Umowa o przygotowanie i prowadzenie szkoleń nie była umową o dzieło, lecz umową o świadczenie usług, podlegającą przepisom o zleceniu, co uzasadniało obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego wykonawcy umowy.
Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego w celu przerwania biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest niedopuszczalne i podlega ocenie sądów administracyjnych. Jednak skuteczne, właściwe postępowanie organy mogą zastosować w granicach prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że przepisy dotyczące pilotowania pojazdu nienormatywnego stanowią odrębną podstawę prawną do nałożenia kary pieniężnej, niezależnie od obecności lub braku formalnego zezwolenia na jego przejazd. Kierowca może być ukarany za nieprzestrzeganie wymogów pilotowania, nawet jeśli brakuje wymaganego zezwolenia.
Organizowanie gier hazardowych na automatach bez koncesji, zgłoszenia lub zezwolenia poza kasynami gier jest naruszeniem przepisów ustawy o grach hazardowych, co skutkuje nałożeniem kary pieniężnej na podmiot odpowiedzialny za urządzanie takich gier.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż norma wynikająca z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego i umarzająca postępowania administracyjne wszczęte po ponad 30 latach od ogłoszenia decyzji, jest zgodna z Konstytucją RP i międzynarodowymi standardami prawnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowił oddalić skargę kasacyjną, podtrzymując wcześniejszą decyzję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i uznając, że procedura ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości była zgodna z art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w odniesieniu do faktur dokumentujących czynności, które – mimo formalnego przemieszczenia towaru i dokonania płatności – nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych i zostały przeprowadzone wyłącznie w celu wyłudzenia podatku VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego, które doprowadziło do zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, było legalne i uzasadnione stwierdzonymi w toku kontroli nieprawidłowościami.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że zobowiązanie podatkowe Q. sp. z o.o. z tytułu podatku od towarów i usług za maj 2014 r. uległo przedawnieniu, uchylając dotychczasowe rozstrzygnięcia podatkowe, ze względu na nieskuteczne zawieszenie biegu terminu przedawnienia.
Warunki zabudowy na terenach rolnych klasy I-III można wydać tylko pod warunkiem ścisłego spełnienia przesłanek ustawowych dotyczących lokalizacji i powierzchni. Niespełnienie któregoś z wymogów wyklucza możliwość przeznaczenia działki na cele nierolnicze bez zgody ministra.
Gmina Miasto Łódź, jako faktyczny władający nieruchomością, jest stroną zobowiązaną do dostarczenia ekspertyzy technicznej nieużytkowanego budynku. Sąd podkreślił szerokie rozumienie pojęcia "zarządcy" w prawie budowlanym oraz potwierdził zasadność zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego.
W przypadku realizacji obiektu budowlanego zgodnie z ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę, późniejsza zmiana granic działki nie uzasadnia nałożenia obowiązków dostosowawczych w kontekście wymogów technicznych oraz bezpieczeństwa pożarowego.
Skarżącemu H.S. nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, które nie dokumentowały rzeczywistych transakcji, a w których uczestnictwo w obrocie karuzelowym było oszukańcze.
Osłonki do kiełbas, których głównym składnikiem jest regenerowana celuloza, powinny być zaklasyfikowane do kodu CN 3917 10 90, obejmującego sztuczne jelita z materiałów celulozowych, a nie do kodu papierowego 4823 90 85.
Dla prawidłowego zaklasyfikowania osłonek fibrusowych do kiełbas wystarcza zastosowanie reguły 1. i 6. ORINS z Notami wyjaśniającymi do pozycji 3917. Właściwym kodem CN dla przedmiotowego towaru jest 3917 10 90.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, uznając za zasadne wcześniejsze uchylenie decyzji odmownej wobec cudzoziemki przez WSA, ze względu na nieprawidłowe i niepełne postępowanie organu migracyjnego w zakresie dokumentacji i okresu pracy tymczasowej.
Importowane towary, choć zadeklarowane jako pochodzące z Tajlandii, w rzeczywistości wywodziły się z Chin. Nieistotny proces obróbki w Tajlandii nie zmienił kraju pochodzenia, a zatem zastosowanie ceł antydumpingowych i podatku VAT było zasadne.
Towary ujęte w rozpatrywanym zgłoszeniu celnym nie nabyły indyjskiego pochodzenia i zostały słusznie uznane za importowane z Chin, co skutkuje nałożeniem cła antydumpingowego. Operacje przetwarzania w Indiach nie miały charakteru wystarczającego dla zmiany kraju pochodzenia.
Skarga kasacyjna dotycząca decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego została oddalona, gdyż nie wykazano naruszenia prawa procesowego ani niezgodności inwestycji z przepisami odrębnymi.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że cel wywłaszczenia nieruchomości został zrealizowany zgodnie z przeznaczeniem określonym w umowie z 1979 r., a decyzja o odmowie jej zwrotu była prawidłowa i zgodna z obowiązującym prawem.
Plan miejscowy może ograniczać lokalizację inwestycji telekomunikacyjnych, pod warunkiem uzasadnienia ochroną istotnych wartości przestrzennych oraz spełnienia wymogów prawnych.
Przetwarzanie danych osobowych przez bank w celu obrony przed ewentualnymi, przyszłymi roszczeniami nie znajduje uzasadnienia w art. 6 ust. 1 lit. f) rozporządzenia RODO, jeśli brak jest istniejącego roszczenia, które wymagałoby faktycznego podjęcia działań obronnych przez administratora danych.
Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając przetworzenie towarów na terenie Tajlandii, potwierdził brak istotnej zmiany kodu taryfowego CN oraz uznał prawidłowość nałożonego cła antydumpingowego w oparciu o chińskie pochodzenie produktu, przy jednoczesnym braku zasadności zarzutów kasacyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną spółki S. S.A., uznając brak istotnego przetworzenia towaru, co uniemożliwiałoby przypisanie mu tajlandzkiego pochodzenia i wykluczenie cła antydumpingowego. Stan faktyczny oparty na ustaleniach organów celnych zaakceptowano jako wystarczający.