Skarga kasacyjna oparta na zarzucie naruszenia art. 145 p.p.s.a. wymaga powiązania tego przepisu wynikowego z konkretnymi przepisami prawa materialnego lub procesowego naruszonymi przez organ albo wadliwie ocenionymi przez sąd pierwszej instancji. Zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. jest skuteczny wyłącznie wtedy, gdy wadliwość uzasadnienia uniemożliwia kontrolę kasacyjną, a nie gdy stanowi jedynie
Nałożenie kary porządkowej na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej jest zasadne, jeżeli adresat prawidłowego wezwania bez obiektywnie usprawiedliwionej przyczyny nie wykonuje w terminie obowiązku procesowego. Organ nie ma obowiązku wykazywania, że uchybienie spowodowało rzeczywiste przedłużenie postępowania, a późniejsze wykonanie wezwania nie niweczy automatycznie podstawy wymierzenia
Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 K.p.a. jest dopuszczalna, gdy ponowny wniosek dotyczy sprawy uprzednio ostatecznie rozstrzygniętej, a zachodzi tożsamość podmiotowa, przedmiotowa i prawna oraz brak zmiany faktów istotnych dla normy materialnoprawnej. Okoliczności niemające znaczenia dla przesłanki „szczególnie uzasadnionego przypadku” z art. 82 ust. 1 ustawy emerytalnej nie wyłączają
Wyrok skazujący musi w sentencji samodzielnie i jednoznacznie określać czyn przypisany oskarżonemu, jego kwalifikację prawną oraz podstawę prawną wymiaru kary. Braku tych elementów nie usuwa ani odesłanie do kwalifikacji wskazanej w akcie oskarżenia, ani uzasadnienie wyroku, ani postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, jeżeli prowadziłoby ono do merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia
W postępowaniu dotyczącym określenia należności celno-podatkowych dobra wiara importera oraz posiadanie świadectwa Form A nie niweczą ustaleń o rzeczywistym pochodzeniu towaru, opartych na zindywidualizowanej analizie raportu OLAF i dokumentacji produkcyjno-finansowej. Przedawnienie powiadomienia o długu celnym nie wyłącza określenia VAT importowego na zasadach art. 38 ust. 2 u.p.t.u.
Dla określenia należności celnych i podatku VAT z tytułu importu decydujące znaczenie ma rzeczywiste, ustalone według materialnych reguł pochodzenia, pochodzenie towaru, a nie dobra wiara importera ani formalne przedłożenie świadectwa Form A. Raport OLAF, poparty zindywidualizowaną kalkulacją dotyczącą danej dostawy, może stanowić podstawę ustaleń organu celnego. Upływ terminu powiadomienia o długu
W postępowaniu dotyczącym weryfikacji zgłoszenia celnego dobra wiara i należyta staranność importera nie stanowią przesłanek zmieniających rzeczywiste pochodzenie towaru ani wysokość należności celno-podatkowych. Świadectwo Form A nie wyłącza późniejszego podważenia deklarowanego pochodzenia na podstawie raportu OLAF i powiązanych z konkretną dostawą kalkulacji. Przedawnienie powiadomienia o długu
Dla retrospektywnego określenia należności celnych decydujące znaczenie ma rzeczywiste pochodzenie towaru, a nie dobra wiara importera ani formalne posiadanie świadectwa pochodzenia. Przedłużony termin z art. 103 ust. 2 UKC może znaleźć zastosowanie, gdy dług powstał w związku z czynem podlegającym postępowaniu karnemu, niezależnie od tego, czy dłużnik celny był sprawcą tego czynu.