Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie dotyczącej powołania koordynatora rozkładów lotów stwierdził uchybienia proceduralne w wyroku WSA, zobowiązując ten sąd do ponownego przeanalizowania i dostatecznego uzasadnienia podstaw prawnych omawianej decyzji.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem prawa, poprzez brak wymaganego oświadczenia producenta o homologacji pojazdu zgodnie z wnioskowanymi danymi, nie może być utrzymana; decyzja ta podlega stwierdzeniu nieważności.

Udział radnego w głosowaniu nad uchwałą rady gminy dotyczącą opłat za gospodarowanie odpadami nie stanowi naruszenia prawa, jeżeli nie posiada on bezpośredniego interesu prawnego w jej przedmiocie. Zastosowanie różnych metod kalkulacyjnych opłaty jest zgodne z ustawą o utrzymaniu czystości.

Pojęcie ‘pełnienia obowiązków członka zarządu’ w rozumieniu art. 116 § 2 Ordynacji podatkowej należy co do zasady wiązać z istnieniem formalnego mandatu, jednak odpowiedzialność podatkowa może obejmować również osobę, która – mimo wygaśnięcia mandatu – za zgodą wspólników faktycznie wykonuje czynności zarządcze.

Podstawa opodatkowania w podatku od nieruchomości obejmuje całkowitą powierzchnię użytkową budynku, o ile nie udowodniono przeciwnie na podstawie dokumentacji budowlanej. Skarga kasacyjna musiała wykazać naruszenie przepisów materialnych lub procesowych, czego w niniejszym przypadku nie uczyniono, skutkując jej oddaleniem.

W postępowaniu podziałowym właściciele nieruchomości sąsiednich mają legitymację procesową, gdy decyzja podziałowa narusza ich prawa, zwłaszcza dotyczące dostępu do drogi publicznej.

Interes faktyczny strony nie stanowi wystarczającej podstawy do przypisania statusu strony w postępowaniu administracyjnym, co wyklucza prawo do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 KPA.

X. Sp. z o.o. jako odbiorca odpadów nie jest zobowiązany do uiszczenia opłaty skarbowej związanej z przywozem odpadów z zagranicy, a zatem nie ma podstaw do uzyskania interpretacji indywidualnej na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców.

Zachodzi związek przyczynowo-skutkowy między niepodejmowaniem przez skarżącą zatrudnienia a sprawowaniem opieki nad niepełnosprawną matką, niezależnie od istnienia innych osób zobowiązanych alimentacyjnie. Skarga kasacyjna zasadna – NSA uchyla wyrok i decyzje niweczące prawo do świadczenia pielęgnacyjnego.

Decyzja administracyjna o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami oparta na orzeczeniu lekarskim stwierdzającym przeciwwskazania zdrowotne jest prawnie związana tym orzeczeniem i nie podlega weryfikacji merytorycznej przez organy administracyjne ani sądy administracyjne.

Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 12 maja 2015 r. nie zmienia normatywnie art. 156 § 2 K.p.a.; obowiązuje wykładnia systemowa, uwzględniająca zasady Konstytucji, bez samodzielnego ustalania negatywnych przesłanek stwierdzania nieważności decyzji przez organy administracyjne i sądy.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w odniesieniu do faktur dokumentujących rzeczywiście wykonane czynności przez podmiot wskazany na fakturze; faktury wystawione przez podmioty, które nie wykonały usług, są nierzetelne i nie dają prawa do odliczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną w sprawie unieważnienia rejestracji pojazdu, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował przepisy prawa procesowego i materialnego, stwierdzając nieważność decyzji z powodu braku wymaganej homologacji.

Skarga kasacyjna M. S. została oddalona, ponieważ skarżący nie był stroną w postępowaniu administracyjnym na wniosek A. K.-S., a jego interes nie miał kwalifikowanego umocowania prawnego zgodnie z art. 28 KPA, przez co nie przysługuje mu wznowienie postępowania decyzją ostateczną.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zakres opieki nad osobą niepełnosprawną musi wyraźnie uniemożliwiać podjęcie pracy zarobkowej, co jest przesłanką do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Organ powinien ponownie ocenić związek przyczynowy, uwzględniając rzeczywisty wpływ opieki na możliwość zatrudnienia.

Pełnomocnictwo notarialne udzielone przed 1 lipca 2016 r. nie może być uznane za pełnomocnictwo ogólne bez odpowiedniego zgłoszenia w Centralnym Rejestrze Pełnomocnictw Ogólnych, a jego niepełne przedstawienie skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania.

Sąd oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewoda słusznie uchylił decyzję Starosty z uwagi na niewłaściwą kwalifikację prawną robót i uchybienia proceduralne, nie spełniając wymagań art. 124b u.g.n. i art. 28g specustawy przesyłowej.

Członek zarządu niezwolniony jest z obowiązku zgłoszenia wniosku o upadłość nawet przy istnieniu jednego wierzyciela, a brak zgłoszenia wniosku skutkuje odpowiedzialnością za zobowiązania spółki na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej, niezależnie od ilości wierzycieli.

Decyzja organów administracji, dotycząca warunków zabudowy, została uznana za zgodną z prawem. Argumentacja prawna i analiza urbanistyczna, na których opierały się te decyzje, były prawidłowe i uzasadnione według przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mogą stanowić podstawę do określenia obszaru oddziaływania obiektu budowlanego, wpływając na status stron postępowania o pozwolenie na budowę. Organ odwoławczy winien uwzględnić wpływ planowanej inwestycji na sąsiednie działki.

Roboty polegające na instalowaniu urządzeń radiokomunikacyjnych, w tym antenowych konstrukcji wsporczych, na istniejącym obiekcie budowlanym mogą być realizowane na podstawie zgłoszenia zgodnie z art. 29 ust. 3 pkt 3 lit. a Prawa budowlanego, o ile nie ingerują w konstrukcję budynku w sposób wykraczający poza zwykłe "instalowanie".

Przesłanka pozbawienia faktycznego władztwa nad nieruchomością zgodnie z art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami wymaga zdarzenia utraty po dniu 5 kwietnia 1958 r.; wcześniejsze pozbawienie władztwa nie spełnia tego warunku.

Decyzje administracyjne dotyczące oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji studni głębinowej są prawidłowe i zgodne z prawem, gdy ocena dowodów i procedur była zgodna z obowiązującymi zasadami proceduralnymi i nie wymagała dodatkowego powołania biegłego.

Skarga kasacyjna F. sp. z o.o. na decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach została oddalona przez NSA. Decyzja organów i sądów niższych instancji była prawidłowa, a wariant C uznano za najkorzystniejszy mimo braku społecznej akceptacji.