Znamię braku wymaganych uprawnień z art. 94 § 1 k.w. nie zostaje zrealizowane przez kierującego, który przed kontrolą zdał wymagany egzamin państwowy i tym samym uzyskał uprawnienie do kierowania pojazdem, lecz nie posiadał jeszcze albo nie odebrał dokumentu prawa jazdy. Dokument ten potwierdza nabyte uprawnienie, a jego fizyczny brak nie przesądza o nieistnieniu uprawnienia.
Orzekając karę ograniczenia wolności w postaci obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, sąd ma obowiązek wskazać w sentencji wyroku miesięczny wymiar tej pracy w granicach określonych w art. 35 § 1 k.k. Pominięcie tego elementu rażąco narusza art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k., czyni orzeczenie niewykonalnym i nie podlega konwalidacji w trybie sprostowania ani postępowania
Decyzja wydana na podstawie art. 106 ust. 5 u.p.s., uchylająca lub zmieniająca decyzję przyznającą świadczenie z pomocy społecznej wskutek zmiany sytuacji dochodowej, może wywoływać skutek ex tunc, od chwili zaistnienia tej zmiany. Konstytutywny charakter takiej decyzji nie wyłącza jej wstecznej skuteczności, jeżeli wynika ona z materialnoprawnych przesłanek prawa do świadczenia.
Zasiłek pielęgnacyjny, niewymieniony w zamkniętym katalogu wyłączeń z dochodu określonym w art. 8 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, podlega uwzględnieniu przy ustalaniu wysokości zasiłku stałego. Jego przyznanie stanowi zmianę sytuacji dochodowej w rozumieniu art. 106 ust. 5 u.p.s., uzasadniającą zmianę decyzji także od chwili wystąpienia tej zmiany.
Uprawnienie przewidziane w art. 7 ust. 4 dekretu warszawskiego do zaoferowania prawa do gruntu zamiennego miało charakter odszkodowawczo-kompensacyjny i wygasło z dniem 1 sierpnia 1985 r. na podstawie art. 89 ust. 1 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości. Późniejsza odmowa ustanowienia użytkowania wieczystego nie reaktywuje tego roszczenia, a jego brak stanowi uzasadnioną przyczynę
Jeżeli prawidłowa weryfikacja dowodów dotyczących wartości skradzionego mienia ujawnia, że wartość ta nie przekracza progu określonego w art. 119 § 1 k.w., sąd odwoławczy nie może ograniczyć się do korekty środka kompensacyjnego. Jest obowiązany, na podstawie art. 440 k.p.k., usunąć rażąco niesprawiedliwe skazanie za przestępstwo, gdy czyn stanowi wykroczenie.