Przewoźnik wykonujący międzynarodowy przewóz drogowy jest zobowiązany zapewnić, by zatrudniony lub pozostający w jego dyspozycji kierowca z państwa trzeciego posiadał ważne świadectwo kierowcy, zgodnie z licencją wspólnotową, gdyż obowiązek ten wynika z przepisów rozporządzenia Nr 1072/2009.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż przepisy ustawy o pomocy społecznej nie nakładają obowiązku procedowania w jednym postępowaniu wobec wszystkich zobowiązanych osób. Brak jest podstaw do połączenia kilku postępowań w jedną całość, nawet jeśli dotyczą tej samej osoby w ramach odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej.

Spółka z o.o. z siedzibą w W. nie ma legitymacji procesowej do żądania wyjaśnienia orzeczenia Prezydium Rady Narodowej z 1957 r., gdyż nie nabyła własności nieruchomości w drodze umowy cywilnej ze spółdzielnią, a jedynie posiadanie i prawa z nakładów. Wywłaszczenie przenosiło własność na Skarb Państwa.

Dla ważności miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wymagane jest uprzednie rozpoznanie geologicznych uwarunkowań terenów osuwiskowych zgodnie ze Studium, co musi być uwzględnione przez sąd administracyjny przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Planowanie przestrzenne należy do zadań własnych gminy, co obejmuje decyzje ostateczne dotyczące parametrów zabudowy.

Sprzedaż produktów leczniczych na platformie Allegro.pl, przy spełnieniu określonych warunków, może być uznana za działanie zgodne z normami prawnymi regulującymi obrót produktami leczniczymi przez internet, a organy administracyjne nie miały podstaw do wydania nakazu usunięcia uchybień.

Pojazd-cysterna, nieoczyszczony po rozładunku towaru niebezpiecznego, nadal podlega regulacjom ADR. Administracyjne nałożenie kary nie wymaga stosowania solidarnych zasad odpowiedzialności wspólników spółki cywilnej.

Domniemanie prawne wynikające z wpisu w księdze wieczystej jest w pełni wiążące i nie można go obalić przed organami administracji bez odpowiednich dowodów. NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając poprawność procedury i materialne rozstrzygnięcie WSA.

Organ administracyjny jest uprawniony do cofnięcia licencji przewoźnikowi drogowemu po upływie wyznaczonego maksymalnego terminu, niezależnie od późniejszych zmian w dokumentacji. Termin dla uregulowania sytuacji jest ostateczny i determinujący dla oceny spełnienia wymogów określonych w art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009.

Konflikt interesów w ramach realizacji projektu nie występuje, gdy powiązania rodzinne obejmują krewnych III stopnia w linii bocznej, o ile regulacje umowne i wytyczne dotyczą jedynie krewnych II stopnia. Zaskarżenie wyroków oddalające takie rozszerzenie wykładni nie znajduje podstaw w obowiązującej treści umowy o dofinansowanie.

Nie jest zasadne kwestionowanie obowiązku zapłaty opłat abonamentowych na skutek zarzutów proceduralnych dotyczących upoważnienia do rejestracji odbiorników RTV, jeśli strona faktycznie dokonywała wpłat.

Skarga kasacyjna oddalona. Brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w przedmiocie zwrotu dotacji oświatowej, gdyż decyzja nie naruszała rażąco prawa. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość wykładni prawa materialnego dokonanej przez organy niższej instancji.

Obowiązek posiadania świadectwa kierowcy spoczywa na przewoźniku wykonującym międzynarodowy przewóz drogowy. Brak takiego świadectwa skutkuje uzasadnionym nałożeniem kary pieniężnej. Porozumienia z litewskimi przewoźnikami nie wpływają na ten obowiązek.

Skarga kasacyjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi zostaje oddalona. W uzasadnieniu wskazano, iż istotą rozstrzygnięcia są przepisy proceduralne, a nie materialne. NSA potwierdził prawidłowość uchylenia decyzji organu.

Dystrybutor odpowiedzialny jest za zgodne z wymogami prawa żywnościowego oznakowanie masy netto produktów, niezależnie od możliwości wystąpienia naturalnego wycieku osocza z produktu mięsnego. Brak uwzględnienia masy osocza przy określaniu masy netto może skutkować sankcjami administracyjnymi.

Organ administracyjny nie może ignorować oczywistych błędów wniosku o płatności, a sąd krajowy ma obowiązek uwzględnić regulacje unijne dotyczące korekty takich błędów, co uchyla decyzje organów i sądu, uznając skargę kasacyjną za zasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną ZUS, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo uchylił decyzję ZUS z uwagi na błędny brak analizy przedawnienia i niewłaściwą ocenę sytuacji finansowej skarżącej.

Oddalenie skargi kasacyjnej sugeruje, że brak spełnienia przesłanek formalnych art. 15zzd ustawy covidowej oraz niewystarczające uzasadnienie ważnego interesu dłużnika, zgodnie z art. 57 u.f.p., wykluczają umorzenie pożyczki udzielonej mikroprzedsiębiorcy.

Brak mechanizmów kompensacyjnych w art. 37a ust. 9 u.p.z.p. powoduje, że wprowadzenie uchwałą krajobrazową obowiązku dostosowania legalnych tablic reklamowych, bez zapewnienia odszkodowania, narusza prawa majątkowe, skutkiem czego uchwała jest częściowo nieważna.

Dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych nie przysługuje, jeżeli koszty płacy zostały poniesione z uchybieniem ustawowego terminu opłaty składek. Brak spełnienia warunków akceptowanych oraz weryfikowanych prawem uzasadnia wydanie decyzji nakazującej zwrot środków.

Plantacje drzewek choinkowych nie spełniają kryteriów 'upraw trwałych' pod kątem powtarzających się zbiorów, co wyklucza je z płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na błędną ocenę legalności proceduralnej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność zgodności działań z regulacjami metrologicznymi.

W przypadku stwierdzenia przez organ upływu maksymalnych terminów określonych w art. 13 ust. 1 rozporządzenia 1071/2009, co do niespełnienia wymogów przewoźnika drogowego, organ zobligowany jest do cofnięcia zezwolenia, przy czym decydująca jest data upływu terminu, a nie przedłożenie dokumentów po jego upływie.

Decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia 17 maja 2016 r. została prawidłowo uznana za nieważną na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. z powodu skierowania jej do podmiotów nie będących prawowitymi stronami, co skutkowało oddaleniem skarg kasacyjnych.

Istotą przepisów regulujących dotację jest zapewnienie jej realności i zgodności z zadaniami placówki, co NSA potwierdził, uznając skargę kasacyjną za bezzasadną i oddalając ją z powodu braku usprawiedliwionych podstaw.