Dla przewoźnika realizującego międzynarodowy przewóz towarów pozostaje bezwzględnym obowiązkiem dokonanie zgłoszenia do systemu SENT przed rozpoczęciem transportu, a zaniedbania w tej kwestii uzasadniają nałożenie kar pieniężnych, przy czym odstąpienie od nałożenia kary może nastąpić jedynie w przypadkach o szczególnej wadze, zgodnie z artykułem 22 ust. 3 ustawy SENT.

Odpowiedzialność solidarną za zaległości spółki w zakresie wpłat na PFRON można przenieść na prezesa zarządu, jeśli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna. Prawidłowo przeprowadzone postępowanie wykazujące bezskuteczność egzekucji oraz brak zgłoszenia upadłości w terminie uprawnia do takich ustaleń.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa materialnego i proceduralnego przez organy podatkowe, przy jednoczesnym uznaniu prawidłowości uchwały o nałożeniu zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od spadków i darowizn.

Skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. dotycząca zarzutów bezczynności i przewlekłości w zakresie wniosku o odszkodowanie została oddalona ze względu na brak formalnego wniosku o odszkodowanie; postępowanie dotyczyło potwierdzenia nabycia prawa własności przez gminę, a nie wypłaty odszkodowania.

Sąd administracyjny oddalił skargę kasacyjną wobec braku zasadności zarzutów i uznał prawidłowość postępowania organów podatkowych, które ustanowiły wymiar podatku od nieruchomości zgodnie z uregulowaniami Ordynacji podatkowej oraz stosownymi przepisami ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Uznaniowy charakter decyzji wydawanej na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej nie oznacza dowolności organu. Organ może rozważać udzielenie lub odmowę ulgi dopiero po ustaleniu, że w sprawie występuje ważny interes podatnika albo interes publiczny.

Skarga kasacyjna od wyroku WSA w Gliwicach, w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego, jest nieuzasadniona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza prawidłowość postępowania organu oraz sądu I instancji, wskazując na formalne braki skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. jest niezasadna, albowiem postępowanie prowadzone przez Wojewodę Mazowieckiego nie dotyczyło ustalenia odszkodowania, a wnioskowane żądanie nie mogło stanowić podstawy zarzutu przewlekłości, co skutkowało oddaleniem skargi.

Decyzja kasatoryjna wydana w oparciu o art. 138 § 2 k.p.a., wymaga wykazania istotnych braków w ustaleniach faktycznych. Jej zastosowanie stanowi wyjątek, który nie narusza zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Brak współdziałania wnioskodawcy z pracownikami socjalnymi, w szczególności uniemożliwianie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego, zgodnie z postanowieniami ustawy o pomocy społecznej.

Brak współdziałania świadczeniobiorcy z organem pomocy społecznej, w szczególności uniemożliwienie wywiadu środowiskowego, uzasadnia odmowę przyznania zasiłku celowego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, uznając prawidłowość decyzji organów podatkowych oraz zasadność wszczęcia postępowania karno-skarbowego w związku z wystawianiem pustych faktur przez skarżącą spółę.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T.R., potwierdzając prawidłowość decyzji o zabezpieczeniu wykonania zobowiązań podatkowych w trybie art. 33 Ordynacji podatkowej z uwagi na istnienie uzasadnionej obawy niewykonania tych zobowiązań.

NSA stwierdził, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, jeśli sąd niższej instancji właściwie uzasadnił swoje rozstrzygnięcie i nie naruszył przepisów proceduralnych, co umożliwiało kontynuację weryfikacji podatkowej i utrzymanie postanowienia administracyjnego.

Stawki opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych winny być różnicowane według celu poboru. Pobór wód do zadań gminnych zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia objęty jest preferencyjną stawką, która nie obejmuje poboru wody do celów komercyjnych.

Przeprowadzenie wywiadu środowiskowego wyłącznie z osobą wymagającą opieki, bez udziału opiekuna, nie spełnia wymogów proceduralnych pełnej oceny zakresu opieki, co może stanowić podstawę do uchylenia decyzji administracyjnych oraz wyroku sądowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że obowiązek poddania dziecka obowiązkowym szczepieniom ochronnym wynika z ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi, a jego realizacja jest zgodna z zasadami ochrony zdrowia publicznego i nie stanowi naruszenia praw konstytucyjnych.

Produkt "Wafelek z kremem herbatnikowym i masą karmelową, oblany czekoladą", jak klasyfikowany do działu 18 Nomenklatury Scalonej, podlega 23% stawce VAT, gdyż jego zasadniczy charakter determinuje czekolada. Klasyfikacja oparta na regule 3b ORINS dla złożonych produktów jest prawidłowa.

Sąd administracyjny stwierdził, że dostarczanie wody innym podmiotom przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne nie kwalifikuje się wyłącznie jako zbiorowe zaopatrzenie ludności w wodę, co uzasadnia stosowanie różnych stawek opłat w oparciu o cele poboru.

W przypadku braku wykazania czynności opodatkowanych przez podatnika, zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym następuje w terminie 180 dni, zgodnie z art. 87 ust. 5a ustawy o VAT, a nie w terminie 25 dni przewidzianym w art. 87 ust. 6a, którego zastosowanie wymaga wystąpienia dodatniej różnicy podatku.

Nałożenie kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji jest uzasadnione, niezależnie od uniewinnienia w postępowaniu karnym. Odpowiedzialność administracyjna wynika z obiektywnego naruszenia przepisów ustawy o grach hazardowych.

Zróżnicowanie stawek opłat zmiennych za pobór wód może być uzasadnione różnymi celami, na które woda jest wykorzystywana. Pobór wód przez przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne do celów innych niż zbiorowe zaopatrzenie ludności podlega wyższym stawkom opłat.

Oddalenie skargi kasacyjnej M.T. w zakresie stwierdzenia, iż bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku nie stanowiła rażącego naruszenia prawa. Bezczynność nie była celowa ani intencjonalna, a niewłaściwe załatwienie administracyjne nie oznaczało oczywistego naruszenia prawa.

Działki, będące w fakticznym władaniu PKP w dniu 27 maja 1990 r., nie podlegają automatycznej komunalizacji, jeżeli ich faktyczne użycie służyło wykonywaniu zadań publicznych określonych w art. 11 ust. 1 pkt 1 ustawy komunalizacyjnej.