Decyzja organu podatkowego w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej, pomimo wystąpienia przesłanek ważnego interesu podatnika i interesu publicznego, jest uznaniowa i nie narusza prawa, jeśli dochodzenie zaległości jest zasadne i nie istnieją przesłanki do umorzenia.

Zgodnie z treścią art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego, postępowanie w sprawie naruszeń tego prawa wszczyna się wyłącznie z urzędu. Organ nadzoru budowlanego nie ma obowiązku podejmowania działań na wniosek osoby powołującej się na interes prawny. NSA podtrzymuje konieczność zasady oficjalności w tych sprawach.

Bezskuteczność egzekucji jako przesłanka odpowiedzialności członka zarządu na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej może zostać wykazana każdym prawnie dopuszczalnym dowodem, który potwierdza brak możliwości zaspokojenia zaległości podatkowych z majątku spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zasadną decyzję sądu pierwszej instancji w zakresie konieczności dokładnego wyjaśnienia wszelkich istotnych okoliczności sprawy i wymaga od organów podatkowych zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, kluczowego dla ustalenia indywidualnego wpisu nieruchomości do rejestru zabytków i zastosowania ewentualnego zwolnienia podatkowego.

Organ podatkowy nie może zaniechać dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i jest zobowiązany do uwzględnienia wszystkich istotnych dokumentów, w tym stanowisk organów ochrony zabytków, przy ustalaniu prawa do zwolnienia podatkowego. Niespójności w dokumentacji muszą być wyjaśnione.

Odpowiedzialność członka zarządu spółki z o.o. za zaległości podatkowe nie wygasa, jeśli nie dopełnił on formalności rezygnacji z funkcji oraz nie udowodnił braku winy w zaniechaniu zgłoszenia upadłości spółki.

Profile aluminiowe przeznaczone do wykończeń nie klasyfikują się jako części konstrukcyjne. Nie podlegają kodowi TARIC 7610, lecz 7604 29 90 90, co uzasadnia prawidłowość celnych i podatkowych decyzji organów administracyjnych.

Sąd kasacyjny uznaje za prawidłową klasyfikację taryfową importowanych towarów dokonaną przez organy celne i podtrzymuje decyzję administracyjną oraz wyrok sądu I instancji, nie stwierdzając fundamentalnych naruszeń przepisów prawa celnego oraz procesowego, wpływających na wynik sprawy.

Kształtowniki aluminiowe, będące przedmiotem zgłoszenia celnego, prawidłowo zaklasyfikowano do kodu TARIC 7604 29 90 90, jako towary nieprzygotowane do zastosowania w konstrukcjach; wprowadzenie cła antydumpingowego w wysokości 32,1% było zgodne z rozporządzeniami UE.

Zgoda wszystkich stron na wzruszenie decyzji ostatecznej, wymagane przez art. 155 k.p.a., musi być wyraźna. Brak tej zgody uniemożliwia zmianę decyzji rozbiórkowej wydanej na podstawie przepisów prawa budowlanego.

Środki finansowe PFRON wydatkowane w ramach programu nie podlegają zwrotowi, jeśli zostały wykorzystane zgodnie z ogólną kategorią wydatków określoną w dokumentacji programowej i nie stwierdzono obiektywnych nieprawidłowości. Skarga kasacyjna organu nie była zasadna.

Wykładnia art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego nie zezwala organom nadzoru na nałożenie obowiązku przedstawienia ekspertyz obejmujących zakres wykraczający poza techniczne oceny jakości robót; obowiązek doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem winien być kształtowany przez organy, nie zaś przez autorów ekspertyzy.

W przypadku wniosku o przywrócenie terminu, konieczne jest uprawdopodobnienie braku winy w jego uchybieniu. Niedochowanie obowiązku zabezpieczenia możliwości złożenia wniosku, poprzez alternatywne metody, wyklucza możliwość pozytywnego rozpatrzenia takiego wniosku.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na brak naruszenia procedur dowodowych oraz prawidłową klasyfikację budynków jako niemieszkalnych przez organy podatkowe; brak podstaw do uchylenia decyzji ze względu na proceduralne uchybienia bez istotnego wpływu na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna jest oddalona, gdy zarzuty nie wskazują na uchybienia w zakresie przepisów prawa materialnego lub procesowego, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonego aktu administracyjnego.

Utrzymanie kary wydalenia ze służby wyłącznie za naruszenie zasad etyki, po uniewinnieniu od jednego zarzutu, jest nieadekwatne do faktów sprawy i wymaga ponownej oceny w zakresie wymiaru kary dyscyplinarnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że kara pieniężna za niewyposażenie kierowcy w wypis z licencji na transport była nałożona prawidłowo; protokół kontroli jest dokumentem urzędowym potwierdzającym stan faktyczny.

Podmiot wpisany do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych zobowiązany jest do składania sprawozdań niezależnie od faktycznej działalności. Niezłożenie sprawozdania skutkuje karą niezależną od winy, a obowiązki formalne wynikają z samego wpisu do rejestru.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że proces analizy urbanistycznej oraz ustalenia warunków zabudowy został przeprowadzony prawidłowo, nie naruszając zasady dobrego sąsiedztwa, co uzasadniało oddalenie skargi. Podkreślono znaczenie całościowej analizy akt administracyjnych.

Burmistrz W., nie posiadając podstaw prawnych oraz naruszając zasady ochrony danych osobowych, nie mógł publikować danych osobowych radnego obejmujących jego życie zawodowe, gdyż nie korespondowały one z wykonywaniem przez niego mandatu radnego. Publikacja danych stanowiła naruszenie art. 6 ust. 1 RODO.

Brak dowodów na posiadanie polskiego pochodzenia przez wstępnych cudzoziemca, w rozumieniu ustawy o repatriacji, uzasadnia odmowę udzielenia zezwolenia na pobyt stały, zgodnie z regułami rozkładu ciężaru dowodu wynikającymi z prawa migracyjnego.

Zgodnie z przepisami k.p.a., wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją proceduralną, np. umorzeniem, jest możliwe, gdy wystąpią przesłanki wznowienia. NSA wykluczył ograniczenie wznowienia tylko do decyzji merytorycznych.

Zmiana decyzji na wytwarzanie odpadów z przetwarzaniem w procesie odzysku wymaga uzyskania nowej opinii zgodnej z miejscowym planem. Organ opiniujący, działając w granicach kompetencji, może wziąć pod uwagę wpływ na środowisko oraz zgodność z prawem.

Skarga kasacyjna nie została uwzględniona z uwagi na formalne braki w jej konstrukcji, uniemożliwiające skuteczną ocenę zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego. NSA potwierdzał prawidłowość wykładni art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych.