Organy budowlane zobowiązane są do rzetelnej oceny charakteru robót budowlanych: czy mieszczą się jako przebudowa niewymagająca pozwoleń i zgłoszeń, a także do właściwego stosowania przepisów dot. sukcesji prawnej w przypadku zmiany właściciela.

Z art. 1a ust. 2a pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.) wprost wynika, że podatnik będący przedsiębiorą może powoływać się na zły stan techniczny budynków lub budowli znajdujących się w jego posiadaniu i żądać wyłączenia tych obiektów z kategorii budynków i budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu

Nieruchomości ziemskie, w tym pałace i parki, które pozostają w funkcjonalnym związku z rolniczą częścią majątku, podpadają pod działanie dekretu PKWN o reformie rolnej i mogą być przejęte przez państwo, nawet jeśli część rezydencyjna pełniła funkcje mieszkalne i zarządcze.

Zarzuty dotyczące egzekucji administracyjnej za dodatkową opłatę roczną za użytkowanie wieczyste mogą być uznane za niedopuszczalne, jeżeli były już rozpatrywane w odrębnym postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny może oddalić skargę kasacyjną opartą na zarzutach proceduralnych, jeśli są one tożsame z wcześniej rozpoznanymi.

Koszt uzyskania przychodu z tytułu umorzenia za wynagrodzeniem akcji objętych wskutek przekształcenia spółki z o.o. w akcyjną powinien być określony na podstawie wartości bilansowej majątku spółki przekształcanej na dzień przekształcenia.

Decyzja organu podatkowego nie narusza rażąco prawa; utrata prawa do ryczałtu w 2015 r. była skutkiem przekroczenia przychodów w 2014 r., co wykluczało stwierdzenie nieważności decyzji. Skarga kasacyjna oddalona.

Skarga kasacyjna nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie wykazano istotnego wpływu zarzucanych naruszeń na wynik rozstrzygnięcia sprawy.

Kosztem uzyskania przychodu z tytułu zbycia akcji spółki akcyjnej powstałej z przekształcenia spółki z o.o. jest wartość bilansowa majątku tej spółki na moment przekształcenia, nie zaś koszty historyczne objęcia udziałów w spółce z o.o.

Zbiorniki, tanki i unitanki kwalifikowane są jako budowle w rozumieniu prawa budowlanego i ustawy o podatkach lokalnych, podlegające odrębnemu opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości niezależnie od ich usytuowania wewnątrz budynków, co zgodne jest z orzecznictwem sądowym i interpretacjami prawnymi.

Interes prawny, jako warunek legitymacji procesowej w postępowaniu administracyjnym, wymaga oceny w kontekście rzeczywistego wpływu inwestycji na sąsiednie nieruchomości. Brak pełnej oceny stanu faktycznego uniemożliwia umorzenie postępowania odwoławczego.

Zwolnienie podatkowe z art. 7 ust. 1 pkt 6 u.p.o.l. nie przysługuje, jeśli nie spełniono wymogów konserwatorskich. Organy podatkowe uzasadnienie swoje decyzje na podstawie obiektywnych dowodów i nie były związane ewidencją, jeśli ta nie zawierała kluczowych danych.

Dla uznania obiektu za budynek w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. nie wystarcza odrębne występowanie fundamentu, przegród budowlanych i dachu. Elementy te powinny tworzyć nierozłącznie powiązaną, trwale związaną z gruntem i jednolitą konstrukcyjnie całość, której cechą wyróżniającą jest istnienie powierzchni użytkowej.

Decyzja odmowy umorzenia zaległości składkowych przez ZUS, nawet w obliczu trudnej sytuacji materialnej strony, nie narusza przepisów, gdy organ zachowuje prawo wyboru treści rozstrzygnięcia, a ciężar dowodu leży po stronie wnioskodawcy.

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego został uchylony z powodu błędnej wykładni przepisów materialnych dotyczących interpretacji warunków innowacyjności projektu, co skutkuje przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

W przypadku wniosku o przekazanie indywidualnej kwoty połowowej, upływ terminu ważności specjalnego zezwolenia połowowego nie uzasadnia umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego, gdyż przedmiot postępowania nie ustaje wraz z upływem zezwolenia.

Wpis nieruchomości do gminnej ewidencji zabytków bez zapewnienia właścicielowi możliwości udziału w postępowaniu narusza konstytucyjne standardy ochrony prawa własności, co skutkuje niezgodnością takiego wpisu z prawem.

Decyzja o umorzeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przed ponad 30 laty, oparta na art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej KPA, jest zgodna z obowiązującym prawem, mimo zarzutów sprzeczności z Konstytucją RP.

Prokurenci nie podlegali obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 35a u.ś.o. w brzmieniu przed nowelizacją z 1 lipca 2022 r., gdyż regulacja ta nie obejmowała prokurentów jako osób powołanych do pełnienia funkcji na mocy aktu powołania.

Status formalny wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, stwierdzony wpisem do KRS, rodzi obowiązek podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu jako osoba prowadząca działalność pozarolniczą, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej.

Zarządzenie oraz decyzje organu odwoławczego były wystarczająco uzasadnione, umożliwiając przeprowadzenie kontroli sądowej. Naczelny Sąd Administracyjny nakazuje ponowne rozpoznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, kierując się zasadnością postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Nieruchomość Skarbu Państwa z dniem 27 maja 1990 r. z mocy prawa przeszła na własność gminy, jako że PKP nie dysponowało udokumentowanym prawem zarządu na dzień wejścia w życie ustawy komunalizacyjnej, co wykluczało wyłączenie nieruchomości spod komunalizacji.

Nieruchomości pozostające we władaniu przedsiębiorstwa PKP bez udokumentowanego prawa w sposób przewidziany w u.g.g.w.n. podlegają komunalizacji według art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej; oddalenie kasacji PKP.

Grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy, w tym w złym stanie, są, gdy tylko prowadzą działalność, związane z działaniem gospodarczym, co uzasadnia wyższe stawki podatkowe (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.), chyba że wykazano wyjątkowe warunki ich niewykorzystania.

Dla celów podatku od nieruchomości, nieruchomość będąca w posiadaniu przedsiębiorcy jest związana z działalnością gospodarczą, jeżeli zgodnie z księgami figuruje jako środek trwały i jest przeznaczona do osiągania zysków, nawet jeśli nie jest aktualnie wykorzystywana do działalności. Powierzchnia użytkowa opodatkowana jest na podstawie dokumentów technicznych, nie ewidencji.