Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie wynika z samego posiadania faktury ani z faktu istnienia towaru odpowiadającego jej treści, lecz wymaga rzeczywistego dokonania dostawy przez podmiot wskazany jako wystawca faktury. Faktury dokumentujące transakcje nierzeczywiste podmiotowo nie dają prawa do odliczenia na podstawie art. 86 ustawy o VAT, a art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a tej ustawy znajduje zastosowanie
Skarga kasacyjna w sprawie dotyczącej decyzji podatkowej nie może skutecznie opierać się na zarzucie naruszenia przez organ przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, jeżeli postępowanie podlegało regulacji Ordynacji podatkowej. Związanie NSA granicami skargi kasacyjnej wyklucza zastąpienie wadliwie wskazanych przepisów właściwymi normami postępowania podatkowego lub samodzielne uzupełnienie
Dla oceny nieważności czynności prawnej na podstawie art. 82 k.c. sąd ma obowiązek odrębnie ustalić i ocenić zarówno zdolność osoby składającej oświadczenie woli do świadomego podjęcia decyzji, jak i zachowanie przez nią swobody powzięcia oraz wyrażenia woli. Pominięcie przesłanki swobody w tezie dowodowej dla biegłego i w rozważaniach sądu stanowi istotne uchybienie procesowe.
Skargę kasacyjną P.O. na wyrok WSA w Poznaniu należy oddalić, gdyż postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej dotyczące zabezpieczenia wierzytelności jest zgodne z prawem, a zastosowany środek zabezpieczający nie był zbyt uciążliwy.
Art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy ma zastosowanie do wszystkich cudzoziemców objętych wskazanymi w nim postępowaniami, jednak jego stosowanie po 30 czerwca 2024 r. w zakresie wyłączającym ochronę sądową przed bezczynnością jest niezgodne z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Przekroczenie terminu załatwienia sprawy uzasadnia stwierdzenie bezczynności, lecz nie ma charakteru
Wyłączenie z opodatkowania przewidziane w art. 2 ust. 3 pkt 4 u.p.o.l. nie ma zastosowania do gruntów zajętych pod pasy drogowe dróg publicznych, jeżeli pozostają one związane z działalnością gospodarczą inną niż utrzymanie dróg publicznych lub eksploatacja autostrad płatnych. Ograniczenia faktycznej możliwości wykorzystania gruntu, w tym jego położenie w miejscu dawnego przejazdu kolejowego, nie pozbawiają
Grunt pod infrastrukturą kolejową stanowi odrębny od budowli przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości. Po wyroku TK w sprawie SK 39/19 o związaniu gruntu z działalnością gospodarczą nie decyduje wyłącznie jego posiadanie przez przedsiębiorcę, lecz także jego faktyczna lub potencjalna gospodarcza użyteczność; utrata przydatności dla transportu kolejowego sama przez się związku tego nie wyłącza
Ustanowienie na nieruchomości ograniczonych praw rzeczowych nie wyłącza samo przez się jej kwalifikacji jako związanej z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. Wyłączenie takie wymaga wykazania konkretnych, trwałych i niezależnych od podatnika okoliczności faktycznie uniemożliwiających gospodarcze wykorzystanie nieruchomości lub jej oznaczonej części.
Termin z art. 118 § 1 Ordynacji podatkowej zostaje zachowany przez wydanie przez organ pierwszej instancji decyzji ustalającej odpowiedzialność osoby trzeciej, a nie przez jej doręczenie. Jeżeli członek zarządu pełnił funkcję w czasie powstania zaległości, a egzekucja wobec spółki okazała się bezskuteczna, to dla uwolnienia się od odpowiedzialności musi on wykazać przesłanki egzoneracyjne określone
Art. 116 ust. 6 UKC wyczerpująco reguluje prawo do odsetek od zwracanych należności celnych i nie pozwala organowi celnemu na ich przyznanie poza przypadkiem niewykonania w terminie decyzji o zwrocie. Uchylenie decyzji ustalającej dług celny z przyczyn procesowych, a następnie umorzenie postępowania, nie stanowi samodzielnej podstawy do wypłaty odsetek przez organ administracji.
Wszczęcie postępowania karnego skarbowego dotyczącego niewykonania zobowiązania w podatku od towarów i usług nie powoduje zawieszenia biegu przedawnienia odrębnego zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych. Skutek z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. wymaga kumulatywnego spełnienia przesłanek ustawowych, w tym związku postępowania z konkretnym zobowiązaniem oraz prawidłowego zawiadomienia podatnika
Po 30 czerwca 2024 r. art. 100d ust. 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, w zakresie, w jakim kolejne nowelizacje przedłużały zawieszenie biegu terminów i wyłączały sądową ochronę przed bezczynnością w sprawach pobytowych cudzoziemców, nie podlega zastosowaniu jako oczywiście nieproporcjonalnie ograniczający prawo do sądu. Bezczynność organu ocenia się zatem według ustawowych terminów właściwych dla
Po 30 czerwca 2024 r. art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, w zakresie wynikającym z jego kolejnego przedłużenia, nie może stanowić podstawy zawieszenia terminów załatwiania spraw pobytowych cudzoziemców, gdyż przedłużenie to w sposób oczywisty i nieproporcjonalny ogranicza prawo do sądu. Sąd administracyjny jest wówczas uprawniony do odmowy zastosowania przepisu w ramach rozproszonej kontroli