Wnioskowane dokumenty wewnętrzne, służące wymianie informacji pomiędzy organami administracyjnymi, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu.

Złożenie deklaracji SD-3 po wszczęciu kontroli celno-skarbowej nie skutkuje rozpoczęciem odrębnego postępowania podatkowego, gdy kontrola obejmuje również sporną darowiznę, zapobiegając dublowaniu postępowań (art. 165a O.p.).

Wprowadzenie zakazu zabudowy na działkach objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy P. wykracza poza granice władztwa planistycznego, naruszając art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 u.p.z.p., gdy nie wykazano uzasadnienia dla takiej ingerencji.

Stosowanie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g u.s.g. nie narusza kompetencji organu wykonawczego, a powtórzenia regulacji ustawowych w uchwale służą jej spójności i nie naruszają prawa, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Upływ terminu określonego w art. 41 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2021 r. poz. 1882) nie powoduje ustania stosunku służbowego Policjanta z mocy prawa, a wyłącznie nakazuje organom wydanie decyzji na tej podstawie, jeśli w trakcie terminu 3 miesięcy od dnia pisemnego zgłoszenia przez policjanta wystąpienia ze służby nie zostanie wydana decyzji o zwolnieniu ze służby na

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że obciążenie podatnika skutkami podania niewłaściwego adresu do doręczeń jest zgodne z prawem, a postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest prawidłowe na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p.

Decyzja administracyjna dotycząca rejestracji pojazdu, która została wydana z rażącym naruszeniem przepisów prawa o ruchu drogowym, dotyczących homologacji i zmian konstrukcyjnych, podlega stwierdzeniu nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że postępowanie wznowieniowe nie służy do ponownej merytorycznej kontroli decyzji ostatecznej, a nowe dowody muszą istnieć i być nieznane organowi wydającemu decyzję; ich brak uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Postanowienie Ministra Nauki o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego nie narusza prawa, gdy żądający nie ma statusu strony, a jego interes nie wynika z normy prawa materialnego. Zaskarżony wyrok WSA oddalający skargę na powyższe postanowienie jest zgodny z prawem.

Brak spełnienia przesłanek korzystnego uzupełnienia sieci szkół publicznych oraz poprawy warunków kształcenia uzasadnia odmowę wydania zgody na założenie nowego liceum, zwłaszcza gdy istniejąca sieć szkół zaspokaja potrzeby edukacyjne.

W wyniku stwierdzenia, że radny L.S. naruszył art. 24f ust. 1 u.s.g. przez zarządzanie działalnością gospodarczą z wykorzystaniem mienia komunalnego, mandat radnego wygasa z powodu niestarania się o zaprzestanie działań niezgodnych z przepisami antykorupcyjnymi.

Skarżący S.Z. został prawidłowo uznany winnym urządzania gier hazardowych bez koncesji na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ugh. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność nałożonej kary, oddalając skargę kasacyjną.

Urządzanie gier hazardowych bez koncesji podlega karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Procedury dotyczące powołania sędziów nie wpływają na bezstronność orzekania w postępowaniu kasacyjnym.

Niezgodne z prawem jest nałożenie przez organ administracji obowiązku dostarczenia dokumentu, którego uzyskanie w określonym terminie jest nierealne, skutkujące odmową wsparcia finansowego. Takie działanie stanowi naruszenie zasady pewności prawa i przewidywalności procedur administracyjnych.

Wydanie decyzji we wznowionym postępowaniu administracyjnym, która nie uchyla dotychczasowej decyzji, a jedynie rozstrzyga o istocie sprawy, stanowi rażące naruszenie art. 151 § 1 k.p.a., co uzasadnia stwierdzenie nieważności takiej decyzji.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylający wyrok sądu pierwszej instancji oraz decyzję organu administracyjnego z powodu niedostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego i naruszenia zasad postępowania dowodowego.

Przesłanki stanu epidemii nie mogą automatycznie uzasadniać przywrócenia terminu procesowego, jeśli strona nie wykazała braku winy w niedochowaniu terminu.

Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dotyczący obowiązku zwrotu dofinansowania z funduszy unijnych jako wydatku niekwalifikowalnego, zostaje oddalona. Skarżący nie wykazał błędnej wykładni przepisów prawa materialnego ani uchybień proceduralnych mogących wpływać na treść wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty dotyczące proceduralnych uchybień w wydaniu decyzji Dyrektora ARiMR nie zostały dostatecznie wykazane, a ustalenia faktyczne z kontroli przeprowadzonej w 2013 r. są prawidłowe. Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia.

Zwolnienie podatkowe od wypłat odsetek, przyznane na podstawie art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p., zależne jest od posiadania statusu "rzeczywistego właściciela" przez spółkę otrzymującą odsetki. W praktyce spółka pełniąca jedynie rolę pośrednika nie spełnia warunków zwolnienia. Płatnik podatku zobowiązany jest do weryfikacji tego statusu w zgodności z Dyrektywą 2003/49/WE oraz u.p.o.

Postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wprowadzające zakazy i ograniczenia eliminujące możliwość lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, są sprzeczne z art. 46 ust. 1 specustawy i mogą być stwierdzone jako nieważne, gdy nie służą ochronie celów ustawowych.

Wykorzystanie dotacji niezgodnie z jej przeznaczeniem, bez przeprowadzenia odpowiedniego aneksu zmieniającego umowę dotacyjną, uzasadnia obowiązek jej zwrotu wraz z odsetkami. Zgłoszenie zmian umowy dotacji po terminie poprzez e-mail, bez pisemnej zgody, jest niewystarczające.

Statut szkoły nie może zawierać nieprecyzyjnych postanowień dotyczących zasad ubioru oraz regulować kwestii wyglądu uczniów. Uprawnienia rodziców do reprezentacji uczniów pełnoletnich wymagają wyraźnego upoważnienia. Postanowienia statutu naruszające te zasady należy uchylić.

Skarga kasacyjna jest niezasadna. Użycie skrótu "[...] S.A." w decyzji nie narusza prawa. Operat rzeczoznawcy J. J. jest prawidłowy, a dowodów podważających jego wiarygodność brak.