Wykonywanie międzynarodowego przewozu drogowego przez kierowcę nieposiadającego ważnego świadectwa kierowcy stanowi naruszenie prawa, niezależnie od twierdzeń o współpracy z innym przewoźnikiem."

Art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. jest zgodny z Konstytucją i prawodawstwem międzynarodowym. Postępowania wszczęte po upływie trzydziestu lat od wydania decyzji administracyjnej ulegają umorzeniu z mocy prawa, co realizuje konstytucyjną zasadę pewności prawa.

Kierowca wykonujący międzynarodowy transport drogowy bez ważnego świadectwa kierowcy jest wbrew przepisom. Porozumienie pracodawców o wypożyczeniu kierowcy nie wyłącza obowiązku posiadania świadectwa wystawionego przez przewoźnika, pod którego licencją wykonywany jest przewóz.

Dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych nie przysługuje, jeżeli koszty płacy zostały poniesione z uchybieniem ustawowego terminu opłaty składek. Brak spełnienia warunków akceptowanych oraz weryfikowanych prawem uzasadnia wydanie decyzji nakazującej zwrot środków.

Plantacje drzewek choinkowych nie spełniają kryteriów 'upraw trwałych' pod kątem powtarzających się zbiorów, co wyklucza je z płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na błędną ocenę legalności proceduralnej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność zgodności działań z regulacjami metrologicznymi.

W przypadku stwierdzenia przez organ upływu maksymalnych terminów określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009, co do niespełnienia wymogów przewoźnika drogowego, organ zobligowany jest do cofnięcia zezwolenia, przy czym decydująca jest data upływu terminu, a nie przedłożenie dokumentów po jego upływie.

Decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia 17 maja 2016 r. została prawidłowo uznana za nieważną na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. z powodu skierowania jej do podmiotów nie będących prawowitymi stronami, co skutkowało oddaleniem skarg kasacyjnych.

Oddalenie skargi kasacyjnej sugeruje, że brak spełnienia przesłanek formalnych art. 15zzd ustawy covidowej oraz niewystarczające uzasadnienie ważnego interesu dłużnika, zgodnie z art. 57 u.f.p., wykluczają umorzenie pożyczki udzielonej mikroprzedsiębiorcy.

Wpis do rejestru podmiotów wykluczonych z otrzymania środków unijnych, kiedy spełnione są przesłanki ustawowe, prowadzi do odmowy przyznania pomocy finansowej; wpis ten ma charakter deklaratoryjny i jest niezależny od czynności organów administracji.

Uchyla się wyrok WSA z przyczyn proceduralnych w zakresie nieprawidłowości oceny faktów i zastosowania prawa metrologicznego dotyczącego pomiarów masy pojazdu, w konsekwencji przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że zarzuty dotyczące naruszeń proceduralnych i materialnoprawnych przez WSA nie były uzasadnione, a ich wpływ nie mógł doprowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. WSA prawidłowo zinterpretował przepisy i wyjaśnił ich zastosowanie.

Oznaczenie słowne "300 panoramicznych" nie posiada pierwotnej ani wtórnej zdolności odróżniającej. Wskazana niewystarczalność dowodów używania znaku jako handlowego identyfikatora powoduje oddalenie skargi kasacyjnej oraz brak przyznania ochrony prawnej dla zgłoszonego znaku.

Samodzielne naruszenie warunków pilotowania pojazdu nienormatywnego nie jest zależne od uprzedniego uzyskania zezwolenia na przejazd nim. Odrębne i równoległe stosowanie sankcji za brak zezwolenia oraz za wadliwe pilotowanie jest prawnie dopuszczalne.

Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, stwierdził, że dokumenty geologiczne stanowią dostateczną bazę do rozpoznania geologicznego przy planowaniu przestrzennym. Sprawa wymaga ponownej oceny pod kątem innych aspektów naruszenia prawa.

Zaskarżona uchwała Rady Miasta Krakowa o planie zagospodarowania obszaru "Zakamycze" nie naruszała prawa, a ograniczenia zabudowy były zgodne z jej treścią oraz przestrzenno-prawnymi przesłankami bezpieczeństwa publicznego i ochrony środowiska.

Art. 189f k.p.a. nie znajduje zastosowania do kar nałożonych na podstawie ustawy o transporcie drogowym, gdyż przepisy te zawierają odrębne regulacje wyłączające jego stosowanie.

Wyrok NSA potwierdza, że przewoźnik wykonujący międzynarodowy transport drogowy musi zapewnić posiadanie przez kierowcę, będącego obywatelem państwa trzeciego, ważnego świadectwa kierowcy — z naruszeniem tych obowiązków związane jest nałożenie kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki VAT, podkreślając wystarczające uzasadnienie organu podatkowego oparte na konkretach dot. grudnia 2020 r., potwierdzającą zbieżności z wymaganiami art. 87 ust. 2 ustawy o VAT oraz art. 274b § 1 o.p.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując brak przesłanek do rozłożenia na raty opłaty podwyższonej z tytułu wydobycia kopaliny bez koncesji, przy uznaniu prawidłowej oceny dowodowej oraz zgodności z zasadą odpowiedzialności przedsiębiorcy za decyzje gospodarcze.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że decyzja o nałożeniu kary za międzynarodowy transport drogowy bez ważnego świadectwa kierowcy jest zgodna z prawem. Przewoźnik obowiązany jest posiadać stosowne świadectwo kierowcy z państwa trzeciego, co potwierdzają przepisy Rozporządzenia nr 1072/2009 oraz ustawy o transporcie drogowym.

Plantacje drzewek nie mogą zostać zakwalifikowane jako 'uprawy trwałe' na potrzeby płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, jeżeli nie spełniają kryterium uzyskiwania powtarzających się plonów.

Na przewoźnika nałożono karę za wykonywanie międzynarodowego transportu bez ważnego świadectwa kierowcy, co jest zgodne z wymaganiami Rozporządzenia nr 1072/2009. Skarga kasacyjna oddalona z powodu braku wykazania naruszeń przepisów prawa mających wpływ na wynik sprawy.

Postępowanie administracyjne wymagające organów dokładnego ustalenia momentu, w którym skarżący dowiedział się o działaniu organizacyjnym skutkującym rzeczone świadczenie. Niedostateczne określenie tego terminu skutkuje przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.