Przesłanki dotyczące warunków najmu oraz zamieszkiwania z zgodą właściciela lokalu, określone w uchwale Rady m.st. Warszawy, nie stanowią samodzielnych podstaw do odmowy pomocy mieszkaniowej. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wymaga ponownego rozpoznania uwzględniającego prawidłową interpretację tych przepisów.

Uchwała Rady Miasta Katowice w sprawie przyznawania diet członkom komisji wyborczych nie narusza prawa i wpisuje się w samodzielność statutową samorządu. NSA uchylił zaskarżony wyrok i ustalił, że brak regulacji wykluczającej taka formę wynagrodzenia w wyborach do rad dzielnic nie może być podstawą do ograniczenia samodzielności gminy.

Dopuszczalne jest uregulowanie w statucie jednostki pomocniczej diety dla członków komisji wyborczej w wyborach do organów tej jednostki, co mieści się w zakresie samodzielności samorządu terytorialnego wyznaczonej przez art. 35 ust. 3 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym.

Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody stwierdzające nieważność uchwały Miasta dotyczącej diet dla komisji wyborczych nie było zasadne; NSA podkreśla prawo samorządu do autonomicznego regulowania kwestii statutowych w granicach prawa.

Regulacje stanowiące o przyznaniu diet członkom komisji wyborczych w wyborach do rady dzielnicy nie naruszają prawa, o ile są zgodne z zasadą samodzielności statutowej jednostki samorządu oraz wspierają cele samorządowe zgodne z ustawą.

Skarga kasacyjna Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie została oddalona jako bezzasadna. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że procedura zatwierdzenia skrócenia taryfy zaopatrzenia w wodę odbyła się zgodnie z przepisami prawa, a decyzja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była prawidłowa.

Odmowa transkrypcji zagranicznego aktu małżeństwa osób tej samej płci narusza przepisy unijnego prawa o swobodnym przemieszczaniu się, co obliguje organy administracji do jego dokonania, niezależnie od odmienności polskiego porządku prawnego w zakresie małżeństw.

Zasady uczestnictwa w postępowaniach konkursowych nie mogą zakładać warunków wygórowanych i ograniczających konkurencję, gdyż naruszają one fundamentalne zasady konkurencyjności i efektywnego wykorzystania środków unijnych. Wyrok sądu pierwszej instancji został uchylony, a skarga oddalona.

Zmiana zgłoszenia celnego w zakresie pochodzenia towaru wymaga prawidłowego wykazania jego nieprawidłowości. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje oddaleniem zmiany danych w zgłoszeniu, w szczególności gdy brak jest dowodów uzasadniających nielicencjonowanie deklaracji."

Ocena projektu w konkursie na dofinansowanie działań NGO nie spełniła warunków rzetelności i transparentności wymaganych przez regulamin i przepisy; sprawa wymaga ponownej analizy zgodnej z zasadami uczciwego postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając wyrok Sądu I instancji za prawidłowy, wskazując, że skarżący kasacyjnie ponosi pełną odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych z uwagi na zawiniony brak zwrotu dotacji publicznej.

Brak możliwości wykazania wadliwości deklaracji celnej o pochodzeniu towaru uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego. Organ podatkowy nie przedstawił wystarczających dowodów, mogących podważyć prawdziwość deklaracji o pochodzeniu skarżonego towaru, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, że przeterminowane roszczenia organów administracji nie mogą obciążać podatników. Organy nie dostarczyły wystarczających dowodów na błędne oznaczenie pochodzenia towaru, co uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego.

Organ administracyjny, po uchyleniu jego decyzji przez sąd, obowiązany jest, pod rygorem nieważności orzeczenia, stosować się do oceny prawnej i wskazań sądu co do dalszego postępowania, a upływ terminu obowiązywania taryfy czy złożenie nowego wniosku nie uzasadnia umorzenia postępowania w przedmiocie skrócenia taryfy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie sprostało obowiązkowi wykonania zaleceń prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec nieprzeprowadzenia istotnych czynności dowodowych, oddalił skargę kasacyjną jako niezasługującą na uwzględnienie.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki może być orzeczona po stwierdzeniu bezskuteczności egzekucji, a skuteczne doręczenie postanowień procesowych jest warunkowane prawidłowym adresem zamieszkania widniejącym w rejestrze.

Akt odwołania ze stanowiska dyrektora instytucji kultury musi być należycie uzasadniony, uwzględniając konkretne przepisy prawa i okoliczności faktyczne naruszeń, aby umożliwić pełną kontrolę legalności aktu przez sąd.

Uznanie zarzutów procesowych w skardze kasacyjnej, uchylające wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwe uzasadnienie uniemożliwiające kontrolę instancyjną.

Osoba małoletnia, posiadająca ograniczoną zdolność do czynności prawnych, nie jest uprawniona do samodzielnego składania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Taki wniosek powinien być składany przez przedstawiciela ustawowego, co zapewnia możliwość pełnej realizacji prawa dostępu do informacji publicznej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż ograniczenia wprowadzone w uchwale Sejmiku Województwa Małopolskiego dotyczące obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej były istotnym naruszeniem prawa, co uzasadnia stwierdzenie nieważności niektórych paragrafów uchwały.

Odpowiedzialność prezesa zarządu spółki za zaległości podatkowe spółki jest uzasadniona, gdy formalne odejście z funkcji nie znosi faktycznego pełnienia obowiązków członka zarządu, zgodnie z art. 116 §1 i §2 Ordynacji podatkowej.

W postępowaniach dotyczących zezwoleń na lokalizację lub przebudowę zjazdu z drogi publicznej, decyzja zarządcy drogi powinna być oparta na pełnej analizie danych o ruchu drogowym oraz szczegółowej ocenie wpływu na bezpieczeństwo ruchu zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o drogach publicznych.

Ustawa zabużańska nie ogranicza prawa do rekompensaty tylko dla właścicieli z 1 września 1939 r. Posiadają je także ich następcy prawni, jeśli nabyli nieruchomości podczas wojny i spełniają ustawowe warunki.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że obowiązek przekazania dokumentacji przez przedsiębiorcę na wezwanie organu zezwalającego w Prawie farmaceutycznym, dotyczy wyłącznie inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej, co wyklucza nakładanie kar w innych przypadkach.