Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że przetwarzanie danych osobowych w celu oceny zdolności kredytowej przez banki, które nie zakończyło się zawarciem umowy kredytowej, nie ma podstaw prawnych. W przypadku braku zawarcia umowy, ustaje cel przetwarzania, co uzasadnia zaprzestanie dalszego przetwarzania danych osobowych przez bank oraz pośredniczące instytucje.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, nie stanowi przeszkody do stosowania nowych przepisów dotyczących ekwiwalentu za niewykorzystany urlop do spraw sprzed 6 listopada 2018 r. oraz do obliczeń według zasad wynikających z przepisów obowiązujących przed tą datą.

Dyrektor Zakładu Karnego, jako zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jest w posiadaniu danych dostępnych w Centralnej Bazie Danych Osób Pozbawionych Wolności. Bezczynność organu w udzieleniu informacji jest nieuzasadniona, o ile posiada on do niej dostęp, zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.

Skarga kasacyjna dotycząca bezczynności organu administracyjnego w sprawach zwolnienia i wyznaczenia na stanowisko służbowe jest niedopuszczalna, gdyż decyzje w tych sprawach nie podlegają kontroli sądów administracyjnych zgodnie z ustawą o obronie Ojczyzny.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona z powodu braku wykazania usprawiedliwionych podstaw w zakresie naruszeń prawa materialnego i proceduralnego. Zaskarżony wyrok WSA został uznany za prawidłowy.

Postępowanie dyscyplinarne wobec byłego funkcjonariusza należy umorzyć z przyczyn materialnych lub wydać orzeczenie uniewinniające, jeśli zgromadzony materiał dowodowy to uzasadnia, niezależnie od wyłączenia przepisów procesowych."

NSA podtrzymał decyzję WSA, odrzucając literalną wykładnię art. 9 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, i potwierdzając konieczność uwzględnienia wyroku TK przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r.

Skarga kasacyjna dotycząca klasyfikacji taryfowej importowanych towarów oraz związanej z nią kwoty podatku VAT i długu celnego, złożona przez A sp. z o.o., została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość zaskarżonego wyroku WSA w Gliwicach.

Wezwanie do zmiany wniosku złożonego w konkursie publicznym, wystosowane przez organ administracyjny, nie jest czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego, gdyż nie konkretyzuje uprawnień ani obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Dodatek mieszkaniowy z mocą wsteczną na podstawie art. 15zzzib ustawy covidowej przyznaje się wyłącznie, gdy wnioskodawca spełnia przesłanki z ustawy o dodatkach mieszkaniowych na dzień złożenia wniosku, a okres objęty wnioskiem bezpośrednio poprzedza termin jego złożenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając za prawidłowe zastosowanie przez sąd I instancji art. 115a ustawy o Policji, z pominięciem niewłaściwie zrekonstruowanego współczynnika 1/30, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. Potwierdzono zasadność interpretacji korzystniejszej dla funkcjonariuszy.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop dla zwolnionych policjantów przed 6.11.2018 r. ustala się według zmienionych zasad, zgodnie z wyrokiem TK z 30.10.2018 r.; stosuje się nowy przelicznik 1/21. Organy powinny uwzględnić te zasady w ponownym rozpoznaniu.

NSA uchylając wyrok WSA w Warszawie, uznał konieczność ponownego rozpoznania sprawy z uwagi na zarzucane naruszenia proceduralne i niewystarczającą ocenę materialnoprawną dotyczącą przedawnienia zobowiązania zwrotu dofinansowania unijnego.

Spółka akcyjna, pomimo braku własnej strony podmiotowej BIP, może zwolnić się z obowiązku udostępnienia informacji publicznej poprzez odesłanie do zasobów BIP prowadzonego przez inny podmiot, zgodnie z art. 10 u.d.i.p., jeśli informacja jest tam zamieszczona.

Nieuprawniona zwłoka uczelni w wydaniu dokumentów dotyczących przebiegu studiów stanowi bezczynność, nawet w sytuacji reorganizacji i weryfikacji dokumentacji przez uczelnię, chyba że zwłoka nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa.

Rektor Uczelni naruszył obowiązek terminowego wydania karty przebiegu studiów, co stanowiło bezczynność administracyjną. Bezczynność ta, choć stwierdzona, nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, uzasadniona była weryfikacją ocen wobec przestępstwa fałszowania dokumentów i reorganizacji zarządu uniwersytetu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż brak udokumentowanego prawa zarządu Polskich Kolei Państwowych nad nieruchomością na dzień 27 maja 1990 r. oznacza jej komunalizację z mocy prawa na rzecz właściwej gminy, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy komunalizacyjnej.

Nieruchomość użytkowana przez PKP została z mocy prawa skomunalizowana na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Brak udokumentowanego prawa zarządu przesądza o przynależności mienia do organów administracji państwowej, tym samym wykluczając jego użytkowanie przez PKP i potwierdzając komunalizację.

Termin do wniesienia skargi na czynności organu egzekucyjnego dotyczące obwieszczenia o licytacji nieruchomości biegnie od dnia publicznego ogłoszenia, niezależnie od daty doręczenia obwieszczenia pełnomocnikowi strony zainteresowanej.

Decyzja o rejestracji pojazdu bez homologacji stanowi oczywiste naruszenie prawa, ale nie rażące w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., chyba że spowoduje skutki niemożliwe do zaakceptowania w praworządnym państwie. Odmienna ocena wymaga analizy skutków prawnych i społeczno-gospodarczych decyzji.

Pozostawanie nieruchomości we władaniu PKP bez udokumentowanego prawa zarządu uniemożliwia wyłączenie z komunalizacji. Mienie, które w dniu 27 maja 1990 r. nie miało prawem przewidzianego zarządu, należy do terenowych organów administracji państwowej i podlega komunalizacji na rzecz gminy z mocy prawa.

Nieruchomość, którą władało Polskie Koleje Państwowe bez udokumentowanego prawem zarządu, z dniem 27 maja 1990 r. stała się własnością gminy z mocy prawa wskutek komunalizacji, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. o samorządzie terytorialnym.

Postępowanie w sprawie nienależnie pobranego świadczenia jest dwuetapowe: wymaga wydania dwóch odrębnych decyzji administracyjnych dotyczących uznania świadczenia za nienależne oraz jego zwrotu. Ostateczna decyzja uznająca świadczenie za nienależne nie podlega dalszej ocenie przy decyzji o zwrocie.

Decyzja o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia podlega wydaniu po uprzednim ustaleniu, że świadczenie zostało nienależnie pobrane; oba etapy wymagają odrębnych decyzji administracyjnych. Ostateczna decyzja o uznaniu świadczenia za nienależne wiąże postępowanie dotyczące jego zwrotu.