Świadczenie z art. 42 ust. 5 ustawy o Policji ma charakter kompensacyjny, wyrównując rzeczywiste straty finansowe funkcjonariusza niesłusznie zwolnionego ze służby. Organ ma obowiązek rozważyć sytuację finansową funkcjonariusza i kompensować szkody, niezależnie od długości okresu pozostawania poza służbą.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że nałożenie kary za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi jest zgodne z prawem, jeśli materiał dowodowy wskazuje na zajęcie pasa w rozumieniu ustawy o drogach publicznych.

Informację publiczną stanowi jedynie wiadomość zmaterializowana i przechowywana przez organ, stąd Wójt Gminy nie powstrzymywał się od działania w sytuacji, gdy wnioskowana informacja nie spełniała tych wymogów. Oddalenie skargi kasacyjnej nastąpiło na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Zajęcie pasa drogowego na cele inne niż potrzeby zarządzania drogami wymaga zezwolenia zarządcy drogi zgodnie z art. 39 ust. 3 u.d.p. Ścisła reglamentacja powoduje, że brak zezwolenia skutkuje karą pieniężną, którą sąd może utrzymać w mocy wobec dostatecznych ustaleń faktycznych i prawidłowej wykładni prawa przez WSA.

Brak jest podstaw do uznania, iż Stołeczny Zarząd Infrastruktury nie posiada legitymacji do wnioskowania o wygaśnięcie trwałego zarządu do nieruchomości będących w trwałym zarządzie Ministerstwa Obrony Narodowej. W kontekście prawnym status trwałego zarządu przekształca się niezależnie od faktycznego sprawowania zarządu.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że interpretacja indywidualna organu podatkowego była prawidłowa i zgodna z prawem. Nowe zarzuty procesowe, niepodniesione przed sądem pierwszej instancji, nie mogą być uwzględnione na etapie postępowania kasacyjnego.

Dyrektor KIS może wygasić interpretację indywidualną w części, jeśli niezgodna z interpretacją ogólną, opierając się na zasadach wykładni systemowej i funkcjonalnej, bez wygaszenia całości.

Zakup samochodu ciężarowego w ramach poddziałania "Wsparcie na wdrażanie operacji" uznany został za nieuzasadniony i nieracjonalny w kontekście określonym przepisami rozporządzenia Ministra Rolnictwa, co wyklucza ten wydatek z katalogu kosztów kwalifikowanych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zasadną skargę kasacyjną i uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz unieważnił postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego i Prezydenta Miasta Częstochowy, stwierdzając rażące naruszenie zasad praworządności oraz błędne zastosowanie przepisów proceduralnych.

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec braku podstaw do uznania bezczynności organu w ustalaniu poziomu potrzeby wsparcia osoby niepełnosprawnej, przy prawidłowym stosowaniu zasad proceduralnych postępowania administracyjnego.

Opinia biegłego wydana w ramach postępowania sądowego nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, co wyklucza obowiązek jej udostępnienia przez organ żądający.

W wydanym wyroku Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż pełnienie służby w Komisariacie Policji Metra Warszawskiego nie spełnia kryteriów służby "pod ziemią", co wyklucza przyznanie dodatkowego urlopu w wymiarze 13 dni, zgodnie z rozporządzeniem z 2014 r.. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja Prezesa ULC o usunięciu przeszkód lotniczych jest wykonalna, a niezasadność skargi sprowadza się do błędnej oceny trwałego charakteru niewykonalności decyzji nakazowej przez WSA, co uzasadnia uchylenie wyroku WSA.

Odszkodowanie za nieruchomość, która z dniem 1 czerwca 2003 roku przeszła na własność Skarbu Państwa, nie przysługuje, jeżeli Polskie Koleje Państwowe S.A. lub ich poprzednicy byli jej samoistnymi posiadaczami przez co najmniej 30 lat przed tą datą.

Organ administracji, jak Prezydent m.st. Warszawy, zobowiązany jest do niezwłocznego wykonania wyroków sądów administracyjnych, a ich niewykonanie uzasadnia wymierzenie grzywny oraz przyznanie sumy pieniężnej stronie poszkodowanej zgodnie z art. 154 p.p.s.a.

Funkcjonariusz Policji nienależnie pobierał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, gdyż faktycznie posiadał lokal mieszkalny w miejscowości pobliskiej pełnienia służby, zatem zobowiązany jest do zwrotu tego świadczenia.

Protokoły z posiedzeń Rady Polityki Pieniężnej, objęte klauzulą "zastrzeżone", nie podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna. Decyzja administracyjna w tym zakresie jest zgodna z prawem, a sąd administracyjny potwierdził jej legalność.

Protokoły przesłuchań świadków z akt postępowania dyscyplinarnego nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu u.d.i.p., a ich udostępnienie nie jest obowiązkiem, nawet wobec wniosku o dostęp do informacji publicznej.

Zajęcie pasa drogowego bez zharmonizowanego zezwoleń zarządcy drogi, poprzez umieszczenie reklam, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej w wymiarze dziesięciokrotnym stawki opłaty, zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych.

Skarga kasacyjna w przedmiocie umorzenia postępowania o zwrot nieruchomości pozostaje bezzasadna, gdyż działka będąca przedmiotem sporu nie jest wynikiem wywłaszczenia, co wyklucza stosowanie przepisów o zwrocie wywłaszczonych nieruchomości. Decyzje administracyjne oraz wyrok sądu I instancji są prawidłowe i zgodne z prawem.

Skarżąca K.P. nie uiściwszy wymaganego wpisu sądowego, pomimo prawidłowego wezwania, musi liczyć się z prawnymi konsekwencjami proceduralnymi, w tym z odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny, co zostało podtrzymane przez NSA.

NSA stwierdza, że decyzja o odmowie przyjęcia skarżącego na Gdański Uniwersytet Medyczny w drodze przeniesienia była zgodna z prawej, oparta na właściwej interpretacji regulaminowych przesłanek oraz nieprzekroczeniu limitów rekrutacyjnych uczelni.

Postępowanie administracyjne powinno zostać zawieszone zgodnie z art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdy rozstrzygnięcie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia kwestii cywilnej o własność lokalu. Brak decyzji w tej materii uniemożliwia merytoryczne zakończenie postępowania administracyjnego co do cofnięcia zezwolenia na sprzedaż alkoholu.

W okresie obowiązywania stanu epidemii regulacja art. 15zzr ust. 1 ustawy COVID-19 ma zastosowanie również do terminów prawa podatkowego, w tym do sześciomiesięcznego terminu zgłoszenia darowizny, co oznacza ochronę prawną dla podatnika poprzez uznanie zawieszenia biegu tego terminu.