NSA uznał, że decyzja WSA uchylająca karę pieniężną nakładaną przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego była zgodna z prawem, z uwagi na błędne ustalenie stanu faktycznego oraz niewłaściwe zastosowanie przepisów wewnętrznych i materialnych.

Zaniechanie obligatoryjnego opiniowania projektów aktów prawnych przez związki zawodowe w trybie określonym w art. 19 u.z.z. stanowi istotne naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie ich nieważności, niezależnie od tożsamości treściowej względem wcześniejszych projektów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż uchwały Rady Miasta dotyczące statutu Młodzieżowej Rady Miasta nie naruszają konstytucyjnych zasad równości i mieszczą się w granicach delegacji ustawowej zawartej w ustawie o samorządzie gminnym.

Skarga kasacyjna Przedsiębiorstwa Produkcyjno Usługowo Handlowego R. sp. z o.o. na decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za brak osiągnięcia wymaganego poziomu recyklingu została oddalona. Ocena naruszenia i decyzja organów uznały brak spełnienia przesłanek odstąpienia od kary jako zasadne.

Oddalenie skargi kasacyjnej. Umieszczenie na składowisku odpadów o kodach 19 05 03 i 16 01 03 w 2019 r. należy traktować jako ich składowanie, wymagające naliczenia opłaty podstawowej za korzystanie ze środowiska.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż zarządzenie pokontrolne Inspekcji Ochrony Środowiska musi być oparte na rzetelnych ustaleniach oraz precyzyjnie określać obowiązki kontrolowanego podmiotu, co jest niezbędne dla jego prawidłowego wykonania.

NSA uchyla wyrok WSA ze względu na niewystarczające wykazanie przesłanek naruszenia prawa. Wymagane jest pełniejsze ustalenie, czy odpady były składowane czy magazynowane, co determinuje możliwość odroczenia opłaty.

Postępowanie administracyjne dotyczące kwalifikacji umieszczenia odpadów na zamkniętym składowisku jako składowania zostało wstrzymane. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że dokonane przez WSA uchylenie decyzji administracyjnych było przedwczesne i niewystarczająco uzasadnione.

Decyzja Urzędu Patentowego o odmowie rejestracji znaku towarowego z powodu braku zdolności odróżniającej lub opisowego charakteru zgłoszonego oznaczenia jako bezwzględnych podstaw odmowy rejestracji z art. 129(1) ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 324 ze zm.), co do zasady powinna być uzasadniona w odniesieniu do każdego z towarów