Skrócony czas dla pracowników zatrudnionych przy pracy szczególnie uciążliwej lub wykonywanej w szkodliwych warunkach może być wprowadzony nie tylko w trybie przewidzianym w przepisach ustawy z dnia 19.IV.1950 r. o skróconym czasie pracy (Dz. U. Nr 20, poz. 174), lecz również w drodze postanowień zawartych w układach zbiorowych pracy. Ponadto wnosili o zasądzenie ekwiwalentu za urlop dodatkowy, z którego nie korzystali. godziny nadliczbowe przepracowane w okresie od dnia 1 października 1966 r. do dnia 30 września 1967 r. oraz ekwiwalent za dodatkowy urlop Wykaz stanowisk uprawniających do korzystania z dodatkowych urlopów ustalił zarządzeniem nr 10 z dnia 10 kwietnia 1961 r. dyrektor Zjednoczenia

Przy ocenie, czy kierownik przedsiębiorstwa uspołecznionego, instytucji lub urzędu dopuścił się ciężkiego naruszenia obowiązków, pracowniczych, należy mu stawiać wyższe niż szeregowym pracownikom wymagania w zakresie stosunku do pracy, własności społecznej i ogólnych zasad współżycia. Pozwane Przedsiębiorstwo uznało roszczenie powoda jedynie za nie wykorzystany urlop w 1957 r., zarzucając zarazem, że zwolnienie powoda Sąd Najwyższy zlecił rozpatrzenie sprawy zwolnienia powoda z pracy bez wypowiedzenia nie tylko w ramach art. 2 ust. 1 pkt 1 dekretu z Ponadto strona pozwana zarzuciła, że roszczenie powoda o wynagrodzenie za nie wykorzystany urlop i z tytułu premii z Funduszu Zakładowego

Prawo wykluczonego członka spółdzielni pracy do brania udziału w walnym zgromadzeniu (zebraniu przedstawicieli) jest ograniczone tylko do sprawy obrony i popierania jego odwołania z wyłączeniem głosowania. i o odszkodowanie, jak również o ekwiwalent za nie wykorzystany urlop z 1967 r. zasądzenia kwoty 9 040 zł tytułem odszkodowania za okres 3 miesięcy i 23 dni pozostawania bez pracy i ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop (z mocy § 31 statutu pozwanej w związku z art. 3 ustawy z 16.V. 1922 r. o urlopach).

Z brzmienia tego postanowienia statutowego wynika, że będzie on miał zastosowanie z reguły wówczas, gdy postępowanie członka wyrządzające szkodę wykazuje pewne cechy stałości, systematyczności, nie jest zaś wynikiem jednorazowego czynu mogącego przybrać postać błędnej decyzji. Z mocy § 49 ust. 7 statutu wzorcowego spółdzielni pracy walne zgromadzenie może pozbawić w całości lub w części prawa uczestnictwa w podziale czystej nadwyżki tylko takich członków, którzy systematycznie nie wykonują norm pracy, powodują braki, naruszają regulamin pracy lub w inny sposób narażają spółdzielnię na straty. 1968 r. był na urlopie i faktycznie nie sprawował żadnej opieki nad uczniami; z tego powodu również i to roszczenie powoda jest bezzasadne Niezależnie bowiem od niespornego faktu, że powód w tym czasie był na urlopie, Sąd ustalił na podstawie przesłuchania świadka H., iż powód spowodowało wysoki procent zachorowalności pracowników w 1967 r.

Dla odrzucenia wyłącznej winy poszkodowanego w wypadku samochodowym nie jest konieczne stwierdzenie, że do wypadku doszło z winy kierowcy, gdyż wystarczy stwierdzenie, że jedną z przyczyn wypadku było jakiekolwiek inne zdarzenie, które nie może być przypisane poszkodowanemu ani osobie trzeciej, za którą samoistny posiadacz samochodu nie odpowiada. 2. Jeżeli wezwanie osoby do udziału w sprawie w charakterze pozwanego nie było zgodne z przepisami art. 194196 k.p.c., to wyrok wydany w stosunku do takiej osoby podlega uchyleniu, a postępowanie umorzeniu. Od tej odpowiedzialności zwolnić się może tylko przez wykazanie, że szkoda nastąpiła na skutek siły wyższej albo wyłącznie z winy poszkodowanego Sędziowie: Z. Kapitaniak, W. Glabisz. Sąd Najwyższy - z udziałem prokuratora Prokuratury Generalnej W. art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Przepis § 17 cyt. rozporządzenia ma na względzie remonty, których potrzeba wynikła na skutek normalnego zużycia budynku, a nie na skutek zdarzeń mających charakter siły wyższej. Zobowiązanie się najemcy poszczególnego lokalu do wykonywania kapitalnego remontu całego budynku stanowiłoby z reguły obciążenie nieproporcjonalne do korzyści wynikających z obniżenia czynszu i prowadziłoby w rezultacie do ukrytej podwyżki czynszu oraz przekroczenia wysokości stawek czynszu przewidzianych w przepisach powołanego rozporządzenia, co ze względu na to, że przepisy te są bezwzględnie obowiązujące Według brzmienia § 17 ust. 1 rozporządzenia RM z dnia 25 lipca 1959 r. w sprawie czynszu za lokale użytkowe (Dz. U. Nr 50, poz. 245 ze zmianami) konieczną przesłanką obniżenia czynszu o 50% w razie zobowiązania się najemcy do dokonywania remontów bieżących i kapitalnych jest to, by najem obejmował cały budynek. powodu siły wyższej w postaci obsuwania się gruntu, oraz że strona pozwana nie mogła zobowiązać się do wykonywania kapitalnych remontów wyższej. ma na względzie remonty, których potrzeba wynikła na skutek normalnego zużycia budynku, a nie na skutek zdarzeń mających charakter siły

Przewóz z grzeczności nie jest identyczny z pojęciem przewozu nieodpłatnego. Przewóz z grzeczności ma miejsce tylko wówczas, gdy osoba przewożąca kieruje się poczuciem grzeczności w potocznym tego słowa znaczeniu. Przewóz z grzeczności nie jest identyczny z pojęciem przewozu nieodpłatnego. kwotę 25 000 zł z odsetkami zasądził solidarnie z pozwanym Antonim G., a w pozostałej części powództwo oddalił. Z drugiej jednak strony Sąd Wojewódzki nie bez podstawy przyjął, że ta właśnie szybkość i wyczekiwanie z jej wyhamowaniem do ostatniej

Orzeczenie dyscyplinarne wydane w trybie dekretu z dnia 21.IV.1954 r. o niektórych prawach i obowiązkach pracowników kolejowych (Dz. U. Nr 16, poz. 59; zm.: Dz. U. z 1958 r. w drodze sądowej zwrotu części wymierzonej w tym trybie kary pieniężnej jest niedopuszczalne, a pozew obejmujący takie żądanie podlega z mocy art. 199 § 1 ust. 1 k.p.c. odrzuceniu. Nr 44, poz. 216) oraz wydanego na podstawie ustawowej delegacji, zawartej w tym dekrecie, zarządzenia Ministra Komunikacji nr 186 z dnia 18 lipca 1958 r. w sprawie zatwierdzania regulaminu obowiązków pracowników kolejowych oraz zasad i trybu postępowania dyscyplinarnego (Biuletyn Ministra Komunikacji Nr 24, poz. 194) ma charakter administracyjny i nie podlega kontroli sądu cywilnego, dochodzenie zatem urlopu oraz otrzymał zwolnienie lekarskie z powodu choroby na okres 2 dni. Powód, co jest niesporne, nie odwoływał się od wymienionego orzeczenia, uznając zaś, że wymierzona mu kara pieniężna jest za wysoka, jako Rozpoznając rewizję powoda, Sąd Wojewódzki przedstawił do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu budzące poważne wątpliwości zagadnienie prawne

Obowiązek wynagrodzenia strat jest niezależny od tego, czy osoba korzystająca z pozwolenia wodno-prawnego ponosi jakąkolwiek winę za powstanie szkody. Z przepisów art. 5152 prawa wodnego wynika, że \v każdym wypadku, gdy korzystanie z pozwolenia wodno-prawnego wywołuje szkodę dla interesów gospodarki narodowej lub poszczególnych obywateli, organ administracji wodnej powinien włożyć na osobę uprawnioną obowiązek wykonania i utrzymywania urządzeń zapobiegających szkodzie albo (oraz) obowiązek wynagrodzenia strat. a więc siły wyższej. Rozpoznając rewizję powódki od powyższego wyroku, Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Sąd Najwyższy nie zasądził natomiast kosztów postępowania rewizyjnego od powódki na rzecz Skarbu Państwa, mimo że wniosek taki został

Wzmianka dotycząca przyczyn zwolnienia z pracy może być umieszczona w wydanym pracownikowi tzw. zaświadczeniu o zwolnieniu z pracy tylko na jego żądanie. Sprzeczne z obowiązkiem niezwłocznego wydania świadectwa pracy o prawidłowej treści jest odsyłanie pracownika do różnych komórek organizacyjnych zakładu pracy w celu uzyskania niezbędnych podpisów lub sprostowania wadliwej treści świadectwa pracy, jeżeli zgłosił się on do odpowiedniej komórki. 2. pracę bez wypowiedzenia w dniu 8 listopada 1962 r., a także świadczeń należnych mu za ten rok, a mianowicie 1092 zł za nie wykorzystany urlop Sąd Wojewódzki ustalił, że rozwiązanie z powodem umowy o pracę bez wypowiedzenia zostało dokonane zgodnie z przepisami dekretu z dnia z dnia 29 lipca 1963 r.

Pracownik uspołecznionego zakładu pracy, któremu nie przysługuje zniżka kolejowa z tytułu jego zatrudnienia, ale uprawniony jest do takiej zniżki z tytułu zatrudnienia współmałżonka, obowiązany jest do udowodnienia, że zapłacił pełną cenę biletu, jeżeli żąda zwrotu kosztów przejazdu w pełnej wysokości. pracy w takim wypadku, o jakim mowa w zdaniu drugim sentencji uchwały, nie jest jednak zdany wyłącznie na własną inicjatywę i własne siły powziął następującą uchwałę: Uzasadnienie Postawione pytanie pozostaje w związku z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1968 r. nie jest obowiązany korzystać z tej zniżki przy przejazdach służbowych, ale gdy z niej korzysta, należy mu się od zakładu pracy zwrot

Sześciomiesięczny termin z art. 14 ust. 2 dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r. (Dz. U. Nr 2, poz. 11 ze zm.) należy stosować wyłącznie do roszczeń odszkodowawczych pracownika z powodu nieprawidłowego rozwiązania umowy, o których mowa w art. 11 dekretu, a nie do roszczeń o przywrócenie do pracy i wynagrodzenie za czas niewykonywania pracy. Do tych ostatnich roszczeń stosuje się termin z art. 14 ust. odszkodowanie z powodu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę. art. 14 ust. 2 dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r. należy stosować wyłącznie do roszczeń odszkodowawczych pracownika z powodu nieprawidłowego z dnia 16 stycznia 1956 r.