NSA uchylił decyzje organów administracyjnych oraz wyrok WSA, nakazując ustalenie, czy nieruchomość była zajęta pod drogę publiczną w dacie 31 grudnia 1998 r. celem stwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę z mocy prawa.

Brak podstaw do zmiany umowy w trybie aneksów, zmiany naruszały art. 144 ust. 1 i art. 7 ust. 1 w zw. z art. 91 ust. 1 PZP. Zmiany istotne mogły wpłynąć na wynik przetargu i zakres wykonawców, co uzasadniało korektę finansową.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że naruszenie zasad konkurencyjności i równego traktowania wykonawców, poprzez udzielanie zamówień powiązanym podmiotom, uzasadnia decyzję o zwrocie dofinansowania.

Znak towarowy, który ma charakter wyłącznie informacyjny i opisowy, nie spełnia wymogów zdolności odróżniającej i nie może być zarejestrowany jako chroniony znak towarowy, z uwagi na brak dystynktywności oraz konieczność zapewnienia dostępności opisowych określeń dla wszystkich przedsiębiorców.

NSA stwierdził, że zastosowanie nowych przepisów o własności lokali do samowoli budowlanej nie narusza zakazu retroakcji. Zmiany w ustawie o własności lokali mają zastosowanie do istniejących postępowań sądowych, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej i uchylenie wcześniejszego postanowienia GINB.

W przypadku przyznawania zasiłków rodzinnych należy uwzględniać prawa i dobro dziecka jako głównego beneficjenta świadczenia, niezależnie od statusu migracyjnego rodzica. Interpretacja przepisów winna kierować się zasadami konstytucyjnymi i konwencyjnymi, nie polegając jedynie na wykładni literalnej.

Ograniczenia w przeznaczeniu działek rolnych na tereny zieleni krajobrazowej, wprowadzone uchwałą, nie przekraczają granic władztwa planistycznego gminy i są zgodne z prawem, zważywszy na racjonalne zarządzanie przestrzenne i ochronę środowiska.

Dotacja publiczna, wykorzystana z przekroczeniem limitu wydatków bieżących przewidzianych ustawą o finansowaniu zadań oświatowych, stanowi naruszenie jej przeznaczenia i uzasadnia obowiązek zwrotu w części przekraczającej ustawowe przepisy.

Narzucone skarżącemu obowiązki zgłoszenia staroście zbycia pojazdu mają charakter terminowy i nieprzestrzeganie tego obowiązku uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Brak indywidualnego odstąpienia od kary w przypadku naruszeń o długotrwałym i powtarzalnym charakterze.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił dodatkowe zobowiązania podatkowe w VAT nałożone na spółkę A. S.A., uznając naruszenie zasady proporcjonalności. Zobowiązanie powinno uwzględniać rzeczywisty związek nakładów z działalnością gospodarczą. Prawo do odliczenia podatku VAT przysługuje w zakresie proporcjonalnym do działalności opodatkowanej.

Nie doszło do wewnątrzwspólnotowego nabycia nowego środka transportu, gdyż przemieszczenie samochodu z Belgii do Polski wynikało z osobistej zmiany miejsca zamieszkania, a nie stanowiło realizacji wewnątrzwspólnotowej dostawy.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na bezzasadność zarzutów naruszenia przepisów postępowania i prawa materialnego; prawidłowe ustalenie braku należytej staranności skarżącej w relacjach handlowych, co uzasadniało zakwestionowanie faktur VAT.

Sąd administracyjny I instancji prawidłowo uznał, że upoważnienie do reprezentacji w czynnościach kontrolnych nie daje prawa do wglądu w akta po ich zakończeniu; prawidłowości takiego wyroku nie podważyły zarzuty postawione w skardze kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uchylenia zaskarżonego wyroku, uznając, że decyzje poprzednich organów i sądów były zgodne z obowiązującymi przepisami, w szczególności w zakresie przestrzegania zasad konkurencyjności przy wydatkowaniu środków unijnych.

NSA oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak usprawiedliwionych podstaw oraz zasadność decyzji o niezgodnym z przeznaczeniem wykorzystaniu dotacji przez przedszkole w latach 2016-2018.

Skarga kasacyjna na postanowienie o uznaniu sprzeciwu za niedopuszczalny nie jest dopuszczalna, gdy sprzeciw opiera się na okolicznościach będących przedmiotem odrębnych postępowań, co wyklucza zastosowanie art. 127 § 1 k.p.a.

Nawet jednokrotne uchybienie terminowi zawiadomienia o zbyciu pojazdu z art. 78 ust. 2 pkt 1 p.r.d. uzasadnia nałożenie kary na mocy art. 140mb p.r.d., zaś jego wielokrotne przekraczanie wyklucza traktowanie naruszenia jako znikomej wagi.

Niedopełnienie obowiązku zgłoszenia nabycia pojazdu w terminie 30 dni przez profesjonalistę handlującego pojazdami wyklucza uzasadnienie odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej jako naruszenia o znikomej wadze.

Legalizacja rozbudowy garażu na podstawie przepisów prawa budowlanego z 1974 r. jest dopuszczalna w przypadku braku stwierdzenia przesłanek do rozbiórki z art. 37 ust. 1 tej ustawy. Powiększenie garażu nie naruszało miejscowego planu, ani nie zagrażało zdrowiu i bezpieczeństwu.

Znak towarowy słowno-graficzny "WAKACJE Z GWIAZDAMI" nie posiada charakteru dystynktywnego wymaganego do rejestracji jako znak towarowy. Zgłoszone oznaczenie ma charakter czysto informacyjny i opisowy, co czyni je niezdolnym do odróżniania towarów i usług w obrocie rynkowym, własnych poszczególnym przedsiębiorcom.

Wskazanie w orzeczeniu z 1954 r. tylko ogólnej powierzchni gruntów, bez konkretyzacji działek, stanowiło rażące naruszenie art. 1-4 dekretu z 1949 r. oraz art. 75 rozporządzenia z 1928 r., co skutkowało uchyleniem decyzji Ministra Rolnictwa.

Decyzja architektoniczna nie narusza miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a skarga kasacyjna dotycząca jej unieważnienia, która opierała się na pośrednich możliwych interpretacjach planu, jest niezasadna z uwagi na brak rażącego naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że regularne niedopełnianie obowiązku zawiadomienia starosty o nabyciu pojazdu stanowi naruszenie o znacznej wadze, uzasadniające nałożenie kary pieniężnej, a trudności interpretacyjne wynikające z "przepisów covidowych" nie zmieniają kwalifikacji prawnej naruszenia.

Niedopełnienie obowiązku zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu w terminie 30 dni nie może być kwalifikowane jako naruszenie znikomej wagi, szczególnie gdy sprawca jest profesjonalistą w handlu pojazdami, a naruszenie jest powtarzalne i permanentne.