Odpowiedzialność podatkowa aktualnego wspólnika spółki jawnej obejmuje wszystkie zaległości podatkowe istniejące w czasie, gdy jest wspólnikiem, niezależnie od daty ich powstania.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż obowiązek ustalenia i naliczenia opłaty planistycznej jest obligatoryjny w przypadku wzrostu wartości nieruchomości wskutek uchwalenia nowego planu miejscowego, a osobista sytuacja majątkowa skarżącego nie wpływa na ten wymiar.

Postanowienie organu administracyjnego zawieszające postępowanie w sposób ograniczony pod względem podmiotowym narusza zasady procedury administracyjnej, stanowiąc rażące naruszenie prawa (art. 97 § 1 pkt 3 k.p.a.). Takie zawieszenie skutkuje nieważnością postanowienia.

Nieprawidłowe doręczenie decyzji administracyjnej lub postanowienia wzywającego do usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym nie stanowi rażącego naruszenia prawa, skutkującego koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji, o ile strona była świadoma nałożonych obowiązków i celowo ich nie zrealizowała.

Opłata zmienna za odprowadzanie wód opadowych dotyczy wyłącznie terenów uszczelnionych, zgodnie z art. 270 ust. 11 Prawa wodnego, a nie dotyczy terenów nieszczelnionych. Rozporządzenie Rady Ministrów wspiera ten pogląd poprzez stawki dla terenów z retencjonowaniem.

Obowiązek szczepień ochronnych wynika bezpośrednio z ustawy i nie wymaga indywidualnej zgody rodziców. Badanie kwalifikacyjne jest elementem procedury, nie zaś wymogiem powstania obowiązku. Dopuszczalność egzekucji nie zależy od formalności medycznych.

Pismo Wojewody Dolnośląskiego z dnia 8 maja 2019 r. stanowiło pierwszą czynność w postępowaniu komunalizacyjnym, skutkującą jego wszczęciem. Postępowanie wszczęte na podstawie art. 17a ust. 3 ustawy komunalizacyjnej przed jego uchyleniem, prowadzi się według przepisów dotychczasowych.

Pozbawienie prawa do obrony w postępowaniu sądowo-administracyjnym stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności postępowania, co uzasadnia uchylenie wydanego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez sąd I instancji.

Dopuszczenie organizacji społecznej do postępowania wymaga wykazania konkretnego interesu społecznego oraz merytorycznego wkładu, który może wpłynąć na decyzję w sprawie. Ogólne stwierdzenia nie spełniają wymagań uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym.

Obowiązek poddania małoletniego obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika z ustawy i pozostaje wymagalny, niezależnie od braku formalnego zaświadczenia o badaniu kwalifikacyjnym. Brak przeciwwskazań zdrowotnych uzasadnia prowadzenie egzekucji administracyjnej w celu zrealizowania obowiązku ustawowego.

Stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 247 § 1 O.p. wymaga kwalifikowanego naruszenia prawa, a nie jedynie wątpliwości interpretacyjnych w wykładni prawa materialnego. NSA oddala kasacyjną skargę opartą na zarzutach błędnej wykładni art. 9 pkt 2 u.p.c.c.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że opłata zmienna za odprowadzanie wód opadowych dotyczy wyłącznie terenów uszczelnionych, co wynika z Prawa wodnego i jego wykładni celowościowej. Decyzje organów administracyjnych oraz wyrok WSA w tym zakresie zostały uchylone.

Obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym ma charakter bezpośrednio ustawowy i nie jest uwarunkowany przeprowadzeniem badania kwalifikacyjnego. Organy administracyjne prawidłowo uznały, że odmowa współdziałania rodzica nie eliminuje owego obowiązku i może być on egzekwowany administracyjnie.

Odwołując się do niezależności przesłanek celów statutowych i interesu społecznego, Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje na brak wykazanego interesu społecznego przez ZAPPA, co uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania i dopuszczenia organizacji do postępowania dotyczącego cofnięcia zezwoleń aptecznych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zasadność decyzji o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego dotyczącego drogi publicznej, która z mocy ustawy o drogach publicznych jest wyłączona z obrotu prawnego, co uniemożliwia jej uwłaszczenie przez podmioty trzecie.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeśli osoba wymagająca opieki jest w związku małżeńskim, chyba że współmałżonek posiada orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności (art. 17 ust. 5 pkt 2 lit. a) u.ś.r.). Zaskarżenie przepisu do NSA z powołaniem się na konstytucyjne zasady równości zostało uznane za nieuzasadnione.

Podmiot mający interes prawny, lecz pominięty jako strona w postępowaniu administracyjnym, zachowuje prawo do wniesienia odwołania, a decyzja nie może stać się ostateczna przez zrzeczenie się prawa do odwołania przez formalną stronę.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nałożenie kary pieniężnej za nieterminowe złożenie sprawozdania odpadowego było zasadne. Spółka nie przedstawiła okoliczności uzasadniających odstąpienie od kary, a przesłanki art. 189f k.p.a. nie miały zastosowania.

NSA oddala skargę kasacyjną Spółki Wodnej, uznając prawomocność decyzji odmownej nałożenia świadczeń na właścicieli działek, wskutek niewykazania przez Spółkę dokumentacji korzyści z urządzeń wodnych.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając prawidłowość uchylenia decyzji umarzającej postępowanie z powodu istotnych braków wyjaśniających, podkreślając istnienie interesu prawnego właścicielki sąsiedniej nieruchomości w sprawie.

Podmiot będący dłużnikiem rzeczowym w egzekucji administracyjnej skierowanej do nieruchomości obciążonej hipoteką przymusową nie jest uprawniony do wniesienia zarzutu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a jedynie do złożenia sprzeciwu dotyczącego egzekucji z przedmiotu jego własności (art. 27j u.p.e.a.).

Odpowiedzialność aktualnego wspólnika spółki jawnej na podstawie art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest ograniczona do zaległości podatkowych powstałych w okresie, w którym posiadał on status wspólnika, lecz obejmuje również zaległości powstałe przed jego przystąpieniem do spółki.

NSA oddalił skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, uznając iż wyrok TSUE w sprawie C-277/24 nie miał wpływu na treść orzeczenia dotyczącego odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej, gdyż Skarżący miał prawo i możliwość podważania ustaleń faktycznych i prawnych w ramach postępowań prowadzonych wobec spółki.

Uchwała rady miasta, zakazująca indywidualnych rozwiązań w zakresie gromadzenia ścieków, pozostaje zgodna z władztwem planistycznym gminy i nie narusza istoty prawa własności, spełniając cele ochrony środowiska i zdrowia publicznego.