Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA w Opolu z powodu błędnego kwestionowania legalności urządzeń pomiarowych i niewłaściwej oceny dowodów, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Umowa o wykonanie ankietowych badań akt, mająca charakter usługi polegającej na starannym działaniu, nie spełnia kryteriów umowy o dzieło, co skutkuje podleganiem obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego dla wykonawcy tej umowy.

Zarządzenie organu wykonawczego gminy o odwołaniu dyrektora instytucji kultury jest aktem publicznoprawnym, co uzasadnia kontrolę sądu administracyjnego przy ocenie poprawności uzasadnienia naruszenia przepisów prawa. Odwołanie powinno być starannie umotywowane.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że pozostawienie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy bez rozpoznania z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, pomimo prawidłowego doręczenia wezwania, nie stanowi bezczynności organu, jeśli procedura zostaje przeprowadzona zgodnie z przepisami prawa administracyjnego.

Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym ma charakter ustawowy, a jego wykonanie może być wymuszane grzywną celem przymuszenia, przy czym dokumenty administracyjne, takie jak komunikat GIS, pełnią funkcję uzupełniającą i informacyjną, nie kreując jednak nowych norm prawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 2 u.p.e.a. jest uzasadnione, gdy brak jest realnych perspektyw skutecznej egzekucji z majątku zobowiązanego, przewyższających koszty egzekucyjne.

Budynki mieszkalne wynajmowane przez podmiot gospodarczy na cele mieszkaniowe najemców nie są zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdyż wynajem taki nie przekształca ich funkcji mieszkaniowej na działalność gospodarczą.

Decyzja WSA uchylająca nałożenie kary pieniężnej jest wadliwa; NSA nakazuje ponowne rozpoznanie sprawy, wskazując, iż brak zezwolenia kategorycznie wyklucza egzonerację.

Niezgodność artykułu 115a ustawy o Policji z Konstytucją RP, wykazana w wyroku Trybunału Konstytucyjnego, uzasadnia stosowanie norm wynikających z treści nowelizacji z dnia 1 października 2020 r., a zasada domniemania konstytucyjności nie może legitymizować ponownego wprowadzenia uznanych za niekonstytucyjne regulacji.

Rejestracja pojazdu z naruszeniem przepisu § 14 ust. 4 pkt 2 r.r.p., polegająca na braku oświadczenia o homologacji od producenta, stanowi rażące naruszenie prawa uzasadniające stwierdzenie nieważności takiej rejestracji.

Włączenie budynku do ewidencji zabytków z pominięciem czynnego udziału właściciela oraz nieuzasadnieniem wartości zabytkowych skutkuje bezskutecznością tej czynności.

Decyzja Prezydenta m.st. Warszawy o pozwoleniu na budowę, mimo drobnych naruszeń, nie stanowiła rażącego naruszenia prawa. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę, potwierdzając zgodność decyzji z miejscowym planem oraz ograniczenia w kompetencjach organów budowlanych.

Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego podlega oddaleniu, gdy wnioskodawca nie posiada przymiotu strony, a podstawy wznowienia nie zostały wykazane zgodnie z ustawowymi wymaganiami, takimi jak potwierdzenie fałszerstwa dowodów prawomocnym orzeczeniem sądu.

Zasadna i zgodna z prawem jest decyzja o zwolnieniu funkcjonariusza Policji, gdy długotrwała absencja chorobowa dezorganizuje pracę jednostki i godzi w "ważny interes służby" w rozumieniu art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.

Zmiana umowy w sprawie zamówienia publicznego z naruszeniem ustalonych warunków stanowi naruszenie dyscypliny finansów publicznych, nawet jeśli możliwość zmiany była przewidziana, ale nie spełniała warunków określonych w postępowaniu przetargowym.

Dla uznania choroby jako zawodowej wystarczające jest stwierdzenie istnienia warunków narażających oraz wysokie prawdopodobieństwo zawodowego charakteru, potwierdzone orzeczeniem lekarskim. Organ administracji działa w granicach takiego orzeczenia, chyba że wzbudza ono istotne wątpliwości.

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu jest uzasadnione rażącym naruszeniem prawa, polegającym na zarejestrowaniu pojazdu o zmienionych parametrach technicznych bez zgody producenta, co naruszałoby zasady bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej wydanej na podstawie nieważnego dowodu rejestracyjnego, który stał się taki na skutek wcześniejszego stwierdzenia nieważności decyzji, jest zgodne z prawem i słuszne z uwagi na brak podstawy prawnej do skutecznej rejestracji pojazdu.

Art. 9 ustawy nowelizującej z 2020 r., zgodnie z którym ekwiwalent za niewykorzystany urlop należy ustalać w wysokości 1/21 miesięcznego uposażenia, jest zgodny z zasadami konstytucyjnymi, a niezastosowanie go przez organy administracyjne narusza prawo.

Nałożenie obowiązku kwarantanny przekraczającym granicę zewnętrzną bez uprzedniego stwierdzenia narażenia na zakażenie wykracza poza konstytucyjne ramy ograniczeń swobody poruszania się i wymaga ustawowej regulacji, czego akt wykonawczy Rady Ministrów nie spełniał.

Wpisanie nieruchomości do Gminnej Ewidencji Zabytków bez aktywnego udziału właścicieli narusza konstytucyjną ochronę własności. Uchybienie terminowi zaskarżenia może nie skutkować odrzuceniem skargi, jeśli zostanie wykazane brak winy skarżącego.

Włączenie do ewidencji zabytków musi być poprzedzone rzetelnym postępowaniem dowodowym, zgodnym z zasadą zaufania obywateli do państwa. Niedopuszczalne jest późniejsze poszukiwanie dowodów uzasadniających decyzję władczą organu administracji.

Uchwała NSA odnosi się do legalności decyzji Dyrektora IAS wycofującej decyzję Naczelnika US z powodu braków w postępowaniu dowodowym, potwierdzając zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań VAT, zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 O.p.

Ograniczenie prawa własności w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, ustanawiające zieleń urządzoną i ciągi pieszo-jezdne, jest zgodne z zasadami proporcjonalności oraz celem publicznym, w świetle wymogów ochrony środowiska i zrównoważonego rozwoju.