Wysokość ekwiwalentu za niewykorzystany urlop wypoczynkowy lub dodatkowy za okres przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać według zasad obowiązujących przed tą datą, z wyłączeniem niekonstytucyjnych przepisów ustawy o Policji, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 30 października 2018 r.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż odszkodowanie przewidziane w art. 128 ust. 4 u.g.n. przysługuje właścicielowi nieruchomości, który faktycznie doznaje szkody wynikającej z realizacji inwestycji. Odszkodowanie nie przysługuje właścicielowi z momentu wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania, jeżeli nie doświadczył on szkody.

Regulacje art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy są niewłaściwe do stosowania po 30 czerwca 2024 r. z uwagi na brak proporcjonalności oraz naruszenie prawa do sądu, co uzasadnia stwierdzenie bezczynności organu administracyjnego.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop sprzed 6 listopada 2018 r. ustala się na zasadach z ustawy o Policji, obowiązujących przed tą datą, z wyłączeniem niekonstytucyjnego przelicznika, zgodnie z wyrokiem TK z 30 października 2018 r.

Przedłużenie obowiązywania art. 100d ustawy o pomocy po 30 czerwca 2024 r. stanowi naruszenie konstytucyjnej zasady proporcjonalności i prawa do sądu. Ograniczenia te nie miały konstytucyjnego uzasadnienia z uwagi na brak nadzwyczajnych okoliczności po tej dacie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż decyzja Prezesa NFZ była zgodna z przepisami prawa, a Wojewódzki Sąd niesłusznie ją uchylił. Skarga kasacyjna zostaje uwzględniona, a zaskarżony wyrok uchylony.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przepisy ustawy o szczególnych rozwiązaniach oraz ustawy o Policji należy stosować w zgodzie z wykładnią konstytucyjną, co nie wyklucza ich zastosowania do wcześniejszych stanów faktycznych. Skarga kasacyjna została oddalona.

Odpowiedź Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w N. na wniosek o udostępnienie informacji publicznej była zgodna z ustawą, a zarzut bezczynności wobec MOPS był nieuzasadniony.

Skarga organu odrzuca sankcję upomnienia zasądzoną wobec administratora danych. Organ nie wykazał naruszenia praw i przepisów przez administratora zgodnie z art. 58 ust. 2 lit. b RODO, stąd oddalenie skargi kasacyjnej.

Nie można stosować wyroku TK z 2018 r. w sposób ograniczający jego retroaktywny efekt. Wypłata ekwiwalentu musi opierać się na zasadach nieuwzględniających niekonstytucyjnego współczynnika 1/30, co zabezpiecza prawo do rekompensaty za urlop zgodnie z art. 66 ust. 2 Konstytucji.

Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich jest organem właściwym do rozstrzygania spraw dotyczących przebudowy urządzeń wodnych, kwalifikujących się jako przypadki nienależytego utrzymywania tych urządzeń, zgodnie z art. 191 ust. 1 Prawa wodnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, iż Rektor uczelni pozostawał w bezczynności względem wniosku o wydanie karty przebiegu studiów, naruszając art. 217 § 3 k.p.a., mimo uznania braku rażącego naruszenia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że po 30 czerwca 2024 r. brak jest konstytucyjnego i prawnego uzasadnienia dla dalszego utrzymywania zawieszenia terminów postępowań migracyjnych, co skutkuje koniecznością ich oceny według ogólnych zasad postępowania administracyjnego.

Ostateczność decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego o zakazie działalności agencji zatrudnienia jest zaskarżalna. Brak zawiadomienia marszałka województwa o zawieszeniu działalności skutkuje utrzymaniem zakazu, bez względu na zgłoszenie do CEIDG. Skarga kasacyjna została oddalona.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej w połączeniu z art. 115a ustawy o Policji umożliwia wyrównanie ekwiwalentu za niewykorzystany urlop, niezależnie od daty zwolnienia funkcjonariusza Policji. Zasady ustalania ekwiwalentu muszą uwzględniać zarówno przepisy historyczne, jak i te wprowadzone po korekcie legislacyjnej z 2020 roku.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rektor dopuścił się bezczynności w zakresie wydania karty przebiegu studiów, jednakże bez rażącego naruszenia prawa, a zarzuty skargi kasacyjnej były bezpodstawne i tym samym nie zmieniają oceny prawidłowości wyroku sądu pierwszej instancji.

Po dniu 30 czerwca 2024 roku przesłanki utrzymania art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie były spełnione, co wykluczało dalsze zawieszenie biegu terminów administracyjnych w postępowaniach migracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bezczynność Wojewody Śląskiego, uznając, iż po 30 czerwca 2024 r. art. 100d specustawy ukraińskiej nie mógł dalej zawieszać terminów administracyjnych. Odmowa jego zastosowania nie naruszała konstytucji, a podlegała zasadzie proporcjonalności.

Działanie Wojewody Śląskiego nie było objęte prolongatą terminów wskazaną w art. 100d specustawy ukraińskiej po 30 czerwca 2024 r., a jego bezczynność w sprawie wniosku o pobyt czasowy cudzoziemca stanowiła naruszenie zobowiązań proceduralnych, pomimo argumentacji o nadzwyczajnych okolicznościach.

Po 30 czerwca 2024 roku art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie stanowił podstawy do wyłączenia biegu terminów w postępowaniach o pobyt czasowy. Bezczynność organu w takim kontekście podlega ogólnym regułom postępowania administracyjnego.

NSA uznał, że przedłużenie obowiązywania art. 100d specustawy ukraińskiej po 30 czerwca 2024 r. nie mogło ograniczać prawa do sądu o bezczynność, na podstawie naruszenia zasady proporcjonalności oraz konstytucyjnych praw cudzoziemców.

NSA uchyla wyrok WSA w zakresie skargi na bezczynność Komendanta Szkoły Policji; ponowne rozpatrzenie wymaga oceny skuteczności doręczenia wniosku o informację publiczną.

Zgodnie z prawomocnym orzeczeniem NSA, ekwiwalent za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. powinien być obliczany według nowych, zgodnych z konstytucją zasad. Przepisy uznane za niekonstytucyjne nie mogą stanowić podstawy wymiaru świadczenia.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do stosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r., do stanów faktycznych zaistniałych przed tym dniem, co potwierdza zasady ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.