Dyrektor Aresztu Śledczego, posiadając dostęp do zewnętrznych baz danych, w rozumieniu art. 4 ust. 3 u.d.i.p., znajduje się w posiadaniu informacji. Bezczynność organu nie naruszyła prawa rażąco, ale niewłaściwie oceniono zakres obowiązku informacyjnego.

Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jeżeli poprzez dostęp do cyfrowych zasobów znajduje się w posiadaniu żądanych danych, a bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Sąd administracyjny, uznając, iż milczące zaopiniowanie uchwały o planie miejscowym przez RDOŚ nastąpiło zgodnie z art. 25 ust. 2 Upzp, uchyla rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody stwierdzające nieważność uchwały, podkreślając brak istotnego naruszenia prawa.

Naruszenie art. 141 § 4 p.p.s.a. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego i prawną ocenę w świetle wniosku o uzupełnienie decyzji, uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Odmowa przyznania zasiłku celowego z uwagi na odmowę współdziałania z organami w przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego jest uzasadniona i zgodna z art. 107 ust. 4a ustawy o pomocy społecznej. Wywiad środowiskowy stanowi niezbędne źródło informacji dla decyzji o przyznaniu świadczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając, że prawidłowa wykładnia przepisów materialnych, w kontekście regulacji unijnego rozporządzenia nr 651/2014, wyklucza uznanie o naruszeniu prawa przez organ w zakresie ustalania dofinansowania dla pracowników niepełnosprawnych.

Zwolnienie od podatku od nieruchomości, wynikające z art. 7 ust. 1 pkt 5 u.p.o.l., wymaga faktycznego, wyłącznego zajęcia nieruchomości na działalność wśród dzieci i młodzieży, co nie zostało wykazane przez skarżącą; skarga kasacyjna nieuzasadniona.

Węzeł betoniarski stanowi budowlę w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane i nie spełnia definicji budynku. Podlega on opodatkowaniu jako wyodrębniony fizycznie przedmiot materialny, zgodnie z kwalifikacją organów podatkowych, zatwierdzoną przez sąd.

Nieruchomość pozostająca w faktycznym władaniu przedsiębiorstwa państwowego PKP bez odpowiedniego tytułu prawnego (zarządu) należy uznać za należącą do organów administracji państwowej, co uzasadnia przyznanie jej gminie z mocy prawa na podstawie ustawy komunalizacyjnej.

Brak bezczynności i przewlekłości Wojewody Mazowieckiego; wniosek Z. sp. z o.o. nie dotyczył kwestii odszkodowania. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną, potwierdził kwalifikację prawnopodatkową węzła betoniarskiego jako budowli, uznając jego opodatkowanie zgodne z prawem oraz poprawne realizację przez organy wskazówek wynikających z poprzednich orzeczeń sądowych.

Decyzja Wojewody z czerwca 2007 r. rażąco naruszała prawo w kontekście ustawy o komercjalizacji z 2000 r., jako że nieruchomości nie były własnością Skarbu Państwa. Stwierdzenie nieważności decyzji było niemożliwe, z uwagi na upływ 10-letniego terminu, co skutkuje jej pozostaniem w obrocie prawnym.

NSA oddala skargę kasacyjną B.W. Nie istnieje związek przyczynowy, który uzasadniałby przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z pracy w związku z opieką nad niepełnosprawną matką.

Informacja dotycząca zdawalności egzaminów na prawo jazdy, organizowana przez WORD w podziale na poszczególne ośrodki szkolenia, stanowi informację publiczną zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Kalkulacje wygenerowane przez aplikację suszową stanowią wiążącą podstawę do odmowy wsparcia, o ile nie wykazano istotnych procesowych błędów w ich weryfikacji, a zastrzeżenia co do rozstrzygnięć automatycznych organów ARiMR nie były przekonujące.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że uchylenie ostatecznej decyzji podatkowej jest możliwe wyłącznie w wyjątkowych okolicznościach przewidzianych w przepisach, a wcześniejsze orzeczenia NSA nie zmieniają faktycznych podstaw takich decyzji. Oddala skargę kasacyjną, potwierdzając zasadę trwałości decyzji.

Przepisy Rozdziału 15 Ordynacji podatkowej dotyczące odpowiedzialności osób trzecich nie mają zastosowania do kar administracyjnych wymierzonych na podstawie ustawy o grach hazardowych. Odpowiedzialność członka zarządu za zaległości podatkowe nie obejmuje kar pieniężnych za naruszenia regulacji hazardowych.