Art. 52 ust. 1–3 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym ustanawia zamknięty katalog dopuszczalnych sposobów zagospodarowania odpadów powstałych po demontażu ZSEiE. Prowadzący zakład przetwarzania nie może przekazywać tych odpadów podmiotom jedynie je zbierającym, nawet jeżeli podmioty te następnie kierują odpady do recyklingu, odzysku, unieszkodliwiania lub wywozu za granicę.
W postępowaniu nostryfikacyjnym prowadzonym na podstawie art. 328 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, złożenie kompletnej dokumentacji nie rodzi obowiązku uznania zagranicznego stopnia za równoważny z polskim. Podmiot nostryfikujący może dokonać merytorycznej, eksperckiej oceny osiągnięć, w tym skierować je do recenzji na podstawie § 6 rozporządzenia, a sąd administracyjny kontroluje
Świadczenie specjalne z art. 82 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS ma charakter wyjątkowy i honorowy; nie służy poprawie sytuacji bytowej osoby znajdującej się w trudnym położeniu zdrowotnym lub materialnym ani zastępuje świadczeń z zabezpieczenia społecznego. „Szczególnie uzasadniony przypadek” wymaga wykazania wyjątkowych, obiektywnie doniosłych zasług dla państwa lub społeczeństwa. Zarzut
Art. 52 ust. 1 i 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, jako regulacja szczególna i zupełna, nakłada na prowadzącego zakład przetwarzania obowiązek bezpośredniego przekazania odpadów po demontażu zużytego sprzętu podmiotom w nim enumeratywnie wskazanym. Niedopuszczalne jest pośredniczenie podmiotu posiadającego jedynie zezwolenie na zbieranie odpadów, a odesłanie z art. 3 tej ustawy
Przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne nie może kwalifikować całego poboru wód podziemnych do celu realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi, jeżeli zaopatruje również podmioty publiczne i gospodarcze. W razie braku danych pozwalających ustalić ilość wody pobranej na poszczególne cele organ może, na podstawie art. 300