Decyzja o unieważnieniu rejestracji pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia z 2017 roku, jest prawidłowa. Brak homologacji zmian konstrukcyjnych potwierdza naruszenie prawa.

W przypadku sporu co do daty nadania przesyłki w paczkomacie operatora pocztowego, organ administracyjny winien ustalić ją na podstawie rzeczywistego umieszczenia przesyłki, a nie daty etykiety, zgodnie z regulaminem operatora. Postępowanie dowodowe musi dostatecznie wyjaśnić wszelkie okoliczności związane z nadaniem.

Uznaje się, że nadanie przesyłki w paczkomacie operatora pocztowego innego niż operator wyznaczony, uwzględniając datę rzeczywistego umieszczenia, może stanowić dokonanie czynności w terminie, o ile szczegółowe regulacje danego operatora spełniają odpowiednie wymogi prawne.

Skarga na czynność egzekucyjną może dotyczyć jedynie wad tej czynności, a nie całego postępowania egzekucyjnego. Zgodność z prawem czynności egzekucyjnych wyklucza uznanie ich za niezgodne z przepisami ustawy.

W przypadku zgłoszenia wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego z powodu niedopuszczalności egzekucji lub niespełnienia wymogów formalnych tytułu wykonawczego, sąd administracyjny może oddalić taki wniosek, jeżeli brak jest dowodów potwierdzających wadliwość egzekucji przewidzianą w art. 59 § 1 pkt 1 i 3 u.p.e.a.

Według NSA, ocena formalno-merytoryczna projektu Fundacji była prawidłowa, a decyzja WUP o nieuwzględnieniu protestu znajduje poparcie w materiale dowodowym. Skarga kasacyjna nie wykazała, że doszło do naruszenia zasady równego traktowania ani błędnej oceny kryterium D.16.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że decyzja organu administracyjnego legalizująca obiekt budowlany w trybie uproszczonym jest prawidłowa, gdy opiera się na należycie zebranym materiale dowodowym wskazującym na datę budowy obiektu przed 25 laty, co pozwala na zastosowanie uproszczonych procedur. Skarga kasacyjna w tym zakresie jest bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadne uchylenie przez organ odwoławczy decyzji o pozwoleniu na budowę, w związku z uchwaleniem nowego planu miejscowego oraz przesłankami z art. 138 § 2 k.p.a., potwierdzając konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy w celach uwzględnienia zmiany prawnej.

Dotacje przekazane na ogólną realizację projektu, bez bezpośredniego wpływu na cenę konkretnych usług, nie zwiększają podstawy opodatkowania VAT i nie podlegają opodatkowaniu na mocy art. 29a ustawy o VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 100d ustawy o pomocy dotyczy wszystkich cudzoziemców, nie tylko obywateli Ukrainy, i nie można stwierdzić rażącego naruszenia prawa przez organ, w obliczu wcześniejszych wątpliwości interpretacyjnych.

Importowane osłonki do kiełbas, których głównym składnikiem jest regenerowana celuloza, powinny być klasyfikowane jako sztuczne jelita z materiałów celulozowych pod kodem CN 3917 10 90, zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

Dotacja przyznana na rok budżetowy może być wykorzystana jedynie na pokrycie wydatków bieżących poniesionych w tym samym roku, niezależnie od tego, którego roku dotyczą te zadania; wykorzystanie środków na wydatki zaległe z poprzedniego roku stanowi naruszenie zasady roczności budżetu.

Znak towarowy "eINFO: awizo" jako złożenie elementu graficznego i słownego spełnia wymogi odróżnienia towarów/usług w obrocie, stąd zachowuje zdolność rejestrową. Skarga kasacyjna jest bezzasadna.

Decyzja starosty o rejestracji pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia z 2017 r. zostaje uznana za nieważną. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak dowodów na status producenta pojazdu oraz wymagane oświadczenie zgodne z homologacją.

Rejestracja pojazdu dokonana bez potwierdzenia zmian technicznych przez producenta i rażące naruszenie przepisów homologacyjnych uzasadniają stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu z modyfikacjami konstrukcyjnymi dokonanymi przez podmiot nie będący producentem pojazdu, bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, jest wydana z rażącym naruszeniem prawa, skutkującym jej nieważnością.

Zmiany stanu wody na gruncie, które nie prowadzą do niekorzystnych zmian dla gruntów sąsiednich, nie powodują powstania zobowiązania do przywrócenia stanu poprzedniego lub wykonania urządzeń zapobiegających szkodom na podstawie art. 234 ust. 3 ustawy Prawo wodne.

Podniesienie terenu działki sąsiedniej nie stanowi automatycznej podstawy do wydania nakazu przewidzianego w art. 234 ust. 3 Prawo wodne, jeśli nie wykazano szkodliwego wpływu na grunty sąsiednie. Właściciel działki musi udowodnić niekorzystną zmianę stosunków wodnych, aby uzyskać takie rozstrzygnięcie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że import folii aluminiowej z Tajlandii, której faktyczne pochodzenie zostało określone jako chińskie, uzasadnia zastosowanie ceł antydumpingowych przewidzianych dla towarów chińskich, oddalając skargę kasacyjną S. S.A.

Pobieranie emerytury uniemożliwia przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego; możliwe jest jedynie poprzez zawieszenie świadczenia emerytalnego. Skarga kasacyjna nie wykazała uchybień w postępowaniu, które mogłyby wpłynąć na wynik sprawy, zatem została oddalona.

Skarga kasacyjna B. Sp. z o.o. została oddalona, a klasyfikacja taryfowa towaru jako artykuły z drewna (kod 4421 99 99) uznana za prawidłową, co skutkowało zasadnością zastosowania zakazu importu z Białorusi na podstawie rozporządzenia 765/2006.

Podanie nieprawdziwych informacji w zgłoszeniach celnych dotyczących pochodzenia towarów skutkuje uznaniem ich za pochodzące z pierwotnego kraju, z którego faktycznie pochodzą, co uzasadnia nałożenie cła antydumpingowego. Organ celny ma prawo przedłużyć termin przedawnienia długu celnego na podstawie art. 103 ust. 2 UKC, gdy podjęto działania wprowadzające organy w błąd.

Podwyższenie terenu na działkach sąsiednich nie stanowiło zmiany stanu wody na gruncie skarżącego w rozumieniu art. 234 ust. 3 u.p.w., wobec braku dowodów na jego szkodliwy wpływ na grunty skarżącego.

Wniesienie zarzutów po terminie określonym w art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. stanowi podstawę do odmowy wszczęcia postępowania egzekucyjnego, co czyni wniesienie takich zarzutów bezskutecznym, niezależnie od zmian legislacyjnych dokonanych po ich doręczeniu.