Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego może powstać w oparciu o przepisy przed zmianą, gdy wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed 31 grudnia 2023 r., a wniosek o świadczenie złożono w terminie trzymiesięcznym po orzeczeniu. Organy administracyjne muszą uwzględnić tę wykładnię przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.

Z brzmienia art. 63 ust. 1 ustawy o świadczeniu wspierającym wynika, że o zastosowaniu przepisów dotychczasowych przyznających świadczenia pielęgnacyjne decyduje istnienie prawa do takich świadczeń przed 1 stycznia 2024 r. Bez spełnienia tych przesłanek, wnioski złożone po tej dacie podlegają przepisom znowelizowanym.

Zasiłek stały przyznaje się na podstawie orzeczenia o niepełnosprawności uzyskanego w ramach tego samego postępowania, zbliżonych terminami do wniosku podstawowego, bez retroaktywnego przyznania świadczenia na wniosek z innej procedury.

Zasiłek celowy nie przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód przekracza kryterium dochodowe; również brak przesłanek do przyznania specjalnego zasiłku celowego z powodu braku szczególnie uzasadnionego przypadku (art. 39 i 41 u.p.s.).

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że przedłużenie postępowania z przyczyn niezależnych od strony skutkowało błędną decyzją organu administracyjnego o naliczeniu odsetek za zwłokę, co czyniło podstawę do ich nienaliczania zgodnie z art. 54 § 1 pkt 3 o.p.

Umieszczenie reklamy na elewacji budynku przylegającego do pasa drogowego, którego powierzchnia wchodzi w przestrzeń powietrzną pasa, stanowi zajęcie pasa drogowego i wymaga zezwolenia zarządcy drogi.

Dla legalności lokalizacji obiektów w pasie drogowym konieczne jest uzyskanie zgody zarządcy drogi, niezależnie od ich wpływu na bezpieczeństwo ruchu, co uzasadnia sankcje za naruszenia tej reguły.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że wystarczy uwierzytelnienie pełnomocnictwa podpisem zaufanym bez dodatkowej adnotacji o zgodności z oryginałem, uchylając postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu niedopełnienia wymogów formalnych.

Odpowiedzialność członka rady nadzorczej za rażące naruszenie informacyjnych obowiązków spółki jest uzależniona od uprzedniego stwierdzenia naruszenia przez spółkę, a przedłużenie terminów do wydania decyzji było zgodne z ustawą COVID-19.

Umieszczenie obiektu w pasie drogowym bez zgody zarządcy drogi uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Zajęcie pasa drogowego przez nośnik reklamowy podlega przepisom art. 40 ustawy o drogach publicznych, które wymagają uzyskania stosownego zezwolenia.

Zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy, nawet bez bezpośredniego zagrożenia, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Materialna zgodność decyzji administracyjnej polega na spełnieniu rygorów dowodowych, które nie wymagały przeprowadzenia dodatkowych geodezyjnych opinii.

Przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie została spełniona, gdyż nowe dowody nie podważyły prawomocnych ustaleń faktycznych. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na prawidłową analizę i ocenę dowodów przez organy i sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że uprzednie, ostateczne rozstrzygnięcie w tożsamej sprawie stanowi przeszkodę procesową uniemożliwiającą ponowne wszczęcie postępowania nieważnościowego tej samej decyzji administracyjnej. Oddalenie skargi kasacyjnej następuje na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Ocena możliwości przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie wymaga uwzględnienia obowiązku alimentacyjnego innych osób zobowiązanych. Jeśli spełnione są przesłanki art. 17 ust. 1 u.ś.r., świadczenie może być przyznane jednej osobie.

Zarzuty skargi kasacyjnej dot. naruszenia przepisów postępowania nie zasługiwały na uwzględnienie, z uwagi na niewykazanie nowych okoliczności faktycznych istotnych dla wznowienia postępowania podatkowego.

Wypłata przez spółkę komandytową zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie nakłada na spółkę obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, zanim nie zostanie ustalona faktyczna wysokość podatku dochodowego do zapłaty w związku z zyskami spółki po zakończeniu roku.

Inwestor działający jako dłużnik solidarny zgodnie z art. 647¹ § 5 k.c. może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na zapłatę wynagrodzenia podwykonawcom, gdyż służą one zabezpieczeniu i zachowaniu źródła przychodów.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że brak spełnienia przesłanek z art. 34 ust. 1 ustawy o komercjalizacji PKP uniemożliwia uwłaszczenie gruntów na rzecz PKP S.A., kiedy Skarb Państwa nie był właścicielem tych nieruchomości w decydującej dacie.

Zajmowanie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi uzasadnia nałożenie kary pieniężnej; zgromadzony materiał dowodowy jest kluczowy dla określenia faktycznego zajęcia pasa drogowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A.S., potwierdzając prawidłowość postępowania egzekucyjnego nałożenia grzywny, wskazując, że zobowiązania budowlane przechodzą na następców prawnych wedle tytułu wykonawczego.

Przepis art. 30 ust. 2 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych stanowi podstawę obowiązku zwrotu nienależnie przyznanych świadczeń na skutek stwierdzenia nieważności decyzji, bez względu na element subiektywny świadczeniobiorcy. Zła wiara nie jest wymagana.

Dla przyznania dodatku węglowego decydujące jest faktyczne zamieszkanie i prowadzenie gospodarstwa domowego pod wskazanym adresem; przysługuje on tylko na jedno gospodarstwo domowe, zgodnie z art. 2 ust. 6 ustawy o dodatku węglowym.

Oddalenie skargi kasacyjnej następuje z powodu braku usprawiedliwionych podstaw do zmiany decyzji organów administracji w zakresie negatywnego zaopiniowania projektu podziału nieruchomości niezgodnego z planem zagospodarowania przestrzennego.

Nakładanie kary pieniężnej za umieszczenie szyldu reklamowego w pasie drogowym bez zezwolenia zarządcy drogi jest zgodne z prawem, gdy szyld obejmuje przestrzeń nad tym pasem i jest widoczny dla użytkowników drogi.