Organ administracyjny jest uprawniony do cofnięcia licencji przewoźnikowi drogowemu po upływie wyznaczonego maksymalnego terminu, niezależnie od późniejszych zmian w dokumentacji. Termin dla uregulowania sytuacji jest ostateczny i determinujący dla oceny spełnienia wymogów określonych w art. 3 rozporządzenia nr 1071/2009.

Konflikt interesów w ramach realizacji projektu nie występuje, gdy powiązania rodzinne obejmują krewnych III stopnia w linii bocznej, o ile regulacje umowne i wytyczne dotyczą jedynie krewnych II stopnia. Zaskarżenie wyroków oddalające takie rozszerzenie wykładni nie znajduje podstaw w obowiązującej treści umowy o dofinansowanie.

Nie jest zasadne kwestionowanie obowiązku zapłaty opłat abonamentowych na skutek zarzutów proceduralnych dotyczących upoważnienia do rejestracji odbiorników RTV, jeśli strona faktycznie dokonywała wpłat.

Skarga kasacyjna oddalona. Brak podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej w przedmiocie zwrotu dotacji oświatowej, gdyż decyzja nie naruszała rażąco prawa. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza prawidłowość wykładni prawa materialnego dokonanej przez organy niższej instancji.

Pojazd-cysterna, nieoczyszczony po rozładunku towaru niebezpiecznego, nadal podlega regulacjom ADR. Administracyjne nałożenie kary nie wymaga stosowania solidarnych zasad odpowiedzialności wspólników spółki cywilnej.

Domniemanie prawne wynikające z wpisu w księdze wieczystej jest w pełni wiążące i nie można go obalić przed organami administracji bez odpowiednich dowodów. NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając poprawność procedury i materialne rozstrzygnięcie WSA.

Istotą przepisów regulujących dotację jest zapewnienie jej realności i zgodności z zadaniami placówki, co NSA potwierdził, uznając skargę kasacyjną za bezzasadną i oddalając ją z powodu braku usprawiedliwionych podstaw.

W postępowaniu dotyczącym udzielenia ulgi w spłacie kary administracyjnej na podstawie art. 189k k.p.a., 'ważny interes strony' lub 'ważny interes publiczny' nie mogą być interpretowane wyłącznie w kontekście trudnej sytuacji materialnej strony, lecz muszą wynikać z wyjątkowych okoliczności faktycznych, które jednoznacznie uzasadniają przyznanie ulgi.

Decyzja Wojewody Mazowieckiego z dnia 17 maja 2016 r. została prawidłowo uznana za nieważną na podstawie art. 156 § 1 pkt 4 k.p.a. z powodu skierowania jej do podmiotów nie będących prawowitymi stronami, co skutkowało oddaleniem skarg kasacyjnych.