z pracownikiem nowej umowy. 2. W razie bezzasadnego zwolnienia pracownika z pracy ze skutkiem natychmiastowym przysługują mu - z tytułu wynagrodzenia szkody spowodowanej bezzasadnym zwolnieniem - jedynie roszczenia przewidziane w art. 10 - 12 dekretu z dnia 18.1.1956 r. o ograniczeniu dopuszczalności rozwiązywania umów o pracę bez wypowiedzenia oraz o zabezpieczeniu ciągłości pracy (Dz. U. Obarczenie pracownika zatrudnionego na stanowisku kierowcy samochodowego dodatkowo funkcją konduktora, a więc powinnością inkasowania należności za przejazd i - co za tym idzie - wyliczenia się z pobranej gotówki, wprowadza zasadnicze zmiany do zakresu dotychczasowych obowiązków pracowniczych niezależnie od stopnia nasilenia samej pracy, stanowi zatem istotną zmianę warunków pracy, która wymaga zawarcia pozostawania bez pracy do dnia 15.XI.1962 r., z tytułu ekwiwalentu za nie wykorzystany z winy zakładu pracy urlop wypoczynkowy i wreszcie Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 9 września 1963 r. W związku z uchwałą nr 46/62 Prezydium MRN w M. z dnia 17.V.1962 r. pozwany wprowadził eksperymentalną jednoosobową obsługę autobusu unii

Artykuł 6 ust. 6 lit. a) ustawy z dnia 27.IV.1956 r. o prawach i obowiązkach nauczycieli (Dz. U. Nr 12, poz. 63 ze zmianą: Dz. U. z 1958 r. U. z 1958 r. Nr 21, poz. 93). tylko z końcem roku szkolnego. Już z pisma Wydziału Oświaty z 28.XI.1965 r. wynika, że powód otrzymywał uposażenie na zasadzie rozp.

W razie wygaśnięcia umowy o pracę z mocy samej ustawy wskutek upływu trzymiesięcznego okresu tymczasowego aresztowania pracownika (art. 4 dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r. - Dz. U. Nr 2, póz. 11), pracownik traci prawo do urlopu za ten rok, w którym umowa o pracę wygasła. Nie ma to jednak wpływu na nabyte już przez niego prawo do urlopu za lata poprzednie, a to stosownie do art. 11 rozporządzenia Ministra Pracy i Opieki Społecznej z dnia 28 lutego 1953 r. w sprawie urlopów dla pracowników zatrudnionych w przemyśle i handlu (Dz. U. Nr 13, póz. 54). powodu ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych". C 82/62 tylko o tyle, że powództwo o trzy tysiące sto dziewięćdziesiąt złotych z tytułu ekwiwalentu za nie wykorzystany w 1960 r. urlop 50% wynagrodzenia za 3 miesiące pobytu w areszcie i odszkodowanie za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy za lata 1959 i 1960.

Przy ustalaniu wynagrodzenia za urlop kierowców autobusowych, wynagradzanych według układu zbiorowego pracy dla pracowników zatrudnionych w przedsiębiorstwach (zakładach) gospodarki komunalnej, nie bierze się pod uwagę premii za oszczędność ogumienia i za tzw. przebiegi międzynaprawcze. gr z tytułu wynagrodzenia za urlop, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Katowicach 3 (poprzedzających urlop miesięcy, jeżeli premia ma charakter periodyczny i jest uzależniona od określonych z góry warunków". Sąd Powiatowy uwzględnił roszczenie o wyrównanie wynagrodzenia za urlop za lata 1961 i 1962 i zasądził z tego tytułu na rzecz powoda 1

Roszczenie o nawiązanie stosunku pracy nie ulega prekluzji i może być dochodzone dopóty, dopóki trwa stosunek członkostwa, natomiast do roszczeń z tytułu wynagrodzenia za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy ma zastosowanie ogólny termin prekluzyjny z art. 473 k.z. 2. Artykuł 127 § 5 ustawy z dnia 17 lutego 1961 r. o spółdzielniach i ich związkach przewiduje sześciomiesięczny termin prekluzyjny tylko do dochodzenia roszczeń o odszkodowanie określone w § 3 tego artykułu, natomiast termin ten nie ma zastosowania do dochodzenia roszczeń pracownika z tytułu wynagrodzenia za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy ani do dochodzenia roszczenia o nawiązanie spółdzielczego Wobec zaś prawomocnego uchylenia uchwały walnego zgromadzenia o wykluczeniu powoda ze Spółdzielni, uznać należy, że powód prawa do urlopu Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Jana W. przeciwko Spółdzielni Inwalidów, Emerytów i Nauczycieli w W. o uchylenie uchwały walnego zgromadzenia , to roszczenie powoda z tytułu wynagrodzenia za nie wykorzystane urlopy nie uległy prekluzji z art. 473 k.z., żadne zaś inne terminy

Zawarcie z innym pracodawcą umowy o pracę, mającej charakter zajęcia dodatkowego, na czas urlopu, a nawet w okresie wykonywania pracy zasadniczej, nie powoduje wygaśnięcia umowy o pracę z pierwszym pracodawcą i nie pozbawia danego pracownika stanowiska w radzie zakładowej. 2. Jakkolwiek przepis art. 57 ust. 2 zbiorowego układu pracy dla przemysłu metalowego nie określa wyraźnie, jakie wynagrodzenie powinien pobierać członek rady zakładowej zwolniony od pełnienia czynności zawodowych w wypadku szczególnym, gdy dotychczasowe warunki płacy zostały mu wypowiedziane, to jednak z przepisu tego wynika pośrednio, że członek rady zakładowej powinien otrzymywać w okresie zwolnienia świadka N. na okoliczność, że już od 2 czerwca 1957 r. przyjął on pracę w innym zakładzie pracy, a w pozwanych Zakładach wykorzystywał urlop pozwanych Zakładach jako pozostający w stosunku pracy do końca czerwca 1957 r., ponieważ w miesiącu czerwcu wykorzystał przysługujący mu urlop Sąd Wojewódzki wyrokiem z dnia 5 października 1959 r. zasądził od pozwanych Zakładów na rzecz powoda kwotę 35 329 zł z odsetkami, a dalsze

Natychmiastowe odstąpienie przez pracownika od umowy o pracę bez przewidzianej przez prawo przyczyny powoduje jego odpowiedzialność względem pracodawcy za szkodę związaną z tym odstąpieniem (art. 239 k.z.). urlopu powierzył powód swojemu pracownikowi Kazimierzowi B. W tej więc części rewizję powoda, jako nieuzasadnioną, Sąd Najwyższy z mocy art. 383 k.p.c. oddalił. Wniosek pozwanego o udzielenie mu urlopu zatwierdził w imieniu powoda dyrektor Przedsiębiorstwa, przy czym zastępstwo pozwanego na czas

Przepis art. 473 k.z. stosuje się w wypadkach, gdy okres dłuższy niż rok upłynął od chwili prawnego wygaśnięcia konkretnego stosunku pracy, a nie od chwili faktycznego zaprzestania przez pracownika pełnienia czynności, które z tym konkretnym stosunkiem były związane. Z tej przyczyny niedopuszczalne jest także wyłączenie czasu, w którym pracownik korzysta z urlopu wypoczynkowego, z okresu stosunku pracy Tymczasem z materiału w sprawie nie wynika, by powodowe Przedsiębiorstwo zawarło z pozwanym nową umowę. z chwilą wygaśnięcia każdej poszczególnej umowy, a nie z chwilą ustania ostatniego stosunku pracy (patrz orzecz.

Oświadczenie zakładu pracy o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, złożone po upływie miesiąca od dnia uzyskania wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy (art. 2 ust. 2 dekretu z 18.1. 1956 r.), nie wywołuje zamierzonego skutku prawnego, tj. nie powoduje rozwiązania umowy. urlop, natomiast dalej idące żądania na uwzględnienie nie -zasługują. pozwanego 8 088 zł, w tym 6 066 zł tytułem wynagrodzenia za okres trzech miesięcy i 2 022 zł tytułem ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, dokonane po upływie terminu z art. 2 ust. 2 dekretu z dnia 18.I.1956 r

Żądanie przez członka spółdzielni zwrotu wpłat z tytułu udziału nie stanowi samo przez się rezygnacji z członkostwa spółdzielni, jeżeli jednocześnie członek odwołuje się od uchwały wykluczającej go ze spółdzielni, uważając tym samym, że jego stosunek członkostwa jeszcze nie ustał. 200 zł z tytułu ekwiwalentu za nic wykorzystany urlop wypoczynkowy w rozmiarze 12 dni w 1962 r. oraz 180 zł za nie wykorzystane bilety nadto żądał zasądzenia kwoty 3 500 zł tytułem zwrotu utraconych zarobków przez 6 miesięcy i ekwiwalentu za nie wykorzystany w roku 1962 urlop W związku z tym stało się aktualne zagadnienie zachowania terminu miesięcznego z art. 2 ust. 2 dekretu z dnia 18 stycznia 1956 r. o ograniczeniu

Praktyka poufnego opiniowania pracowników jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego w Państwie Ludowym, czemu dało wyraz zarządzenie Prezesa Rady Ministrów nr 284 z 13.X.1956 r. (Monitor Polski Nr 86, poz. 998). Błędny jest jednak pogląd, że jedynie wydanie opinii poufnej może rodzić obowiązek wynagrodzenia szkody. Pracownik może żądać odszkodowania również wtedy, gdy opinia wydana na jego żądanie i do jego rąk zawiera zarzuty nieprawdziwe i gdy w związku z tym doznał on szkody. 2. Roszczenie o odszkodowanie przysługuje pracownikowi nawet wtedy, gdy w trybie administracyjnym uzyskał sprostowanie opinii, jeżeli doznał już szkody w związku z pierwotną treścią opinii. Sporządzono w związku z odejściem powódki na urlop remanent, który wykazał I 111.21 zł nadwyżki, spisanej na zyski Przedsiębiorstwa. wydanie opinii z okresu jej pracy. z treścią opinii z dnia 11.XII. 1958 r. nie mogła przez okres od 1.XII.1958 r. do 31.III.1960 r. uzyskać pracy.

Stan materialny osoby odpowiedzialnej za wyrządzoną szkodę może być brany pod uwagę jako przesłanka z art. 158 § 1 k.z., uzasadniająca obniżenie należnego odszkodowania, tylko wtedy, gdy zachowanie, się sprawcy szkody w czasie jej wyrządzenia pozwala na kategoryczne wyłączenie znacznego napięcia jego winy. SN 3 CR 116/55 - OSPiKA z 1957 r. poz. 5). , Sąd Wojewódzki z mocy art. 134, 137 § 2 i 150 § 1 k.z. obniżył odpowiedzialność pozwanego w zakresie wyrządzonej z jego winy szkody (3 CR 116/55 - OSPiKA z 1957 r. poz. 5) poglądzie, że sprawca szkody, jako kierowca samochodowy, ma niezbyt wysokie" zarobki i z ruchu

Stanowisko komisji do spraw inwalidztwa i zatrudnienia (KIZ) nie wiąże wprawdzie sądu w postępowaniu o rentę uzupełniającą, jednakże w razie zajęcia przez biegłego sądowego odmiennego stanowiska co do stanu zdrowia i stopnia inwalidztwa poszkodowanego uzasadnienie opinii biegłego powinno zawierać wskazanie przyczyn, dla których nie podzielił on poglądu KIZ, gdyż tylko wówczas sąd ma możność oceny, W dniu 24.X.1962 r. powód zgłosił się u lekarza z powodu bólów, wobec czego uznano, że konieczne jest noszenie przezeń gorsetu ortopedycznego połowie sierpnia (12.VIII.1962 r.) powód zgłosił się do pracy i pracował do 24.X.1962 r., przy czym wykorzystał w tym czasie należny mu urlop Zdaniem biegłego B. złamanie trzonu II kręgu lędźwiowego pozostawało w związku przyczynowym z wypadkiem z dnia 7.IV.1962 r.