Uchwała rady gminy ustalająca miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest zgodna z obowiązującym studium, a gmina, realizując swoje władztwo planistyczne, miała prawo wprowadzić restrykcje w zakresie zabudowy w celu ochrony terenów przyrodniczo-krajobrazowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zarzuty kasacyjne były nieskorelowane oraz niepoprawnie uzasadnione, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej dotyczącej odmowy wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że podstawy wznowienia postępowania podatkowego, określone w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, nie obejmują dowodów i okoliczności znanych w trakcie pierwotnego postępowania, co skutkuje brakiem możliwości uchylenia decyzji ostatecznej w trybie wznowienia.

Odpowiedzialność za uiszczanie opłat parkingowych obciąża właściciela pojazdu, a miejsca postojowe mogą być oznaczone wyłącznie znakami pionowymi, jeśli są konstrukcyjnie wyznaczone.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza bezskuteczność czynności włączenia nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków z powodu naruszenia konstytucyjnej zasady ochrony prawa własności i konieczności zapewnienia właścicielom udziału w postępowaniu.

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych uzasadniona jest brakiem ścisłego związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z pracy a opieką nad niepełnosprawnym, gdy miejsca zamieszkania stron są odrębne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów nie jest rażącym naruszeniem prawa, lecz uznaje oczywistość naruszenia art. 72 p.r.d. Skarga kasacyjna pozostaje bezzasadna.

W przypadku konfliktu intertemporalnego z brakiem przepisów przejściowych, interpretacja zmian proceduralnych w prawie administracyjnym powinna uwzględniać zasadę bezpośredniego działania nowej regulacji, eliminując właściwość organów nieposiadających już kompetencji z datą jej wejścia w życie (art. 73 ust. 2e u.g.n.).

Właściciel nieruchomości nie posiada ustawowej legitymacji do wszczęcia postępowania wywłaszczeniowego na rzecz publicznego podmiotu. Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego z urzędu uzależnione jest od przesłanek materialnoprawnych, nie od sytuacji życiowej skarżących. (NSA, sygn. akt II SA/Bd 1587/21)

W świetle art. 24 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 22 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.), w przypadku zawarcia przez podatnika umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa z zastrzeżeniem terminu, nie jest możliwe przypisanie uzyskanego z tej transakcji przychodu do jednego roku podatkowego, a kosztów

Urządzenie reklamowe o znamionach budowli trwale związanej z gruntem, montowane z użyciem gotowych elementów, wymaga uzyskania pozwolenia na budowę, nie zaś zgłoszenia jako zwykłej instalacji, co uzasadnia wniesienie sprzeciwu przez organy administracyjne.

Sąd orzekł, że niewłaściwe przyporządkowanie statusu strony wynika z niepołożenia działki M. T. w obszarze oddziaływania budowli objętej pozwoleniem, zgodnie z art. 28 ust. 2 ustawy – Prawo budowlane, przez co decyzja Starosty jest w pełni prawidłowa bez podstaw do stwierdzenia jej nieważności.

Sad Naczelny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając zgodność działań właściciela działki sąsiedniej z planem zagospodarowania przestrzennego i uznając, że nasadzenia drzew nie zmieniają prawniczego przeznaczenia działki.

NSA uznał, że wypłata ekwiwalentu za dyżury domowe przysługuje tylko za czas wykonywania czynności służbowych, a kwestie odszkodowania i zadośćuczynienia za naruszenia czasu pracy mają charakter cywilny, co wyklucza administracyjną drogę ich dochodzenia.

Odmowa umorzenia postępowania habilitacyjnego była zasadna z uwagi na brak przesłanki braku sprzeczności z interesem społecznym, którego celem jest zapewnienie wysokiej jakości kadr naukowych oraz efektywne wykorzystanie środków publicznych i pracy komisji.

Czynność odmowy wypłaty dotacji oświatowej nie znajduje umocowania w przepisach ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, przez co podlega kontroli sądów administracyjnych w zakresie zgodności z prawem.

Zawieszenie wypłaty dotacji oświatowej przez organ dotujący, niewynikające z przepisów prawa, jest bezskuteczne. Czynności związane z ustaleniem wysokości i przekazaniem dotacji podlegają kognicji sądów administracyjnych.

Decyzja o rejestracji pojazdu, dokonana na podstawie niekompletnych dokumentów bez wymaganego oświadczenia producenta, została stwierdzona jako wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa, co uzasadniało jej nieważność.

Rażące naruszenie art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym przez Starostę, polegające na rejestracji pojazdu bez stosownego wniosku właściciela, uzasadnia stwierdzenie nieważności właściwej decyzji rejestracyjnej.

Skarga kasacyjna Wójta Gminy Domaniów na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw skarżenia, co potwierdza zgodność rozstrzygnięcia z obowiązującym prawem.

Udział sędziego wyłączonego z mocy ustawy w wydaniu wyroku WSA skutkuje jego nieważnością, co uzasadnia uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd w innym składzie.

W programach wieloletnich termin przedawnienia biegnie do chwili ostatecznego zamknięcia programu. Ostateczne zamknięcie następuje przy przyjęciu przez Komisję Europejską deklaracji zamknięcia programu, co wyklucza wcześniejsze uznanie upływu okresu przedawnienia.

Przedłużenie przez organ podatkowy terminu zwrotu nadwyżki VAT wobec błędnej interpretacji prawa unijnego, zgodne z orzecznictwem TSUE, skutkuje koniecznością pełnego naliczenia odsetek, co wymaga stosowania zasad ogólnych bez obniżonego oprocentowania.

Decyzja Starosty o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów była oczywistym naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., ale nie uzasadniało rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.