Nieruchomość należąca do spółki w upadłości, będąca w posiadaniu syndyka, uznawana jest za związaną z działalnością gospodarczą na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., z uwagi na jej potencjalne wykorzystanie w działalności gospodarczej, co uzasadnia opodatkowanie według wyższych stawek.

Spadkobierca właściciela nieruchomości, który nabył prawo własności drogą spadku, może dochodzić odszkodowania za ograniczenie korzystania z nieruchomości, zgodnie z art. 129 ust. 5 pkt 3 u.g.n., co zostało wykazane w ustalonym stanie faktycznym.

W sprawach stwierdzenia nabycia z mocy prawa użytkowania wieczystego gruntów na podstawie ustawy z 29 września 1990 r., konieczne jest wykazanie posiadania zarządu nad nieruchomością na dzień 5 grudnia 1990 r., co nie może być domniemywane na podstawie niewystarczających dowodów.

Trwałe związanie z gruntem wymaga posadowienia obiektu w sposób zapewniający stabilność i trwałość, co uzasadnia opodatkowanie jako budowli podatkiem od nieruchomości.

Decyzja komunalizacyjna Wojewody Kieleckiego z dnia 17 marca 1992 r., dokonująca nabycia nieruchomości przez gminę nieodpłatnie z mocy prawa, została wydana z rażącym naruszeniem przepisów, nie wywołując nieodwracalnych skutków prawnych, co uzasadnia jej uchylenie w postępowaniu nadzorczym.

Naczelny Sąd Administracyjny stanowi, że decyzja o odmowie zastosowania ulgi płatniczej w formie rozłożenia na raty zaległości podatkowej była prawidłowa, mimo stwierdzenia przesłanki trudnej sytuacji, ze względu na brak zgody pomiędzy organami podatkowymi, w tym Prezydentem w kontekście art. 18 ust. 2 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.

Tablice reklamowe posadowione na fundamencie są trwale związane z gruntem w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych; podlegają zatem opodatkowaniu jako budowle. Skarga kasacyjna została oddalona.

Bezczynność organu administracji publicznej w rozpoznaniu żądania organizacji społecznej, wymagająca wydania formalnego rozstrzygnięcia, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające zastosowanie sankcji finansowych.

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 12 maja 2015 r., stwierdzający niekonstytucyjność art. 156 § 2 K.p.a. w zakresie pominięcia ustawodawczego, nie stanowi podstawy do wzruszenia decyzji ostatecznej w trybie wznowienia postępowania, jeśli decyzja zapadła przed zmianą przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego w 2021 r.

Upływ terminu ważności pozwolenia konserwatorskiego po udzieleniu pozwolenia na budowę nie powoduje utraty jego ważności; inwestor może kontynuować prace na podstawie ważnego pozwolenia budowlanego.

NSA przy aprobacie oddalenia skargi kasacyjnej uznał, że ochrona bezpieczeństwa państwa usprawiedliwia ograniczenie dostępu do informacji publicznej, dotyczącej danych operacyjnych SOP, na mocy ustawy o ochronie informacji niejawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o rażącej bezczynności Przewodniczącego KRRiT w rozpoznaniu wniosku o wszczęcie postępowania, uznając, że wymagane było formalne rozstrzygnięcie zgodnie z art. 31 § 2 kpa; oddala skargę kasacyjną.

Uchwała w sprawie ustalenia zasad przyznawania i wysokości diet radnych, jako akt prawa miejscowego, wymagała publikacji w wojewódzkim dzienniku urzędowym; jej brak skutkuje nieważnością uchwały.

Informacje wymagające znacznego wysiłku i zasobów na ich przetworzenie, w tym anonimizację dokumentów, należy uznać za informacje przetworzone, wymagające wykazania szczególnego interesu publicznego przez wnioskodawcę.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza rażącą przewlekłość prowadzenia postępowania przez Starostę Skarżyskiego, uzasadniając przyznanie sumy pieniężnej dla R. F. Oddalenie skarg kasacyjnych potwierdza prawidłowość orzeczenia sądu I instancji oraz brak naruszenia prawa w zakresie wysokości przyznanej sumy.

Orzeczenie dyscyplinarne dotyczące funkcjonariusza Służby Kontrwywiadu Wojskowego nabiera prawomocności w momencie jego wydania przez organ odwoławczy, co uprawnia do niezwłocznego wykonania orzeczonej kary, niezależnie od doręczenia zainteresowanej stronie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą bezczynności Starosty Skarżyskiego, uznając, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, mimo błędów w uzasadnieniu, odpowiada prawu na podstawie art. 184 p.p.s.a.

Otrzymanie demonstratora przez V. sp. z o.o. stanowi przychód z nieodpłatnego świadczenia, bowiem brak wzajemności i ekwiwalentności świadczeń wyklucza wyłączenie spod opodatkowania na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Skarga kasacyjna wniesiona przez V. S.A. została oddalona, gdyż zarzuty proceduralne oraz dotyczące prawa materialnego nie wykazały istotnego wpływu na ostateczność zaskarżonego orzeczenia. Decyzja reformatoryjna organu podatkowego, stwierdzająca nierzetelność ksiąg i faktur, została uznana za prawidłową.

Stosowanie zwolnienia z opodatkowania odsetek z tytułu art. 21 ust. 3 u.p.d.o.p. wymaga, aby odbiorca należności posiadał status właściciela w znaczeniu beneficial owner. Podmiot pośredniczący, nie dysponujący samodzielnie uzyskanymi korzyściami, takiego statusu nie posiada.

W przypadku zbycia nieruchomości nabytej wiele lat wcześniej przez osobę fizyczną, brak zorganizowanych i ciągłych działań w stosunku do tej nieruchomości oznacza, że uzyskane przychody nie stanowią dochodów z działalności gospodarczej.

Decyzje administracyjne zatwierdzające projekt podziału nieruchomości muszą być jednoznacznie zgodne z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co wymaga pełnej i profesjonalnej dokumentacji. W przypadku braku niezbędnych materiałów decyzje te muszą być uchylone.

Wznowienie postępowania podatkowego nie może prowadzić do pełnowymiarowego postępowania dowodowego, a jedynie do weryfikacji istniejących przesłanek wznowieniowych, w tym wyjścia na jaw nowych dowodów, spełniających wymogi art. 240 § 1 o.p. Skarga kasacyjna jest niezasadna, oddala się ją.

Niedostateczne rozważenie całokształtu materiału dowodowego oraz niepełne uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, stanowiące przeszkodę do skutecznej kontroli instancyjnej, uzasadniają uchylenie wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania.