Z uwagi na niewystarczająco uzasadnione uzasadnienie wyroku Sądu pierwszej instancji w sprawie zarządzenia pokontrolnego organu administracji, NSA uchylił wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uwzględniając zarzuty proceduralne podniesione przez skarżącą spółkę.

Przesłanki stosowania art. 66 ust. 1 pkt 2 Prawa oświatowego należy interpretować wąsko, odnosić wyłącznie do sytuacji wyjątkowych i nagłych umożliwiających odwołanie w trybie bez wypowiedzenia - co w tej sprawie nie nastąpiło, uzasadniając stwierdzenie nieważności zarządzenia przez organ nadzorczy.

Uchwała o miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego nie narusza prawa własności ani zasady proporcjonalności poprzez wprowadzenie zakazu zabudowy na terenach rolniczych, jeśli jest zgodna z ustaleniami Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, które wiążą organy gminy.

Pozbawienie drogi publicznej kategorii gminnej przez uznanie jej za wewnętrzną nie ma podstaw prawnych w art. 10 ust. 3 ustawy o drogach publicznych. Uchwała pozbawiająca statusu drogowego musi spełniać przesłanki prawne przewidziane dla zaliczenia do innej kategorii lub zupełnego wyłączenia z użytkowania.

Skarga kasacyjna dotycząca niewykonania obowiązku recyklingu nie zasługuje na uwzględnienie; Kara pieniężna została prawidłowo nałożona na podstawie obowiązujących przepisów u.c.p.g., niezależnie od stopnia zawinienia przedsiębiorcy.

Kumulowanie kar pieniężnych za naruszenia w transporcie drogowym jest dopuszczalne, o ile wynika z regulacji prawnej. Stwierdzone przez sąd pierwszej instancji uchybienia nie wpływają na wynik postępowania, gdy zasadnicza kwota kary pozostaje w granicach ustawowego ograniczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bezczynność Wojewody Wielkopolskiego w zakresie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, nie uznając, iż działał z rażącym naruszeniem prawa. NSA uchylił wyrok WSA w części dotyczącej rażącego naruszenia prawa i oddalił w pozostałym zakresie.

Skarga kasacyjna Wojewody Wielkopolskiego nie zasługuje na uwzględnienie; skarga na przewlekłość postępowania była dopuszczalna. Artykuł 100d ustawy o pomocy nie może być stosowany od 1 lipca 2024 r. z uwagi na oczywistą sprzeczność z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Nieposiadanie wymaganych dokumentów przez kierowcę w momencie kontroli nie może samoczynnie uzasadniać nałożenia kary, gdy dokumenty te zostały uprzednio wydane i pojazd spełniał warunki przewidziane w ATP.

Wniesienie odwołania po upływie 14 dni od doręczenia decyzji, zgodnie z art. 129 k.p.a., skutkuje jego bezskutecznością oraz ostatecznością decyzji. Okoliczności osobiste stron nie wpływają na ustawowy bieg terminu odwoławczego.

Nie stwierdza się naruszenia przepisów ustawy o sporcie w decyzji Ministra Sportu i Turystyki, gdy odniesienia w statucie do wymogów międzynarodowych są uzasadnione, a ewentualna działalność gospodarcza członków zarządu podlega ocenie po uzyskaniu osobowości prawnej przez związek.

W odniesieniu do naruszeń polegających na przekroczeniu maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu, kara pieniężna nie może być multiplicowana na podstawie sumowania jednostkowych naruszeń, o ile nie wynika to wprost z odpowiednich regulacji prawnych.

Informacje dotyczące warunków korzystania z oprogramowania zakupionego z funduszy publicznych przez GUS są informacją publiczną zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej i transakcje takie podlegają ujawnieniu, niezależnie od celów prywatnych wnioskodawcy.

Uchwała Rady Gminy Skoroszyce dotycząca bonu wakacyjnego narusza konstytucyjne zasady równości i wymaga ponownego rozpoznania przez WSA pod kątem zgodności z ustawą o świadczeniach rodzinnych.

Decyzja administracyjna odmawiająca uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, oparta na faktycznym stanie pokrycia terenu roślinnością leśną, znajduje podstawę prawną w przepisach o ochronie środowiska, niezależnie od ewidencyjnej klasyfikacji terenu.

Sąd może oddalić skargę kasacyjną, gdy ocena sądu niższej instancji zgodna jest z prawem i zachowuje proceduralną poprawność, a zarzuty kasacyjne nie są dostatecznie uzasadnione.

NSA oddalił skargę kasacyjną uznając decyzję organów administracyjnych oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za zgodną z prawem, spełniającą wymogi merytoryczne i proceduralne, przy zachowaniu właściwości ochrony zasobów przyrodniczych.

Brak wskazania rocznej mocy przerobowej w decyzji o przetwarzaniu odpadów, uwzględniony w kontekście uzasadnienia decyzji i skutków społeczno-gospodarczych, nie stanowi rażącego naruszenia prawa uzasadniającego jej unieważnienie.

Wygaśnięcie decyzji z 2014 r. przez Ministra było prawne, nawet przy błędzie WSA co do prawomocności. Proceduralna podstawa błędu nie unieważnia celowości decyzji uchylającej i umarzającej, wobec potwierdzonej bezprzedmiotowości postępowania z uwagi na wyeliminowanie pierwotnej decyzji z obiegu prawnego.

Zarządzenie pokontrolne, choć władcze, nie podlega pełnej kontroli jurysdykcyjnej co do ustaleń faktycznych i nie stosuje się do niego przepisów KPA; kontrola jego legalności sprowadza się do oceny zgodności treści zarządzenia z ustaleniami kontroli.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając słuszność uchylenia postanowień organów przez Sąd I instancji z uwagi na przedwczesną odmowę wszczęcia postępowania administracyjnego i brak wyczerpującego rozpoznania merytorycznego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i skierował sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na prawomocność decyzji o wygaśnięciu znaku TIGER VIT, eliminującej podstawę do unieważnienia znaku WILD TIGER.

Podmiot odbierający odpady komunalne odpowiedzialny jest za osiągnięcie wymaganych poziomów recyklingu, niezależnie od winy, a nałożona kara pieniężna za niedopełnienie tego obowiązku ma charakter obiektywny i nie podlega miarkowaniu zgodnie z przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Artykuł 191 Prawa wodnego nie jest instrumentem legalizującym nielegalne rozlewiska, lecz wymaga analizy wpływu na ekosystemy, marnotrawstwo wody i możliwe szkody, co powinny uwzględniać organy wodne przy wydawaniu decyzji administracyjnych.