Przekroczenie kryterium dochodowego nie wyklucza przyznania specjalnego zasiłku celowego według art. 41 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, jeśli występuje szczególnie uzasadniony przypadek. Ocena charakteru tego przypadku, podlegająca uznaniu administracyjnemu, określa możliwość przyznania pomocy.
Decyzja o warunkach zabudowy terenu nie wymaga uprzedniego wykazania prawa do dysponowania nieruchomością oraz zgody współwłaścicieli, a jest warunkowana jedynie zgodnością z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Zadaszenie tarasu, jako budowla oddzielona od konstrukcji budynku, wymaga oceny pod kątem kwalifikacji jako przebudowy lub rozbudowy. Brak legalizacji oraz analiza wpływu na otoczenie mogą skutkować nakazem przywrócenia stanu poprzedniego.
Dochody z pracy najemnej na pokładzie statków eksploatowanych w transporcie międzynarodowym przez norweskie przedsiębiorstwa mogą podlegać opodatkowaniu w Polsce w świetle Konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, nawet przy braku obowiązku podatkowego w Norwegii, co uprawnia podatnika do skorzystania z ulgi abolicyjnej.
Decyzje organów administracji wydane na podstawie nieobowiązujących przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są wadliwe i podlegają uchyleniu, jeżeli wobec tych nieruchomości nie był stosowany obowiązujący plan. Ogrodzenia wykonane zgodnie z obowiązującymi przepisami na czas budowy nie podlegają restrykcjom wynikającym z uchwał urbanistycznych, które w czasie realizacji inwestycji
Dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu nie wystarczy jedynie poniesienie wydatku; konieczne jest udokumentowanie poniesienia kosztu oraz wykazanie jego związku z osiąganiem przychodów lub zabezpieczeniem źródła przychodów, przy czym nie ma znaczenia dobra lub zła wiara podatnika co do działań kontrahenta.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że pomimo braku opodatkowania dochodów z pracy na statku w Norwegii, dochody te mogą podlegać konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania, umożliwiając skorzystanie z ulgi abolicyjnej w Polsce.
NSA uchylił wyrok WSA z powodu wadliwego uzasadnienia uniemożliwiającego kontrolę instancyjną i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność dokładnego zbadania przeznaczenia budynku w świetle właściwych przepisów.
Art. 155 k.p.a. nie może służyć do zmiany decyzji skierowanej do osoby zmarłej, gdyż stanowi to rażące naruszenie prawa wymagające stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że działanie organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej było zgodne z wyrokiem sądu, a proces anonimizacji nie naruszył prawa w zakresie dostępności informacji publicznej.
Skarga kasacyjna M.N. od wyroku WSA w Szczecinie, dotycząca rozliczeń VAT na styczeń 2016 r., została oddalona. Ostateczna decyzja jak i prawomocność wcześniejszych rozstrzygnięć wykluczają ponowne roszczenia na podstawie wcześniej rozpoznanych okoliczności.
W przypadku nieprzedstawienia propozycji służby na podstawie art. 165 ust. 7 p.w. KAS, stosunek służbowy funkcjonariusza wygasa z dniem wskazanym w przepisach, o ile brak przedstawienia propozycji wynika z dokonanej przez organ oceny kwalifikacji i przebiegu dotychczasowej służby, w tym faktu wszczęcia postępowania dyscyplinarnego.
Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 30 ust. 1 pkt 4a ustawy o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych, decyzje reprywatyzacyjne wydane z naruszeniem prawa mogą być uchylane także w odniesieniu do decyzji wydanych przed wejściem w życie ustawy, jeżeli sposób ustalenia okoliczności faktycznych budzi uzasadnione wątpliwości.
Skarga kasacyjna dotycząca decyzji o nakazaniu złożenia projektu budowlanego zamiennego została oddalona z uwagi na racjonalne i zgodne z prawem działania organów budowlanych oraz prawidłowość ich oceny prawnej przez sąd pierwszej instancji.
NSA orzekł, iż zachowanie organu administracji publicznej, polegające na nieprzestrzeganiu terminów ustawowych, skutkuje obowiązkiem nałożenia kary pieniężnej, o ile brak przesłanek wyłączających lub ograniczających jego odpowiedzialność.
Dla odmowy wydania indywidualnej interpretacji podatkowej, organ musi wykazać tożsamość stanu faktycznego z opiniowanym przez Szefa KAS; brak takiej tożsamości obliguje do zwrócenia się o opinię KAS.
Minister Obrony Narodowej, umarzając postępowanie z powodu wyczerpania limitu zezwoleń, naruszył zasady proceduralne, nie wykazując bezprzedmiotowości oraz nie stosując się do wymogów uzasadnienia decyzji administracyjnej.
Świadomość osoby pobierającej świadczenie o jego nienależności, warunkująca obowiązek zwrotu świadczenia, zależy od precyzji pouczenia organu. Brak wyraźnego pouczenia o skutkach weryfikuje przesłankę nienależności (art. 30 ust. 2 pkt 1 u.ś.r.).
Obciążenie kosztami zastępczego poniesienia opłat przez gminę za pobyt w domu pomocy społecznej stanowi prawnie uzasadniony obowiązek osoby zobowiązanej do ich pokrycia. Naruszenie norm proceduralnych lub materialnych nie zostało wykazane.
NSA uchyla zaskarżony wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, uznając, że PUODO nie naruszył procedur administracyjnych przy ocenie przetwarzania danych osobowych i uwzględnił modyfikacje skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że w braku należycie umocowanego pełnomocnika reprezentującego organ, zachodzi nieważność postępowania, co skutkuje uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy dotyczącej dostępu do informacji publicznej.
Umowy o pracę zawarte przez Gminę z pracownikami nie są dokumentami urzędowymi w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, przez co ich skany nie są informacją publiczną i nie podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p.
Odmowa ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, oparta na niewystarczającym uprawdopodobnieniu eksploatacji statku w transporcie międzynarodowym, jest prawidłowa. Skarżący nie udowodnił, iż statek, na którym wykonywano pracę, spełnia warunki eksploatacji jako międzynarodowy środek transportu morskiego.
Decyzja o warunkach zabudowy, mająca charakter deklaratoryjny, nie podlega wstrzymaniu wykonania na podstawie art. 152 § 1 K.p.a., jako że ochrona tymczasowa może być udzielona wyłącznie aktom podlegającym wykonaniu.