmiana numeru rachunku bankowego podanego w decyzji administracyjnej o ustaleniu opłaty adiacenckiej nie stanowi przesłanki wygaśnięcia tej decyzji; skarga kasacyjna oddalona.

Skarga kasacyjna, jako nieuzasadniona i pozbawiona merytorycznych podstaw dotyczących naruszenia prawa materialnego i procesowego, ulega oddaleniu na podstawie art. 184 ppsa. Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest niezasadny.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż WSA w Białymstoku błędnie przyjął, że wezwanie z 31 maja 2024 r. stanowi wykrycie nieprawidłowości uniemożliwiającej zmianę wniosku przez skarżącą oraz nieprawidłowo ustalił brak wspólnego prowadzenia gospodarstwa przez małżonków w 2023 roku.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Polskie Koleje Państwowe S.A. została oddalona, gdyż nie wykazała skutecznie naruszenia przepisów postępowania ani zasadności zarzutów wobec rozstrzygnięcia Sądu I instancji, zgodnie z wymogami p.p.s.a.

NSA uchylając wyrok WSA uznał, że decyzja o umorzeniu należności z tytułu składek powinna uwzględniać brak majątku stwierdzony w postępowaniach egzekucyjnych niezwiązanych bezpośrednio ze składkami. Tym samym, organ administracyjny zobowiązany jest do odpowiedniego rozważenia zaistniałych przesłanek.

Nieuprawnione jest automatyczne dzielenie świadczenia wychowawczego na pół w przypadku opieki naprzemiennej, jeśli jeden z rodziców nie złożył wniosku, o ile rodzice są zgodni co do przeznaczenia środków. Stosowanie art. 5 ust. 2a powinno uwzględniać rzeczywiste dobro dziecka.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że sądy administracyjne mogą ocenić oczywistą niezgodność ustaw z Konstytucją. Ustalenia w zakresie przewlekłości uznaje się za prawidłowe po 30 czerwca 2024 r., ustawa o pomocy obywatelom Ukrainy nie może dalej przedłużać terminów proceduralnych.

Bezczynność Wojewody Śląskiego w procedurze udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy naruszała prawa cudzoziemca oraz była sprzeczna z zasadą proporcjonalności, uzasadniając stwierdzenie rażącego naruszenia prawa, pomimo "zamrożenia" terminów przepisami ustawy specjalnej.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego art. 100d ustawy o pomocy nie może być stosowany po 30 czerwca 2024 r. w kontekście stwierdzenia bezczynności organu. Sąd uznaje to za sprzeczne z prawami konstytucyjnymi, co uzasadnia odmowę stosowania tego przepisu postępowania.

Prawo dostępu do informacji publicznej nie obejmuje możliwości samodzielnego skorzystania przez osoby małoletnie. Wniosek taki musi być złożony oraz popierany przez przedstawiciela ustawowego małoletniego.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej k.p.a., umorzenie postępowania administracyjnego w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji po upływie 30 lat nie narusza Konstytucji RP ani Konwencji o ochronie praw człowieka.