Zanonimizowanie danych pracowników publicznych dokonujących służbowych adnotacji na dokumentach finansowych urzędu jest nieuzasadnionym ograniczeniem prawa do informacji publicznej. Pracownicy ci, wskutek wykonywania funkcji publicznej, nie są chronieni przed ujawnieniem ich danych osobowych w dokumentach publicznych.

Obowiązek informacyjny dostawcy usług telekomunikacyjnych powstaje z momentem uzyskania wystarczającej wiedzy o naruszeniu danych osobowych, a nie tylko potencjalnej możliwości jego wykrycia.

Przedsiębiorca telekomunikacyjny nie ma obowiązku udostępniania danych objętych tajemnicą telekomunikacyjną straży miejskiej. Przepisy o ochronie danych osobowych nie dają podstawy prawnej dla takiego udostępnienia, a straż miejska nie jest uprawniona do dostępu do takich danych w celu realizacji jej zadań.

Pracownicy dokonujący opisów faktur i zatwierdzający dokumenty do wypłat wykonują funkcje publiczne, w związku z czym ich dane nie podlegają anonimizacji na podstawie art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Organ dopuścił się bezczynności, nie udostępniając kompletnych informacji publicznych.

Bezczynność organu w zakresie pełnego udostępnienia informacji publicznej, obejmującej załączniki do umów, stanowi naruszenie obowiązków, a osoby podpisujące te umowy są uznawane za pełniące funkcje publiczne.

Tylko formalne wykreślenie podatnika z rejestru VAT nie pozbawia nabytego prawa do zwrotu nadwyżki podatku, jeśli materialne warunki były spełnione. NSA podtrzymał, że brak rejestracji VAT nie może ograniczać prawa do odliczeń.

Wykreślenie podatnika z rejestru VAT nie pozbawia go prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeśli spełnione są materialne warunki tego prawa. Odmowa zwrotu VAT w takiej sytuacji może nastąpić w drodze decyzji administracyjnej, mimo braku bezpośredniego przepisu.

Brak określenia maksymalnej wysokości zabudowy stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, co uzasadnia stwierdzenie jego nieważności w zakresie kart planu, zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 6 u.p.z.p.

Skarga kasacyjna Ministra Klimatu i Środowiska na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oddalona z uwagi na brak naruszeń prawa materialnego i procesowego z winy skarżących. Uchybienia w zakwestionowanej decyzji uniemożliwiały jej prawidłową kontrolę sądową.

Działalność wydobywcza prowadzona z naruszeniem granic koncesji stanowi rażące naruszenie jej warunków, co uzasadnia nałożenie dodatkowej opłaty administracyjnej, nawet jeśli przekroczenie warunków nastąpiło z powodów ekonomicznych.

Gmina M., realizując projekt z dofinansowaniem publicznym, nie prowadzi działalności gospodarczej, a dotacja nie stanowi podstawy opodatkowania VAT. Interpretacja indywidualna została uchylona w całości w celu zgodnego z prawem unijnym rozstrzygnięcia w ponownym postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że program opieki nad zwierzętami zawiera wystarczające określenie sposobu wydatkowania środków finansowych, co zgodnie z ustawą eliminuje sprzeczność z prawem i nie stanowi istotnego naruszenia obowiązków gminy.

Skarga kasacyjna w sprawie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania została oddalona. Decyzja podatkowa została doręczona prawidłowo, a odwołanie złożono po terminie. Skuteczne doręczenie potwierdzono podpisem odbiorcy.

Stwierdzenie fałszywości dokumentów szkoleniowych stanowi przesłankę wznowienia postępowania oraz uchylenia decyzji o wydaniu prawa jazdy, nawet gdy fałszerstwo nie zostało jednoznacznie przypisane stronie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje działalność nieuciążliwą dla otoczenia za zgodną z planem zagospodarowania przestrzennego, jeżeli jej skutki mieszczą się w granicach działki, odrzucając wniosek o wstrzymanie użytkowania terenu, przy braku zasadniczych naruszeń przepisów postępowania przez organ administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny, przyjmując właściwą interpretację przepisów o planowaniu przestrzennym, potwierdza, iż samowolna inwestycja nie uzasadnia całkowitego uchylenia decyzji administracyjnej, podtrzymując decyzję o odmowie ustalenia warunków zabudowy.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że bezczynność uczelni w wydaniu karty przebiegu studiów miała miejsce, lecz nie była rażącym naruszeniem prawa, uwzględniając przeszkody organizacyjne, ale nie usprawiedliwiając znacznego przekroczenia terminu.

Żądanie udostępnienia akt zakończonego postępowania karnego nie stanowi żądania udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż zasady dostępu do tego typu informacji regulują przepisy Kodeksu postępowania karnego, co wyłącza z tego zakresu stosowanie przepisów u.d.i.p.

Przepisy Kodeksu postępowania karnego (art. 156 § 1, 5, 5a i 5b) wyłączają zastosowanie ustawy o dostępie do informacji publicznej do akt postępowania karnego, tym samym żądanie udostępnienia przez prokuratora akt postępowania przygotowawczego nie może być rozpatrywane w trybie u.d.i.p.

Decyzja organu o zakazie wprowadzenia do obrotu "mleka modyfikowanego" jest zgodna z prawem. Oznaczenie produktu nie spełnia wymogów regulacji unijnych dotyczących nazewnictwa i informacji żywnościowych, naruszając prawa konsumentów.

Skuteczne wszczęcie postępowania nadzorczego przez kuratora osoby częściowo ubezwłasnowolnionej wymaga uprzedniego uzyskania zgody sądu opiekuńczego i zachowania terminu na uzupełnienie braków formalnych; wszczęcie postępowania po nowelizacji k.p.a. jest niemożliwe, gdy od wydania decyzji upłynęło 30 lat.

Postępowanie karnoskarbowe mające na celu ustalenie faktu przestępstwa podatkowego, wszczęte przed upływem terminu przedawnienia, nie było instrumentalne, a faktury nie dokumentujące rzeczywistych usług nie mogą podstawą do obniżenia podatku naliczonego.

Organy administracji publicznej, bez względu na brak regulacji przepisu szczególnego, są zobowiązane do stosowania art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. w przypadkach potencjalnej możliwości zastosowania odstąpienia od kary administracyjnej.

Transkrypcja zagranicznego dokumentu stanu cywilnego potwierdzającego zawarcie małżeństwa przez osoby tej samej płci nie narusza podstawowych zasad porządku prawnego Rzeczypospolitej Polskiej. W rezultacie odmowa transkrypcji na tej podstawie nie jest zasadne.